Na een dagje shoppen van mama voelde kleine mieke ineens de drang om haar blik wat verder te werpen dan de baarmoeder. Op 9 april 1979 om 19.50 kregen de ouders een goedkeurende blik toegeworpen van hun dochter.

Peuter en kleuter, maar vooral onnozel... toen al waren de gevolgen van het 'blond-zijn' zichtbaar: verliefd op de zoon van mama's gyneacoloog, vingers tussen de deur, vingers op de kookplaat, voet tussen het wiel van de bromfiets, dromen van heilige mannen die van hun kruis gevallen waren... maar de ouders maken het nog altijd goed.

Toneel en muziek primeerden in de lagere school, veel gedichten geschreven, veel gedichten opgezegd voor publiek, maar nog altijd geen dichtbundel. Veel gezongen, veel gespeeld en veel gecomponeerd... maar de symfonie is nog altijd niet af.

De donkere kant van het kleintje groeide en groeide, en beleefde een hoogtepunt bij de 'ik-kan-alles-zelf-wel-en-ouders-zijn-bemoeials' leeftijd. Nog altijd gedichten en muziek maar deze keer zonder het grote enthousiasme van de ouders wegens te deprimerend. Veel te veel van alles... en de redding was nabij. Of toch niet?

Studeren in Gent... of niet? Het brave kleintje studeerde. En dat is alles wat over studeren te zeggen valt. Maar de feestjes, de cantussen, de fuiven, de goot van de straat, de mooie dingen des levens,... dat maakte het studentenleven waarachtig en onvergetelijk. En temidden van de drukte van het studentenleven, was er toch nog plaats voor de liefde...

De liefde, de rust, grootse vlakten, oneindige diepten, zwevende woorden, en gevoelens die opeens blijken te kloppen... en dit allemaal royaal overgoten met een sausje van studentikoze decadentie.

Het einde kwam nabij, de duisternis lonkte, vier muren en geen enkele deur om te vluchten: het werkleven... Dan maar zelf vensters en deuren gezocht en gevonden... waardoor ook dit leventje een aangenaam tussenstadium is naar iets groters, beters, mooiers, ...

...

De eerste zoon van Yvette en Gerrit werd geboren op 10 april 1978. Die dag was er de koerswedstrijd Gent-Wevelgem, waardoor Steve bijna in de auto geboren werd, maar uiteindelijk raakten ma en pa toch op tijd in het ziekenhuis.

Als peuter en kleuter kon Steve iedereen aan het lachen brengen met zijn gekke bekken en blonde krullen. Maar achter die lieve facade, ging ook een pienter kereltje schuil. Op een dag zag mama Yvette dat pasgeboren broertje Roy zijn gezicht gekleurd was, in alle mogelijk kleurtjes zat het kleine broertje te lachen en te smikkelen. Die toffe broer Steve had namelijk 'smajties' zitten voeren aan zijn 'boerke'. En 'boerke' zag dat het goed was.

In de lagere school kreeg Steve les van 'meester Gerrit', en na de schooluren werd dit 'papa Gerrit'. Steve was braaf, haalde af en toe wat streken uit met broer Roy, maar voor de rest hadden de ouders niets te klagen...

Tot Steve in de puberteit kwam... het haar moest lang zijn, hij werd voorzitter van het Jeugdhuis Jakkedoe en bewandelde de weg naar eeuwige roem door zanger te worden van Valediction. Uiteindelijk bleek dit niet de weg te zijn naar eeuwige roem, maar de weg naar frisse pintjes, verliefde meisjes, smeulende sigaretten, de wereld verbeteren tot de vroege ochten en dit allemaal op een bedje van heel veel metal (al dan niet zelf bij elkaar gebruld).

De invloed van de koerswedstrijd op zijn geboortedag zou pas later duidelijk worden. Koers, voetbal, tennis, kortom alles wat onder de noemer 'sport' valt, kon Steve bekoren. Dus ook kunstschaatsen, biljart en darts. Grote theorieën werden verkondigd in de studententijd, hele wedstrijden werden opgezet om te wedden wie zou winnen in 'De Ronde van Vlaanderen', nachtenlang zat Steve op zijn kot te kijken naar sportfragmenten. Toen het ochtend begon te worden schakelde hij over naar het gamen met mede-studenten.

En toen kwam ook de liefde... die hij nog even liet wachten. Vanaf dat moment had Steve een kameraadje bij om te gamen en om over sport te discussiëren. Probleem was dat het kameraadje vrouwelijk was, dus dat de diepgang over een 'off-side' verloren ging.

En toen het werk. Zelf wilde Steve eerst werken in een bedrijf, terwijl iedereen die hem kende begon over het 'leraar-zijn'. De leuke vakanties met pa Gerrit indachtig koos Steve uiteindelijk voor het leraarschap en geniet nu nog altijd van vrije woensdagmiddagen, lange vakanties, giechelende pubermeisjes en stoere jongens.

...

afgestudeerd in 2002 als licentiaat theoretische en experimentele psychologie.

werkt sinds oktober 2002 op de vakgroep Data-Analyse van de Universiteit Gent, geeft oefeningen statistiek en data-analyse aan studenten psychologie. Schrijft een doctoraat over redeneren bij chronische pijn-patiënten.

volgt samen met Steve een opleiding voor het getuigschrift pedagogische bekwaamheid (vroegere D-cursus) in Moeskroen.

volgt een Postacademische vorming 'Forensische Psychologie en Psychiatrie'

volgt een Master na Master 'Master in de Statistische Data-Analyse'

afgestudeerd in 2002 als licentiaat geografie.

begon in januari 2003 als leerkracht in de lerarenpool. Zat onder andere in Roeselare, Oedelem en Waregem. Geeft nu aardrijkskunde, natuurwetenschappen en fysica in Oudenaarde en Avelgem.

volgt samen met Mieke een opleiding voor het getuigschrift pedagogische bekwaamheid (vroegere D-cursus) in Moeskroen.

is afgevaardigde van de kadetten van de voetbal van Desselgem, en spendeert dus heel wat tijd aan het bekijken van voetbalmatchen (van zijn kadetten, maar ook op tv).