Olympische Spelen - Antwerpen 1920      

Inleiding

De jaren na Wereldoorlog I waren voor Europa een periode van grote onzekerheid en verwarring. De Volkenbond, opgericht in 1920, trachtte de vreedzame samenwerking tussen de naties op het continent te herstellen.
In Oost-Europa was uit de chaos van de Wereldoorlog de Sovjetstaat tevoorschijn gekomen en in Midden-Europa werden bijna overal de politieke grenzen verschoven.
De nieuwe grootmacht Amerika doorbrak zijn traditionele isolement en koos tijdens de oorlog resoluut de zijde van Frankrijk en Engeland. Later ging het land in toenemende mate z'n stempel drukken op de politieke verhoudingen in de wereld.
In het Verre Oosten maakte Japan zich op voor een leidende rol in die regio, terwijl het zelfbewustzijn van andere Aziatische volkeren eveneens sterk toenam.

Ook op sportvlak hadden de gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog een belangrijke impact. In 1912 was immers vastgelegd dat Berlijn de Olympische Spelen van 1916 zou organiseren, maar daar kon nu geen sprake meer van zijn. Op de vergadering van het IOC in 1914 in Praag werden voor 1920 nog twee kandidaturen weerhouden, nl. Antwerpen en Boedapest.
Na de wapenstilstand, tijdens haar congres in Lausanne, viel de keuze van het IOC op Antwerpen als gaststad voor de Spelen van de VIIde Olympiade van 1920, de eerste naoorlogse Spelen. Men wilde hiermee trouwens de algemeen geprezen moed van België tijdens WO I onderstrepen.

België, dat door de oorlog totaal aan de grond zat, zag op tegen de enorme kosten die zo'n organisatie met zich mee bracht. Uiteindelijk waren het de Antwerpse diamanthandelaars die bereid werden gevonden om de nodige fondsen te verzamelen, maar uit vrees voor een laattijdige terugbetaling eisten zij van de organisatoren hoge toegangsprijzen. Een toegangsticket voor de volksplaatsen kostte bijvoorbeeld 3 frank (prijzen van 1920), een zeer hoge prijs voor die tijd. De prijs van een loge op het tennistornooi bedroeg zelfs een heel fortuin: 3 500 frank. Het gevolg was dat het publiek het massaal liet afweten en de stadions vrijwel leeg bleven. Maar niet alleen de hoge prijzen, ook het slechte weer tijdens de augustusmaand van 1920 hield het volk weg. Door het kleine aantal toeschouwers sloten de Spelen uiteindelijk af met een ruim deficit van ca. 600 000 frank.
Het organisatiecomitť nam alle schulden op zich, maar weigerde elke extra uitgave, zelfs de publicatie van het klassieke gedenkboek.

De Olympische Spelen van Antwerpen vormden zonder twijfel toch de belangrijkste gebeurtenis van ons land in die naoorlogse periode. Uit heel de wereld kwamen atleten naar ons land, voor de eerste en enige maal dat de Spelen in BelgiŽ werden gehouden.

Van 15 augustus tot 12 september 1920 (in feite begonnen de Spelen reeds op vrijdag 23 april) deed de sport de wonden van de allesverwoestende oorlog 1914-1918 vergeten.