<geen onderwerp>, dinsdag 4 meiHier nog eens wat nieuws uit het veel te warme Honduras. Hier gaat het nog steeds heel goed.
Ik heb net een trouw, van twee vrienden, achter de rug. Zal eens even uitleggen hoe een trouw er hier aan toe gaat, want dat is toch echt wel dag en nacht verschil. Nu is dit wel niet over heel Honduras zo, ik spreek over een trouw bij protestanten, zoals mijn gezin, dus feest komt er niet echt aan te pas.
Nu, de week ervoor hadden we vrijgezellenavond. Terwijl dit bij ons nogal es gortige avonden kunnen zijn ging dit er hier nogal vredig aan toe ! Er werden wat spellekes gespeeld, zoals we spelen bij de scouts, gegeten en gepraat tot de volgende morgend. Nu, dit was allemaal heel braaf maar dat neemt niet weg dat het heel plezant was! Daarna kwam de echte voorbereiding. Hier kiezen ze voor een trouw een kleur uit en degene die in de suite lopen zijn allemaal in dat kleur. De jurk wordt op maat gemaakt. Hier lopen vrienden en familie in de suite. Ik liep ook in de suite, samen met mijn buurjongen Kaleen. We waren met 7 koppels. De trouw neemt plaats in de kerk , logisch en daar blijven ze ook na de trouw om te eten. Nu, dit is geen kerk zoals bij ons, geen koud en ongezellig gebouw. De kerk hier is een overdekte plaats, heel mooi ingericht. De mis zelf duurt eigenlijk ook echt niet lang. Eerst komt iedereen heel plechtig binnen, dan een korte preek van de pastoor, dan de ringen en al het typische. Daarna heb ik gezongen, samen met mijn gastzus. We hadden beiden veel zenuwen ma het is toch heel goed gelukt. We hebben dan ook veel complimenten gekregen achteraf.
Daarna werd er gegeten. Het eten was eigenlijk dagelijkse kost, geserveerd op plastic bordjes. Eens iedereen gegeten had gingen ze naar huis. Dit alles is dus heel snel verlopen. Nu, wat ook het feit is, dit was een goedkope trouw, ik zit echt in een arme omgeving. Uw jurk betaalt ge zelf, de kerk moeten ze niet voor betalen, het eten is niet duur, plastic bordjes,... Het koppel gaat nu drie dagen op huwelijksreis, of course in Honduras zelf. Dit deed toch wel even mijn ogen weer open gaan over hoeveel geld wij wel niet uitgeven aan een trouw en dat dit eigenlijk toch niet echt nodig is.
Momenteel voel ik mij wat minder goed omdat ik erg ontgoocheld ben in iets. Normaal zat ik nu in de bergen met vrienden van België. We gingen gaan vertalen voor dokters van de VS die hier vrijwilligerswerk doen. Nu, de rest is zaterdag vertrokken en ik ging gisteren achter gaan, vanwege de trouw kon ik niet vroeger vertrekken. Nu, vanwege de slechte communicatie is er iets misgelopen en heb we niet verder kunnen afspreken waardoor ik nu nog steeds in San Pedro zit. Het is het eind van de wereld niet, maar wel een unieke kans die weg is. Maar ja, ben nu sterk genoeg om dit alles te leren aanvaarden, verwerken.
Ik ga het hierbij laten ! Hou jullie goed daar ! Aan de studenten , veel succes met de examens!
Dikke kus, Annelyn