Zoals de meesten onder jullie wel weten is de “laser” uitgevonden door de Brits-Columbiaanse Theodore Harold, en ging het gedurende lange tijd als de 'robijnlaser' door het leven. De laser heeft heel wat voordelen op gasontladingslamp: hij is intenser (door de goede focus van het licht), gaat langer mee en verbruikt minder. Vooral de grotere intensiteit is iets wat de fabrikanten graag hebben. Hoe intenser de lichtbron, hoe meer kleuren er op het beeldscherm tevoorschijn komen en hoe levendiger deze naar de kijker overkomen. Momenteel is het met het kleurenspectrum immers erg gesteld: LCD beeldschermen kunnen amper 40 tot 80% van het 16,77 miljoen kleuren tellende NTSC spectrum weergeven. Volgens de fabrikanten zou LTV echter in staat zijn meer dan 90% van het kleurenspectrum te kunnen weergeven, een stoutmoedige bewering die ze nog steeds moeten hard maken.

Een DLP projector met lamp en kleurenwiel…	…en diens broertje met drie kleurenlasers.

Andere voordelen zijn echter makkelijker bewijsbaar. Zo is het algemeen geweten dat een laser weinig verbruikt in vergelijking met lampen en dat zijn levensduur heel wat hoger ligt. Ook is de laserprojector (lasers + spiegels) heel wat lichter dan de DLP projector (grote lamp + kleurwiel + spiegels) en dus makkelijker aan de muur monteerbaar.

Helaas is het niet allemaal goud dat blinkt. Aan LTV zijn ook heel wat nadelen verbonden die fabrikanten Novalux en Arasor ‘vergeten’ te vermelden. Zo is een LTV met een dikte van 23 centimeter nauwelijks een ‘flatpanel’ te noemen. Op de CES elektronicabeurs van dit jaar probeerde Novalux dit op te smukken door hun LTV’s in de muur te monteren, waardoor enkel het beeldscherm vooraan uitstak. Mooie poging, jongens.

Een Sony-Novalux LTV op de CES elektronicabeurs: 5cm buiten de muur, 18cm in de muur. Mooie poging.

Een ander heikel punt is de kostprijs. De fabrikanten argumenteren wel dat lasers niet zo duur zijn, maar dat is enkel het geval bij de vaak gebruikte rode lasers. Voor LTV heb je naast rode ook een groene en blauwe lasers nodig, en vooral voor deze laatste tel je astronomische bedragen neer. Dit wordt echter omzeild door van zogenaamde pumped lasers gebruik te maken: een standaard rode laser waarvan de frequentie van het uitgestraalde licht verdubbeld wordt en zo een andere kleur aanneemt. Dit zorgt op zijn beurt dan weer voor moeilijker te voorspellen lichtfrequenties waardoor het licht van de laser dat van zijn kameraden begint te storen (speckle genoemd). Hierdoor treden storende effecten in het beeld op. De laserjongens hebben in ieder geval nog wat werk voor de boeg.