Kerk en Leven, nr.7, 13 februari 2002. Ten huize van diaken Willy Neyens (Godsheide)

Hoe werd Willy Neyens diaken?

Dát vernemen wij in zijn woning aan de Zandstraat in Godsheide waar we worden ontvangen door hemzelf en zijn echtgenote Jeannine. Wij geven hierbij het relaas van wat hij ons vertelde.
Willy werd geboren in 1946, na zijn studies is hij beginnen werken in de Sarem, na enkele jaren is hij begonnen op de PIED dat later een onderdeel werd van lnterelectra, hij deed er de controle over het hoogspanningsnet en werd later opgenomen in de administratie.
In 1998 werd hij om gezondheidsredenen vervroegd op pensioen gesteld.
Vanaf 1975 is Willy sterk betrokken bij het parochiaal leven van Godsheide.
Ongewild wordt het lectorschap, in de wijk Malpertuus, in 1977 voor Willy de eerse stap tot zijn roeping tot het permanent diaconaat.

Als lector stelde hij vast dat hij nood had aan verdieping en vorming om het Woord van de Schrift te verstaan.
Na vele gesprekken met Vicaris Dupas, voorganger in de zaterdagavondvieringen en met Pater Dewit S.J. die regelmatig de zondagsviering verzorgde, werd contact genomen met deken Forier. Deze adviseerde hem in te schrijven voor de cursus Pastorale animatoren. Na deze drie jaren durende cursus, waarin hij ook nog gevraagd werd om in de zeven jaarlijkse feesten de biddende Christus gestalte te geven, deed Gods Geest het vuur in zijn hart feller branden.
Een hartinfarct, in 1983, kwam dan even dat vuur wat temperen. Maar Pater Hermans, Minderbroeder en intussen pastoor in Godsheide, had algauw door hoe hij dat vuur moest brandend houden. Intussen is Willy aan zijn vierde pastoor toe.
Gods Geest bleef zijn werk verder zetten, want de echtgenote van Wìlly,die eerst wat afkerig stond tegenover dit diaconaat, het was onbekend terrein nog, gaf op zekere dag samen met hun beider kinderen haar fiat.
Algauw waren de nodige contacten gelegd en ja na de gebruikelijke opleiding werd Willy op 30 april 1995 door Monseigneur Schruers in aanwezigheid van talrijke priesters, diakens, vele parochianen en familie tot permanent diaken gewijd.

Wat doet een diaken?

Wel diaken zijn is niet zozeer een kwestie van DOEN maar meer een kwestie van ZIJN; wie kan ik zijn voor hen die ziek zijn, voor hen die stervend zijn, voor de familie kortom voor ieder mens die God op mijn weg plaatst?
Hij vertelt ons een treffend voorbeeld: heel in het begin van mijn diaconale opdracht kreeg ik op een zondag telefoon dat er iemand plotseling overleden was, hij was daarenboven nog een vriend. Het lood sloeg mij in de benen want wat moet ik daar gaan doen en hoe moet ik daarmee omgaan? De hele weg daarheen heb ik gebeden dat God mij de juiste woorden in de mond zou leggen.
Bij het sterfhuis werd ik hartelijk begroet en binnen zat het vol met familie en vrienden.
Wel ik heb daar alleen maar ja en neen moeten zeggen en voelde mij verlegen toen ze zeiden uw aanwezigheid is ons een hele troost. Er enkel ZIJN dat is de boodschap en bij de rest zal de Heer ons wel heel sterk nabij zijn.

Buiten zijn diaconale taken is WiIly ook nog duivenmelker, de omgeving van zijn huis laat daarover geen twijfel bestaan, het feit dat hij veel uithuizig is laat dan ook verstaan dat Jeannine, zijn echtgenote, ook mee zorg draagt voor de gevleugelde vrienden.
Gedurende het hele gesprek was Jeannine zoals altijd de steun en toeverlaat van Willy en heeft ze ons verwend met koffie en zelf gebakken cake.
Op onze vraag of ze opnieuw zou toesternmen tot het diaconaat zegt ze resoluut JA of dat in zulk geval eerder zou gebeuren is haar antwoord "Ik weet het niet, zoiets is moeilijk te zeggen, het moet ook kunnen groeien en het ganse gezin moet er klaar voor zijn.