Anthony's Märklin Sprint Site
Start Omhoog

    Circuits: ALFACIRCUIT en AMS-RING.

1) ALFACIRCUIT:

    Het "Alfacircuit" werd gebouwd in de krokusvakantie 2003. Het is een snel, maar ook technisch circuit. Snel, door de twee lange rechte stukken die telkens gescheiden worden door schuine bochten (nr. 1248 en nr. 1268). Het technisch gedeelte wordt uiteraard gekenmerkt door een (links-rechts) afwisseling van alle bochten uit het Märklin Sprint gamma (binnenbocht: nr. 1221, middenbocht nr. 1241 en buitenbocht nr. 1261).


Rijrichting  ->->->->-> (onderste baanvak op het plan)

    Voor de baanvoeding wordt gebruik gemaakt van twee originele Märklin Sprint transformatoren, dit omdat er met slechts één transformator toch wel een zekere beïnvloeding mogelijk is. Wanneer de ene rijder het gashendel loslaat, krijgt de andere wagen plots meer snelheid. Dit kan onmogelijk zo bedoeld zijn en dus krijgt elk "slot" zijn eigen "trafo".

    De tijdsregistratie gebeurt met het gratis programma SRM (SlotRaceManager) van Mario Van Ginneken. Hiervoor gebruik ik de volgende hardware: een oude computer (een '486', het kan al vanaf een '286', er moet wel een (kleine) harde schijf in) met 'DOS' (bij mij staat Windows 3.1 erop) , een zelfgemaakte lichtbrug (met een bureaulamp gaat het ook), fotocellen (1 per slot) en een doodgewone printerkabel. Wat de computer betreft, nog een opmerking; een '386' of een '486' werken prima, vanaf een Pentium I is het mogelijk dat het niet werkt, ook laptops kunnen problemen geven. Meer informatie is zeker te vinden op de website van Mario Van Ginneken. Hier lees je alvast een stukje van zijn commentaar op mijn hardware:

    "Hoi Anthony,
    Hartelijk dank voor je aandacht aan SRM en je duidelijke uitleg over de
hardware! Ik zie dat je de gemakkelijke weg hebt gekozen (alleen sensoren, zonder overige hardware). Dit systeem heeft een voordeel en een nadeel:
    Voordeel: het is.. euh.. simpel! Zonder gekheid: vaak werkt dit het beste.
Geen gecompliceerde elektronica eromheen, die kan storen en het is erg gemakkelijk zelf te maken, ook voor een elektronica-leek als ik! Ik ken veel mensen die met een dergelijke simpele opzet werken, is niks mis mee.
    Nadeel: het werkt niet op alle PC's. Omdat de ingewikkeldere hardware
dankzij de IC's van het triggersignaal een echte "0" of "1" maakt, werkt dat op alle pc's. Jouw versie zal (afhankelijk van de sensoren) ergens tussen een laag en hoger voltage signalen geven, welke jouw pc als "0" (=laag) en "1" (=hoger) ziet. Sommige pc's hebben andere drempelwaarden (vooral laptops) en die werken hier niet mee.
    Groetjes, Mario van Ginneken
. My website: http://www.cenobyte.nl

    De fotocellen heb ik besteld bij "Conrad" (www.conrad.nl), meer details vind je op de 2de foto hieronder. Voor het plaatsen van de fotocelletjes diende ik gaatjes te boren (2 per baanstuk, ik heb gekozen voor het rechte baanstuk nr. 1200, (foto 3)). Daarna heb ik per fotocel 2 Märklinstekkertjes aan de pootjes bevestigd en deze met kleefband onder de baan vastgeplakt (foto 4).

     Zorg er wel voor dat de pootjes van elke fotocel elkaar niet raken (ik heb er een fijn stokje tussen gestoken en daarna met kleefband omwonden (foto 5). En dan de printerkabel... dit heeft wel wat moeite gekost. Eerst dient de stekker die u normaal gezien in de printer steekt, verwijderd te worden. Ik heb de kabel zo dicht mogelijk bij deze stekker doorgesneden. Daarna heb ik de kabel overlangs, over een lengte van een goeie 20 cm, opengemaakt. U krijgt nu een heleboel gekleurde kabeltjes te zien. Daarvan hebt u er uiteindelijk voor een tweeslotsbaan 4 en voor een vierslotsbaan 8 nodig. Ik heb onmiddellijk voor het laatste gekozen (foto 6).
    En nu de vraag: welke kabeltjes horen bij elkaar? Eerst nog even dit, de pinnetjes van de stekker die in de computer moet, zijn genummerd van 1 tot 25 (foto 7). Daarna wordt het wat knippen en solderen (let op, de kabeltjes die al op het juiste pinnetje zitten niet doorknippen, dat spaart heel wat werk). Voor baan 1 (geel) gebruikte ik de pinnetjes 10 en 18, voor baan 2 (groen) de pinnetjes 12 en 22, voor baan 3 (blauw) pinnetjes 13 en 24 en voor baan 4 (rood) de pinnetjes 15 en 20. De rest van de kabeltjes heb ik doorgeknipt en samengebundeld (foto 8). Nog een weetje: pinnetjes 10, 11, 12, 13 en 15 zijn "data"pinnetjes, terwijl pinnetjes 18 t.e.m. 25 "aardings"pinnetjes zijn.

    Eenmaal de hardware in elkaar gestoken en het programma geïnstalleerd is, kunt u aan de slag. Druk allereerst de handleiding even af en neem die eens rustig door. Er zijn enorm veel mogelijkheden met dit programma. 

    Het baanrecord van het "Alfacircuit" bedraagt momenteel (6 maart 2003) 9 sec. 470 duizendste. De wagen die voor dit exploot zorgde? De Märklin Sprint Lola T222 (nr. 13).

    Op 9 maart werd het baanrecord van het "Alfacircuit" nogmaals verbeterd. De snelste tijd werd gevestigd door de witte Porsche 935 (nr. 19); het bedraagt nu 9 sec. 002 duizendste. Wanneer wordt de muur van de 9 seconden gesloopt?

 

2) AMS-RING:

    Het "AMS-RING" circuit werd boven de doopvont gehouden op 24 mei 2003. Het idee rijpte al langer, maar doordat de zolder door mijn zoon en zijn treinverzameling (ook Märklin) werd ingenomen, kwam het er maar niet van. Tot ik dan maar besloot om zelf de handen uit de mouwen te steken en te starten met het opruimen van de nooit voltooide treinbaan (dit tot groot jolijt, maar ook wel wat onbegrip vanwege mijn oudste nakomeling). Het plannetje lag al langer klaar (na wekenlang geëxperimenteer met "Slotman") en deze keer was het de bedoeling om ook eens wat ruimte te maken voor wat landschap, gebouwen en figuren, zeg maar de scenery. Dit zou het dan worden:


    De tafel (480 cm x 180 cm) werd helemaal leeggemaakt en daarna beplakt met glasvezelbehang. Zo kreeg ik meteen een totaal nieuw oppervlak om later naar hartelust te beplakken en te beschilderen.

    Daarna was het de beurt aan het uitleggen en in elkaar passen van de baanstukken volgens plan. Voor de verhoging werd handig gebruik gemaakt van Märklin raildoosjes (voorlopig toch niet meer nodig) en wat op maat gesneden karton (gratis gekregen van de warme bakker). Uiteraard werd de track daarna uitvoerig getest... en goedgekeurd.

    Tijd voor wat anders nu; verandering van spijs doet namelijk eten. Laten we maar eens proberen om eigenhandig een servicebox in elkaar te steken. Het plannetje werd gevonden bij:   http://www.slotters.de/bauen/box/box.html en het karton, wel ja, je merkt het wel, aan één doos heb je net genoeg om twee serviceboxen (plaats voor vier renstallen) te maken. De "bakstenen" (het papier dan toch), werd gevonden op deze site:  http://www.grsites.com/textures/. Gewoon wat "knippen", "kopiëren" en "plakken" in "Word" en afdrukken en klaar is kees. 

    Nog eerst even het tijdsregistratiesysteem aansluiten en uittesten (meer informatie hierover vind je bij de beschrijving van het "Alfacircuit"):

 

    Terug naar de track, tijd nu om eindelijk eens wat werk te maken van de scenery. Ware het niet leuk om eens te werken met slipstroken, ja toch? Een hels karwei, daar heb je heel wat karton (8 mm dik), zwart, wit en rood tekenpapier en enkele emmertjes (kleine dan toch) lijm voor nodig. Oh ja... en heel veel geduld (en een goeie cutter). Het was de bedoeling om zowat heel de baan de doen verzinken in het landschap. Aan de buitenkant van de bocht moesten de zwarte slipstroken komen, aan de binnenkant de rood-witte.

    Daarna was het tijd voor het maken van de vangrails (geen overbodige luxe op een tafel als je het mij vraagt). Veiligheid voor alles. Het laatste wat we willen is een wagen die van de tafel afdondert! Materiaal: karton, lijm, een cutter en een heleboel "reclamepanelen" die je zomaar gratis van het net kunt afhalen; kijk hier maar eens: http://www.carrerarennbahn.de/tipps/Bahnen_selbstbauen/Leitplanken/. Vooraleer je de reclamepanelen opplakt, is het toch beter om eerst even het "gras" groen te verven (gewone plakkaatverf of hobbyverf, verkrijgbaar in een grote plasticfles).

    Wat het ook altijd goed doet op een vaste baan is wat publiek. Na lang zoeken vond ik op het werelwijde web twee sites waar je wat tribune- en andere achtergronden kunt downloaden, hier zijn de "links": http://www.jaeger-wachtberg.de/Tribuene.htm en http://www.slotters.de/ (klikken op "download"). Bijkomend voordeel van deze achtergronden is dat ze uit de baan vliegende auto's beletten van de tafel te ketsen.

    Zover zijn we nu (18.06.03), maar de baan is nog niet klaar. Er moet nog heel wat scenery (gebouwen) bijkomen. Hiervoor heb ik al het een en ander gedownload op deze sites: http://www.carrera4fun.de/ en http://www.132er.de/. Het vervolg krijgt u van zodra ik klaar ben.

    We schrijven begin augustus 2003 als de scenery bijna compleet is (er moeten nog wat "volk" bijkomen). Alle gebouwen werden gemaakt van karton en fotopapier (zie beide "Links" hierboven), behalve de originele carreratribune.
    Ook de "Dunloptoren" is niet van plastic. Dankzij "Michael Jung" en een uiterst vriendelijke persoon ("Michael", from Berlin) van het "DSCF" (scande alle onderdelen netjes in, gaf de correcte maten op en stuurde alles door), kon ik dit schitterende bouwwerk namaken. Er volgt nog een aparte reeks fotootjes van dit project.

    Het bouwen van de Dunloptoren (artikelnummer 1550) was een project dat al langer op stapel stond, maar het leek er wel nooit van te komen; moeilijk verkrijgbaar en als er dan toch eens eentje voorbijkwam op Ebay, was de eindafrekening telkens te hoog (zowat 100 euro). Tot ik van Michael Jung (die dezelfde plannen had) te horen kreeg dat hij via het "DSCF" (het Duitse Slotcarforum) in contact gekomen was met een andere Michael (from Berlin) die bereid was alle stukken in te scannen (tot het bouwplannetje toe en met de juiste afmetingen op een Excelblad er nog eens bovenop).
    Een tijdje later kreeg ik inderdaad via de elektronische brievenbus de beloofde scans. Daarna was het zoeken naar het juiste bouwmateriaal (karton). Ik zocht en vond in een modelbouwwinkel het gepaste materiaal (modelbouwkarton met een dikte van 5 mm). Dat is wit stevig karton, met een dun laagje piepschuim tussen, ideaal om in te snijden dus. De scans werden in "Word"bladen ingevoegd en op de juiste maat vergroot (of verkleind), waarna ze afgedrukt werden op "HP Premium Photopaper Glossy". De scans werden uitgesneden, het modelbouwkarton eveneens en daarna kon het plakken beginnen. Ik ben er toch wel enkele uren zoet mee geweest, maar het resultaat mag gezien worden, hoop ik?

********************************
AMS-RING
***NEW LAPRECORD 18.09.03***
Porsche Can Am 917/10
TIME: 11,789 sec.


*******************************

  Terug naar "Het begin"