FLAMENCOFEEST IN RATAPLAN
24 JUNI 2002 |
| De foto's zijn herbewerkt met extra belichting en geven daardoor meer herkenbaarheid aan de personen |
HET CUADRO :
Ramón El Chispa José Ligero John Willaert |
|
Zang : José Ligero
José Ligero is afkomstig uit Triana (Sevilla) waar hij reeds op jonge leeftijd zong in de peñas. Hij is vooral bekend als fandango-zanger. Hij woont sedert 10 jaar in België en treedt zeer veel op in binnen- en buitenland. Vorig jaar nam hij o.m. deel aan het grote flamenco-festival in Grenoble. |
|
Gitaar : John Willaert
John Willaert volgde, na een klassieke opleiding gitaar, flamenco bij Wannes Van De Velde en Paco Peña. Jaarlijks gaat hij naar Jerez de la Frontera waar hij lessen volgt bij Niño Jero en Antonio Jero. In Peña La Bulería geeft hij zelf dansbegeleiding. |
|
Percussie : Ramón "el Chispa"
Ramón "el Chispa" is afkomstig uit de provincie Cádiz. Zijn aangeboren gevoel voor ritme is voor niemand onbekend en zijn passie heeft hem gedreven tot het intensief benaderen van de verschillende palos van de pure authentieke flamenco. |
|
| Dans : Ann Wens en leerlingen |
|
"Men moet nog chaos in zich hebben om een dansende
ster te laten geboren worden" (Nietzsche) |
|
In een reeks workshops werkten we aan een aantal flamencostijlen, elk met hun eigen ritme en karakter. Deelnemen aan een zo rijke kunstvorm is steeds een diepgaande ervaring, boeiend en leerrijk.Vanavond krijgen wij de kans om te tonen wat wij hebben opgestoken, en wel begeleid door artiesten met een bezield hart voor flamenco.
Dankbaar voor deze uitdaging, weliswaar met de nodige zenuwachtigheid, maar ook in het besef dat de "weg" naar dit feest primeert, stellen wij voor :
|
|
FARRUCA :
betekent letterlijk "Lied der Galiciërs". De invloed uit het noorden is duidelijk.
De dans wordt geïnspireerd door de beweging van de stierevechter. |
|
| "De vrouwelijke rol wordt bij het stieregevecht gespeeld door de torero's. Ze hebben de opdracht de stier door een zowel verleidelijk als gevaarlijk spel mee te lokken, aan te trekken en te verzwakken. De relatie tussen torero en stier wordt niet bepaald door vernietigingsdrang of haat maar door een sensuele erotiek en een sterke gevoelsmatige binding, een strategie van aanmoediging en afwijzing naar een laatste intieme en dodelijke omhelzing. De symbolische inhoud bestaat uit het temmen van de onbeteugelde mannelijke potentie." >>> LA CORRIDA |
|
|
SEVILLANAS en FANDANGO DE HUELVA :
vrolijke stijlen die thuishoren op alle feesten met een typisch ritme voor Sevilla en waar overigens heel Spanje op danst. |
|
SEGUIRIYA :
een stijl met wanhoopskreten, over liefde en dood.
De coplas hebben een tragisch en dramatisch thema. |
|
"Adónde vas, siguiriya
con tu ritmo sin cabeza?
Que luna recogerá
tu dolor de cal y adelfa?
Tierra de luz
Cielo de tierra.
(F. Garcia Lorca)
|
"Waar ga je heen, siguiriya
met je ritme zonder hoofd?
Welke maan zal opvangen
je pijn van kalk en laurierroos?
Land van licht
Hemel van aarde. |
|
|
SOLEÁ :
"moeder van de cante flamenco", ontstaan uit het woord "soledad", eenzaamheid. Een moeilijk te beheersen stijl die elke zanger wel anders zingt. |
|
FANDANGO :
stamt af van de "jota campera" uit Noord-Spanje. Op een gegeven ogenblik hebben de fandangos grandes een meer ernstige ondertoon gekregen, voornamelijk onder Arabische invloed. |
|
ALEGRÍAS :
afkomstig uit Cádiz. Ze hebben hetzelfde ritme als de soleares, maar sneller. Alegrías worden gekenmerkt door een rijk gitaarspel en een ingewikkelde dans. |
|
Spanje wordt gedreven door de duende.
Het is een land van oude muziek en dans,
waar de duende de citroenen van het
ochtendgloren perst, én het is een natie van
dood, een natie die openstaat voor de dood.
Een dode is in Spanje meer levend dan
elders - zijn profiel snijdt als een scheer-
mes van een barbier. Spanjaarden zijn
het spotten en het stille contempleren
van de dood gewoon.
Spanje is het enige land waar de dood een
natuurlijk spectakel is.
Het opduiken van de duende veronderstelt
altijd een radikale verandering.
Doorheen de vijf zintuigen, dank zij de
duende die stem en lichaam van de
danser opzweept.
Duende kan in elke kunst voorkomen,
maar natuurlijk is haar terrein het grootst
in muziek, dans en gesproken poëzie,
omdat daarbij een levend lichaam nodig
is als vertolker.
(F.G.Lorca) |
|
|
|
|
