Latijn: Pionites Melanocephala Melanocephala  Nederlands: Zwartkopcaïque  Engels: Black-headed Caïque  Frans: Caique à tête noire	wildvorm  CITES II/C2  ringmaat: 7.5 verhard  lengte: 23 cm

Verspreidingsgebied
De Zwartkopcaïque komt voornamelijk voor ten noorden van de Amazone-rivier nl. van Guianas en noordelijk Para' in Brazilië naar het westen, tot zuidelijk Columbia, Ecuador en Peru.  Er is een ondersoort nl. de Pionites Melanocephala Pallida, die zeer zeldzaam is bij particuliere kwekers.

Kweken
Caïques zijn papegaaiachtigen welke geen lange volières nodig hebben.  Het zijn geen vliegers die lange afstanden afleggen.  Ze bewonen de hoogste toppen van de bomen.  Daardoor kunnen ze praktisch verticaal vliegen van een tak steeds maar naar een bovenstaande tak.  Ter vergelijking: als een helikopter.  Bij de meeste kwekers zijn ze gehuisvest in kooien van ± 1.80m lengte, ± 80cm breedte en ± 1.00m hoogte in draadvorm gemaakt.  De kooien worden naast elkaar opgehangen op ooghoogte.
In mijn collectie bewonen ze kleine volières van ± 1.6m lengte, 80cm breedte en 2m hoogte.  Ze kunnen andere paren ook zien wat hun broeddrift waarschijnlijk bevorderd.  Ze bevinden zich in binnen- en buitenvolières.  Wel beschikken ze over een broedblok waarin ze ‘s nachts slapen.  Gewone houtkrullen en vermolmd hout is hun nestmateriaal.
Aan de opzwelling van de buik van de pop kan men heel goed zien wanneer het 1ste ei op komst is.  De aanvang is normaal begin juni daar alle koppels in onverwarmde volières vertoeven.  Caïques zijn zeer agressieve vogels tegenover hun partner, andere paren en vogels.  Laat altijd voldoende ruimte tussen de kooien om bloedingen van tenen te vermijden.  Kunnen ook zeer lief zijn ten opzichte van hun partner.  Al mijn koppels begonnen pas tot broedresultaat over te gaan op een leeftijd van 5 jaar.  Uitzonderingen van 3 à 4 jaar heb ik maar enkele malen gehoord bij andere bevriende kwekers.
De legsels bestaan uit 3 à 5 eieren welke om de 2 dagen gelegd worden.  Vanaf het derde ei wordt gebroed gedurende ongeveer 25 à 27 dagen.  De eerste drie eieren worden weggenomen en teruggeplaatst als het vierde ei op komst is.  Kalkeieren worden in de plaats gelegd daar anders het verschil in grootte van de kuikens te verschillend is.  De kleinsten zullen het niet overleven.  In de praktijk heb ik over het algemeen 3 jongen per paar.
Het ringen gebeurd wanneer de jongen voldoende pootgrootte hebben.  Een paar dagen te vroeg ringen heeft geen nut want de ring zal meestal verdwenen zijn rond het pootje van het jong.  Te laat is ook nefast en dan moet men een grotere ring aandoen omdat het loopbeen heel kort is en dan kan men de laatste teen er niet doorheen halen omdat de ring tegen het kniegewricht aangedrukt is.  Er worden elk jaar 70% mannen geboren in mijn volières wat overeenkomt met het percentage van importvogels.  De reden hiervan?

Voeding
Caïques krijgen bij hun zaadmengeling (grote parkiet aangevuld met zonnepitten, cardi en boekweit) een rijk pallet aan groente- en fruitmix (zie voeding).  Om de twee dagen een stuk kolf ingevroren maïs afwisselend met de groente-fruit-bessenmix.

Handopfok
Handtamme Caïques zijn zeer geschikt als huiskamervogel.  Ze zijn relatief niet te groot en hun ruif gebeurd praktisch ongemerkt.  Dus weinig veren en stof in hun papegaaienkooi.  Bij de Grijze Roodstaart is dit heel anders: veel stof en veren.  Caïques in de volière zijn zeer luidruchtig, knagen en hun uitwerpselen zijn enorm plat door het vele fruitvoer.  Binnenkamers zijn het speelse vogels, ieders vriend, niet luidruchtig en ze proberen alle fluit- en andere geluiden te evenaren.  Soms slapend op rug met gespreide vleugels.  Vliegen alleen van hand tot andermans vinger enz…  Dus echte clowns waarvan men telkens versteld staat van hun kunnen.  Echte goede praters zijn het niet want hun taaltje is niet te begrijpen.  Ondanks dit minpunt voor mij de nummer 1 als huiskamergezelschap.  Meer over onze handtamme Caïque kan u lezen in het onderdeel Karlo.