4 augustus 2008

's Ochtends hebben we buiten ontbeten, midden in het natuurreservaat, waar onze camping lag. Er was geen water/elektriciteit, we moesten het doen met de energie van de batterij, behalve 's ochtends en 's avonds mochten we gedurende 2 uur de generator aanzetten.

 

Na het ontbijt buiten vertrokken we naar onze volgende bestemming: Wahweap, een havendorpje(?) aan Lake Powell, een stuwmeer. Onderweg zagen we nog heel wat wilde dieren.

 




tussendoor gingenwe naar een kloof genaamd lower antelope canyon.
ik,joachim, zag de ingang wel, maar niemand geloofde me.
na een lang heen en weer geloop, vroegen we de weg aan een voorbijganger,
enhij zei dat het daar was waar ik het zei.
tijdens het naar binnen gaan zei mama;dit is niet voor de doorsnee amerikaanse vrouw(als je begrijpt wat ik bedoel)
maar alleszins was het heel mooi!!!!!!!!!!!!!(een aanradertje)

eens we net voor dat recreatiepark waren gingen we naar de pizzahut om een middagmaal te eten (ondertussen was het al 2.30)
en daarna gingen we naar de supermarkt!

In het park zijn we 5 minuten gaan zwemmen in het meer (mama dacht dat het ging onweren maar dat is nog altijd niet gebeurt!!!)


   

   

 

   






ik heb vandaag  spaghetti  gegeten
lieselotte , joachim &  papa hebben  pizza gegeten  
mama een slaatje,
en daarna een stuk fruit.
daarna maken we een kampvuur
 we zitten inhet midden van de woestijn
met slangen  en   schorpionen



  

Lake Powell: een stuwmeer op de meest afgelegen plaats in de US. Zonder dit meer was hier werkelijk niets! We reden weer heel wat kilometers zonder iets of iemand tegen te komen.
Uiteindelijk bereikten de het recreatiegebied rond het stuwmeer(dit wil vooral zeggen dat je inkom moet betalen. Gelukkig hebben we in het begin een pas gekocht die geldig was voor alle staatsparken)
  

De camping is heel proper en groot. We hebben een gehandicaptenplaats gekregen; deze is nog eens dubbel zo groot dan de andere plaatsen.
Het campeerterrein is gelegen midden in de woesternij; Geen huis is er in de buurt; zelfs het dorpje bestaat enkel uit het hotel, de camping en de haven.
Zo zijn we trouwens al heel wat dorpen tegengekomen: het staat op elke kaart, maar is dikwijls nauwelijks groter dan een benzeinestation of 3 huizen.
Verder is het landschap eindeloos groot en wijds, met achter elke bocht of heuvel mogelijk een totaal nieuw landschap.


Het is wel een hele wandeling tot aan het meer; het lijkt dichtbij maar in werkelijkheid was het toch een eindje stappen.
Eens daar aangekomen, begint het heel hard te waaien: in de bergen lijkt het te gaan onweren. Na een korte tijd gaan we dus maar terug naar de motorhome. Morgenvroeg zullen we terugkomen!

Het is nu na 21.00 er is een stevige frisse wind , want alles waait voortdurend van de picknicktafel. We zitten aan het kampvuur want het is nog maar 34° hier buiten.

Morgen meer...

Home

5 augustus