Jaargang 4  Nr 5 16.04.2007

KlinPsy – Magazine

ç  è

Archief

KlinPsy-Homepage

 

Nieuws van de Overheid

Vlaanderen

Persberichten

26.03. Naar een alge­meen rookverbod op school vanaf 1 sep­tem­ber 2008

30.03. Na tien jaar dis­cussie politiek akkoord over leerlingen met be­perkingen

30.03. 3,6 miljoen euro uit Vlaamse begroting voor loonsopslag bij beschutte en sociale werkplaatsen

12.04. Snellere uitbrei­ding van aantal plaat­sen in jeugdhulp en her­stel­gericht werken in heel Vlaanderen in­gevoerd

Commissie Welzijn, Volks­gezondheid en gezin

20.03. Studieresultaten in het kader van de zorgvernieuwing

Commissie Onderwijs

22.03. De afschaffing van het afstandson­der­wijs

29.03. Het prestatie­niveau in basis­scho­len

29.03. Het ontwerp van profiel voor de centra voor leerlingen­begelei­ding

29.03. Het onmogelijk maken van ondoor­dachte studiekeuzes

Commissie Cultuur, Jeugd, Sport & Media

22.03. De resultaten van een recent onder­zoek naar internetge­bruik bij Europese jon­geren

29.03. De nood aan aandacht in het sport­beleid voor kinderen met obesitas of zwaar­lijvigheid

Plenaire Vergadering Vlaams parlement

28.03. De cijfers van het Vlaams Gebrui­­kers­overleg voor Per­sonen met een Handi­cap be­tref­fende de wacht­lijs­ten in de ge­handicap­tenzorg

Schriftelijke vragen en antwoorden

- Project zorggradatie gehandicapten  - Sup­ports Intensity Scale - Antwoord

- Gehandicapten – Proef­project persoon­lijke toekomstplanningAntwoord

- Gehandicapten – Ex­perimenten zorgver­nieuwing - Antwoord

- Preventieve gezond­heidszorg - Gegevens­verzameling - Antwoord

Als ik een beetje
nederigheid bezat,
zou ik perfect zijn. (W.van Broeckhoven)

België  

Persberichten

29.03. Dienst Karibu – Psychiatrisch Centrum JeanTiteca

30.03. Coördinatie van de wet op de zieken­hui­zen

Commissie Sociale Zaken

27.04. De Nationale Ho­ge Raad voor Perso­nen met een Handi­cap

27.04. De VNconventie voor het vrijwaren en bevorderen van de rechten en de waar­digheid van personen met een handicap

Commissie Volksge­zondheid

11.04. De erkenning van fibromyalgie

11.04. Het verplichte tweede consult bij een euthanasieverzoek

11.04. De aanwezig­heid van doventolken in gro­te ziekenhuizen

11.04. Het klachten­recht van patiënten

11.04. Het klachtenrecht van patiënten te­gen am­bulante zorg­verstrek­kers

11.04. De toestemming bij orgaandonatie

11.04. De medische ge­vol­gen van het fa­lend be­leid inzake contra­cep­tiva en zwan­ger­schapsafbre­kingen

11.04. De recente uitla­tingen van monseig­neur Léonard over de on­doel­treffendheid van condooms tegen SOA's

11.04. Het Fonds tot be­strijding van de ver­sla­vingen

Commissie Justitie

11.04. De vergoeding van gerechtspsychia­ters

11.04. Het project 'Time Out'

Plenaire Kamer

29.03. Het tekort aan mid­delen voor palliatie­ve zor­gen

Schriftelijke Vragen en Antwoorden Kamer

- Ouderverstoting

Plenaire Senaat

29.03. De euthanasie­wet

29.03. Recente studies die de schadelijke ge­volgen van het gebruik van cannabis aantonen

29.03. De ombudsfunc­tie in ziekenhuizen

29.03. Het toekennen van een nomenclatuur­nummer aan LEIF-artsen

12.04. De werking en ondersteuning van de Alzheimer Liga’s

12.04. Sepot van ver­krachtingszaken

12.04. De problematiek van de deskundigen die door de parketten en rechtbanken wor­den opgeroepen in het kader van gerechtelijke des­kun­digenonderzoe­ken in strafzaken en de daar­aan verbonden ge­rechtskosten

 

 

 

 

Terugbetaling

 

Veel goede wil, toch paar schoten naast de roos

 

Op 10.11.2007 zal het veertig jaar zijn dat de volmachtenwet KB78 uitgevaardigd werd. De­ze wet heeft het werkterrein van de klinisch psychologen en van andere gezondheidszorg­be­roepen ingeschreven als het werkterrein van de artsen. Resultaat is dat klinisch psycho­logen nu reeds veertig jaar 'onwettige uitoefening van de geneeskunde' doen wanneer ze gewoonweg hun eigen beroep uitoefenen. Nadat men er eerst dertig jaar niets aan gedaan heeft, blijft de laatste jaren een wettelijke regeling uit wegens meningsverschillen hoe het moet gebeuren. Het gekke van de situatie komt tot uiting in tal van situaties. Er zijn meer dan zestig diensten of instellingen die om erkend te worden moeten beschikken over klinisch psy­chologen of er moeten beroep kunnen op doen. Het is evident dat er van die klinisch psy­chologen meer verwacht wordt dan dat ze met hun vingers draaien en vriendelijk glim­lachen. Maar volgens KB78 zouden ze eigenlijk geen gezondheidszorgen mogen doen, zelfs niet als 'paramedicus' want dat zijn ze niet. In de Basiswet betreffende het gevange­nis­wezen en de rechtspositie van de gedetineerden van 12.01.2005 is zelfs te lezen: "de aan de gevan­genis verbonden psy­choloog die met een opdracht van ge­zond­heids­zorg in de gevangenis is belast". Deze wet is in tegenspraak met KB78. Vermelden we ook dat rechtbanken zelf frequent beroep doen op psychologen als deskundige in gezondheidsaan­ge­legenheden.

Dit juridisch vacuüm, of moet gezegd deze juridische chaos, is de achtergrond waartegen de terugbetalingsproblematiek van prestaties van psychologen zich stelt. Het RIZIV heeft ook lange tijd psychologen buiten de terugbetaling gehouden, maar ook daar zien we dat psychologen nu prestaties kunnen leveren in het kader van revalidatieverstrekkingen, of als tabakoloog, dat er conventies afgesloten worden waarin lonen van psychologen vergoed worden enz. Er is evenwel nog geen terugbetaling van de afzonderlijke prestaties die enkel en alleen door een psycholoog als psycholoog worden verricht. Daarbij zijn een paar be­denkingen te maken. Vooreerst wordt bij elk van ons duizenden euro's afgehouden van het loon om de gezondheidszorg te betalen en is het niet eerlijk dat slechts een bepaald soort prestaties van een beperkte groep hulpverleners daarvan terugbetaald worden. Het is het geld van de mensen, niet het geld van de geprivilegieerde gezondheidswerkers. Verder die­nen we ook te beseffen dat een wettelijke regeling van het beroep niet automatisch be­te­kent dat er terugbetaling is. Een jaar geleden heeft minister Demotte daarover in de Senaat toelichting gegeven.

Precies op het vlak van de terugbetaling hebben de mutualiteiten de hand gereikt naar de psychologen en een aantal andere gezondheidszorgers die psychotherapie doen. Het gaat om beperkte tussenkomsten. Maar het is een belangrijk feit dat in zijn intentie gewaardeerd wordt. We willen dat heel duidelijk stellen omdat we verder in dit artikel de vinger zullen leg­gen op een aantal kinderziekten en onvolkomenheden die bijsturing verdienen. Het is niet de bedoeling botweg te bijten in de hand die toegestoken wordt. Het belang van het initiatief van de mutualiteiten werd in het daarnet aangehaalde antwoord van de minister duidelijk aangetoond: "Via de aanvullende verzekering kunnen de ziekenfondsen snel inspelen op de nieuwe behoeften van hun leden, die ontstaan door het gebruik van nieuwe medische tech­nologieën. In een aantal gevallen leidt de terugbetaling van dergelijke prestaties later tot een bijdrage van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging. Dat was bijvoor­beeld zo voor het endoscopisch en viscerosynthesemateriaal. Bovendien kan via de inte­gra­tie van voordelen in de aanvullende verzekering worden nagegaan hoeveel personen een beroep doen op de betrokken prestaties en welke kosten dat met zich meebrengt voor de betrokkenen en de aldus ingerichte dienst."

In ons KlinPsy-dossier over de terugbetaling hebben we een overzicht gemaakt van al de terugbetalingsmodaliteiten die er tot hiertoe zijn. Het is niet gemakkelijk om up-to-date te zijn want wekelijks komen er afdelingen van mutualiteiten bij die terugbetaling voorzien en de voorwaarden, procedures en tussenkomsten verschillen telkens. We willen hier een korte bespreking geven van enkele aspecten, met suggestie voor verbetering en eenduidigheid.

- Een eerste aspect betreft het statuut van de prestatieverlener. De oorspronkelijke opzet van de tussenkomst van de mutualiteiten was om psychologische hulpverlening betaalbaar te maken, ook als ze diende te gebeuren door zelfstandige psychologen en psychothera­peuten die een honorarium moeten vragen waarvan ze kunnen leven. Heel weinig mutua­liteiten bepalen dat echter in hun voorwaarden. Er zijn evenwel tal van centra en poli­kli­nieken die vanuit een sociaal motief deficitaire prijzen hanteren die in de lijn liggen van het remgeld bij psychiatrische consultaties. Het is een foute en onbedoelde aanwending wan­neer de beperkte financiële middelen die de mutualiteiten ter beschikking willen stellen nog eens gebruikt worden om terugbetaling te vragen op wat reeds een remgeld-tarief is. Deze centra voelen zich misbruikt in hun sociaal engagement: nadat ze vanuit een sociale bewo­genheid reeds 40 euro hebben laten vallen op hun consultatieprijs, moeten ze dan zien dat de patiënt nog eens attesten vraagt om 10 of meer euro terug te krijgen op de 15 euro die nog gevraagd wordt. Als ze hun sociale prijsstelling evenwel bijsturen straffen ze dan weer andere patiënten die het niet breed hebben. De psychologen die in die context moeten werken en nu reeds de kritiek van hun zelfstandige collega's moeten aanhoren tegen dum­ping-prijzen te werken, komen nog eens in nauwere schoenen te staan. Dit probleem is een­voudig op te lossen als de mutualiteiten een bepaling zouden toevoegen in hun voor­waar­den dat het moet gaan om zelfstandige hulpverleners of iets in de zin dat het moet gaan om hulpverleners die tegen 'marktprijzen' werken.

- Een tweede aspect betreft het doorverwijzingbriefje. Reeds vele jaren terug hadden de psychologen terugbetaling van hun prestaties kunnen krijgen als ze het paramedisch statuut hadden willen aanvaarden. Steeds hebben de psychologen de nadruk gelegd op de autono­me be­roepsuitoefening. Zolang de beroepsverenigingen aan de onderhandelingstafel zaten wer­den ze niet geparamedicaliseerd. Nu zijn er mutualiteiten die via de terugbetaling de psy­cho­lo­gen paramedicaliseren. Men misbruikt soms de zwakke positie van individuele colle­ga's die door een slechte arbeidsmarkt niet aan een baan geraken en om de brode een zelf­standige praktijk opzetten. Het is de vraag of dit de rol is van mutualiteiten. Er is geen enkele reden om te denken dat psychologen minder ethisch zouden zijn dan huisartsen en presta­ties zou­den leveren die onnodig zijn. Ook de poging van sommige mutualiteiten om de voor­schrift­plicht te plaatsen in het kader van soort kwaliteitsbewaking komt weinig overtuigend over als men ziet dat ze ook zonder voorschrijfbriefje betalen voor het geklutst water van de homeopaten en de cranio-sacrale-therapie van sommige ostheopathen. Het voorstel is dus duidelijk: laat het voorschrift weg bij consultatie van een psycholoog. Psychologen heb­ben voldoende vakkennis om zelf te oordelen of ze samenwerking met artsen of andere hulpverleners moeten nastreven betreffende de voorliggende problematiek.

- Een derde aspect betreft de controle op de kwalificatie. Sommige mutualiteiten hebben het zich moeilijk gemaakt door op het paard van de 'psychotherapeut' te wedden. En vermits men dan met een reeks basisdiploma's en opleidingen zat was er een probleem van kwali­fi­catie. Psychotherapie is slechts één vorm van psychologische hulpverlening. Eerst is er een goede psychodiagnostiek nodig, en dat betreft niet enkel het intrapsychische of relatio­nele, het kan ook gaan om neuropsycho­lo­gische diagnostiek (ADHD, dementie, …). Vaak is de daarop volgende goede advisering een afdoende hulp. Soms zijn een paar begelei­dings­gesprekken zeer helpend. En voor een aantal mensen is er effectief psychotherapie nodig. Het is wel de vraag of men bij hen met vijf of zes consultaties ver zal raken. Zoals de zaken nu geregeld zijn moet bij veel mutualiteiten alle psychologische hulpverlening 'psychothera­pie' genoemd worden om van de terugbetaling te genieten. We moeten maken dat we niet fout zitten van bij de start. De laatste maanden zijn er steeds meer mutualiteiten die spreken over 'psychologische consultatie' en die de erkenning bij de psychologencommissie als een­­voudig te consulteren kwalificatiemiddel hanteren zonder veel paperassen. We denken dat dit een goede evolutie is. Uiteraard moeten andere beroepen die psychologische hulpver­lening doen dit bekijken voor hun beroepsgroep. Eens we enkele jaren verder zijn en er vorderingen zijn inzake wettelijke erkenningen van de nieuwe gezondheidszorgberoepen en de psychotherapie als speciale beroepstitel van die basisberoepen geregeld is kan ge­dacht worden aan een uitgebreidere terugbetalingsregeling onder de noemer 'psychothe­rapie'. Tegen dan zal er ook reeds een gespecialiseerde kwalificatie zijn inzake neuropsy­chologie.

De Maere is een 'magazine' en 'magazine' betekent volgens Van Dale nog altijd 'opiniërend tijdschrift'. Niet iedereen hoeft het dus met deze standpunten eens te zijn. Maar als we het lappendeken bekijken van wat tot hiertoe aan terugbetalingsregelingen bestaat, dan is het wel wenselijk dat er een eerste evaluatie komt en een poging om toch een en ander enigs­zins te stroomlijnen. Wellicht is hier een taak weggelegd voor de beroepsverenigingen.

 

Opheffing van artikel 76 van de wet op de ziekenhuizen

De Vlaamse regering gaf op 30.03.2007 na goedkeuring door de Raad van State, haar goedkeuring aan een ontwerp van decreet houdende de opheffing van artikel 76 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987 (federale beroepscommis­sie). Bij dit rechtscollege kan beroep inge­steld wor­den tegen bepaalde beslissingen van de Vlaam­se minister bevoegd voor het gezond­heids­beleid. De Vlaamse minister wordt dan partij in het geding en komt tegen­over de voor­ziening te staan die de betrok­ken beslissing betwist. Een federaal adminis­tratief rechts­col­lege doet dus uitspraak over een materie die volledig behoort tot de be­voegd­heid van de Gemeenschap en deze laatste moet haar be­slissing voor dit rechts­­college verantwoor­den.
Het beroep dat bij dit administratief rechtscol­lege ingesteld wordt, heeft een opschortend karakter. De uitvoering van de beslissing van de minister wordt dus geschorst. Hieruit volgt dat het voor een voorziening steeds financieel loont om beroep in te stellen, ook al wordt de voorziening uiteindelijk door het rechtscollege in het ongelijk gesteld. Boven­dien leert de er­varing dat de globale behan­delingsduur van dergelijk beroep lang is, om­dat het rechts­col­lege de laatste jaren niet meer werkzaam is wegens het ontbreken van een voorzitter.
Er is geen behoefte aan dergelijk rechtscolle­ge aangezien voor de ziekenhuizen, zoals voor elke rechtsonderhorige, een beroeps­mogelijkheid openstaat bij de Raad van State. Voor de ziekenhuizen die ressorteren onder de bevoegdheid van de Vlaamse Gemeen­schap bestaat tevens de
Vlaamse Advies­raad (VAR).  Wie meer wil lezen over de Vlaamse bevoegdheden inzake Gezondheids- en Welzijnszorg kan hier terecht.
Vermoedelijk niet toevallig stelt minister De­motte op 30.03.2007 op de ministerraad, vier we­ken voor de ontbinding van het parlement, een ontwerp KB voor om een nieuwe coördi­na­tie van de ziekenhuiswet te schrijven… De wet waarnaar de minister verwijst is hier te vinden. En de wet waarnaar de voorgaande verwijst in artikel 113 vindt u hier. Wordt best opgevolgd.

 

 

Lage rugpijn

Het Federaal Kenniscentrum voor de gezond­heidszorg publiceerde een uitvoerig rapport over lage rugpijn. Zie ook de persmede­deling.

Volwassenen met hersenletsel

Het  Federaal Kenniscentrum voor de gezond­heidszorg verspreidde op 29.03.2007 een persbericht met als titel: " Te veel volwasse­nen met hersenletsel in rusthuizen". Het KCE publiceerde ook een rapport "Chronische zorg­­behoeften bij personen met een niet- aan­geboren hersenletsel (NAH) tussen 18 en 65 jaar". Er wordt ook een studie gepland inzake de zorgbehoeften bij kinderen met NAH.
Zie ook de VRT-reportage over dit probleem.

 

 

Gokken

De Rodin-Stichting publiceerde een rapport van 258 pagina's, gratis te downloaden, met als titel: Gokken, Een stand van zaken - Een overzicht van gokken en gokverslaving in België. Eerder publiceerden ze ook reeds een uitvoerig rapport over een enquête: Gokken: ontspanning of verslaving? Enquête gokken en gokverslaving. Wie nog meer literatuur over gokken zoekt kan terecht op hun docu­mentatielijst.

 

 

Jaarverslag artsensyndicaat Moens

Het artsensyndicaat Moens heeft haar jaar­verslag 2006 op het internet gepubliceerd. Op pag 47-48 staat er een hoofdstukje over psy­chiatrie met aandacht voor het wetge­vend werk rond de geestelijke gezondheids­zorgbe­roepen. Belangenbehartiging is ui­ter­aard de bestaansreden van een syndicaat, maar op dat niveau zou men toch wat meer dossier­kennis verwachten, en wat meer respect.

 

 

Update wetsvoorstellen en wetsontwerpen

- Wetsontwerp met betrekking tot de regeling van de geschillen in het kader van de wet van ... betreffende de vergoeding van scha­de als gevolg van gezondheidszorg

- Wetsontwerp betreffende de vergoeding van schade als gevolg van gezondheidszorg

 

 

 

 Jacob

Psychoanalyse in tijden van liefde

In het geloof kent men zijn vrienden. Wie had ooit gedacht dat een katholieke bisschop Freud ter hulp zou roepen om zijn opvattingen te verdedigen ? Homoseksualiteit en abnormaliteit. Er is de laatste tijd veel te doen geweest over de betekenis van het woordje 'abnorma­li­teit' in deze context. Statistisch, descriptief, denigrerend, moreel kwa­lificerend, evaluatief? Wie het allemaal eens op een rijtje wil zien waar Freud, Léonard en de critici van Léonard juist en fout zitten moet hier eens kijken bij een specialist ter zake. Zeer verhelderend. Maar het verhaal over de abnormaliteit hield niet op bij Freud. De vol­gelingen van Freud zwaaiden tot even na 1973 de plak in de Ameri­can Psychi­atric Association. Zij hebben de DSM (Diagnostic and Sta­tistical Ma­nual of Mental Disorders) uitgevonden die wereldwijd gebruikt wordt en in de DSM-II van 1968 stond de homofilie netjes vermeld tussen de parafilieën. Onder druk van de homobewe­ging werd de homofilie eruit geschrapt op 15.12.1973. Pas in de beginjaren ne­gen­tig ging in de USA de deur open voor homofielen die psychoanalyticus wilden worden. Ook hier is het nog geen dertig jaar geleden dat homofiele adolescenten door hun ouders naar psychiaters werden gebracht die er zelfs niet voor terugschrikten om elektro-encefa­logram­men te nemen. De oudere generatie van homofielen heeft het meegemaakt dat ze uit bepaalde beroepen ge­weerd werden in de stijl - we kunnen het vandaag nog in de pers lezen - zoals het nu in Polen aan de orde van de dag is. De homofiele mensen bij wie de oude wonden worden open­gereten, herinneren zich maar al te goed dat de fijne taalnu­an­ce­ringen waar men nu beroep op doet, in hun situatie vaak ver te zoeken waren. Psycho­analytici en blijkbaar ook clerici mo­gen er wel een sport van maken om te spelen met woor­den en concepten, maar dan moeten ze er niet over verwonderd zijn als ze samen, ver­stren­geld in elkaars woordenval, over­spoeld worden door een tsunami van maatschap­pe­lijke kritiek.

 

 

Agenda

- 10.05.  Zien, Voelen, Den­ken, Doen - De beje­geningsmethode van Nand Cuvelier

- overzicht

We denken dat
sommige mensen
intelligent zijn, terwijl
 ze alleen maar een
 goed geheugen hebben. (F.Dard)

België (vervolg)

Schriftelijke Vragen en Antwoorden Senaat

- Gehandicapten – Par­keerkaart -  Vervanging . vervolg

Staatsblad

27.03. 08.03.2007. - Wet tot oprichting van een Federale Adviesraad voor Ouderen

12.04. 06.03.2007. – KB tot wijziging van het KB van 10.07.1990 houden­de vaststelling van de normen voor de erken­ning van samenwer­kings­­verbanden van psychia­trische instellin­gen en diensten

12.04. 19.03.2007. – KB tot wijziging van het KB van 08.07.2003 houden­de vaststelling van de voorwaarden waaraan de ombudsfunctie in de ziekenhuizen moet vol­doen

13.04. 19.03.2007. – KB houdende vaststelling van de normen waaraan een brandwondencen­trum moet voldoen om te worden erkend als medi­sche dienst zoals be­doeld in artikel 44 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 07.08.1987

Europa

Europees Parlement

12.04. Aids: nog altijd niet onder controle

Raad van Europa

- Women and Intercultu­ral Dialogue

- Video surveillance is a threat to fundamental freedoms, says a Veni­ce Commission report

Men kent een taal als men er met kleine
kinderen in kan converseren. (K.Jonckheere)

Publicaties
België

- De impact van een (echt)scheiding op kin­deren en ex-partners

- De maatschappelijke positie van holebi's en hun sociale netwerken: over vriendschap en andere netwerken

- De tabaksconsumptie in 2006

- De Schone en het Beest - sekse, gender en risi­co­gedrag: een bi­osociale analyse

- Rapport over 10 jaar zwangerschapsafbreking in België (1993-2005)

- Waarom zijn er minder pesterijen, geweld en ongewenst seksueel ge­drag in kleine en middel­grote organisaties ?

- Laaggeletterd in de lage landen

Publicaties Internationaal

- The fictions of Fou­cault's scholarship

- Psychosocial Treat­ments for Bipolar De­pres­sion

- A case for angry men and happy women

- Parenting intervention in Sure Start services for children at risk of devel­o­ping conduct disorder: pragmatic randomised controlled trial

- Parenting program­me for parents of children at risk of developing con­duct disorder: cost effec­tiveness analysis

- Association Between Parental Depression and Children's Health Care Use

- Improving Informed Consent: Suggestions From Parents of Children With Leukemia

- Binge Eating Disorder: Surprisingly Common, Seriously Under-treated

- PTSD: Treatment Effica­cy and Future Directions

- Anxiety in the Medical Patient

- Stimulant Drug Abuse Tied to Stroke Risk

- Diabetes Linked to Mild Cognitive Impairment

- Antecedents of Perso­nality Disorders in Young Adults

- Psychopathy and Anti­social Personality Disor­der: A Case of Diagnostic Confusion

-  Family Therapy in the Treatment of Depression

- VADPRS (Vanderbilt ADHD Diagnostic Parent Rating Scale) and VADTRS (Vanderbilt ADHD Diagnostic Teacher Rating Scale)

- Where Evolutionary Psychology meets Cogni­tive Neuroscience:  A précis to Evolutionary Cognitive Neuroscience

- Violence and aggres­sion in the Drug Treat­ment Centre Board

- Detection, assessment and management of eating disorders; how involved are GPs?

- When a child dies in the emergency room: institu­tional and emotional im­pact

- An observational study on eating habits, lifestyle and risk of overweight/ obesity in childhood

- The “Contract for a healthy snack”: a winning strategy for nutritional education in an Italian primary school district

- Prefrontal/accumbal catecholamine system determines motivational salience attribution to both rewardand aversion-related stimuli

- Stimulating language: insights from TMS

- Disorders of memory

- Semantic dementia and fluent primary progressi­ve aphasia: two sides of the same coin?

- meer

Humor

- La traviata

Poëzie

- Het einde