Flamenco voelen is iets heel bijzonders. Het betekent gewoon in een andere huid kruipen, zich inleven in een andere ziel, passies, instincten en verlangens.
De wereld anders zien, met een open hart : het noodlot in zich dragen, van muziek doordrongen, met vrijgevochten fierheid, blijheid met tranen.
En de pijn, het leven, de duistere kanten van de liefde...
Afkeer van de sleur van het alledaagse en de routine afkerend.
Dronken worden van zang, wijn en kussen. Het leven beleven als een fijnzinnige kunst van wispelturigheid en vrijheid, zonder het brandmerk van de middelmatigheid.
Alles op het spel zetten, in zich opnemen, zich geven, zichzelf voelen groeien.
Leven !  Niets dan dat.