1 augustus

Deze ochtend zijn we vroeg opgestaan en zo stilletjes mogelijk vertrokken, terwijl de kinderen nog in bed lagen. De hoop was dat ze nog een tijdje zouden blijven slapen terwijl we reden. Maar ja hoor...grandioos mislukt want na ongeveer 10 mijl waren ze ale drie wakker.
Nadat ze zich omkleed hadden en de bedden opgeruimd hadden,  hebben we onderweg ontbeten. Wat een gemak zo'n mobilhome... alles steeds bij de hand...

Na een uur autosnelweg, werden de wegen kleiner, hoewel ze nog steeds de naam highway dragen. Eerst langs highway 24, (een normale weg) waar we ook geluncht hebben. Alles met verse producten klaargemaakt en echt lekker. We zullen het adresje wel doorgeven aan geïnteresseerden...

 Onderweg kwamen we zowaar één echte cowboy (of is het sheapboy in dit geval) tegen.


Voor de koeien is het in elk geval geen promised land... geen lekker mals gras...


Daarna ging het verder over highway 12, een 'Scenic byway': kijk maar naar de foto's, deze spreken wel voor zich. Alleen om de grootsheid te zien, moet je het zelf meemaken. Het lijkt wel eindeloos en na elke bocht verrast het landschap opnieuw, nieuwe kleuren...nieuwe vormen...


foto      foto


      


        De diepte van de ravijn links en rechtsvan de weg wil je niet weten... Soms leek het een echte roetsjbaan ... dan weer stijl omhoog en omlaag, dan weer scherpe bochten... En met een mobilhome lijkt dit alles nog indrukwekkendender. Joachim vondt het alvast "COOL"...

      


              


      




 


Aan de kleuren van de rotsformaties zie je dat Bryce Canyon dichterbij komt, maar dat bezoeken we morgen... We proberen om de "sunrise" mee te maken in Bryce Canyon, dus het wordt om 5.45 opstaan, want sunrise is morgen om 6.33 ... en dit zou het mooiste kleurenspel geven op de rotsen... Morgen laten we jullie weten of dit gelukt is....


Home

2 augustus