2003-03-28
T.a.v. de redactie
Betreft: Oproep van de leiders van de christelijke
Kerken in Irak
Geachte
Vandaag ontving Paul Schruers, bisschop van Hasselt, van een bevriende bisschop uit Irak een schrijven waarin deze hem vraagt de oproep van de leiders van de christelijke Kerken in Irak te helpen verspreiden in de media. Namens onze bisschop zouden we u willen vragen om aan deze oproep aandacht te besteden in uw medium.
Hartelijk dank
Clem Vande Broek
perschef bisdom Hasselt
GSM 0475-40 14 42
- Dagboek uit Bagdad , Bagdad, maandag 20 januari
Gefeliciteerd met de anti-oorlogsbetoging van zondag! Ik zag op Indymedia de verslagen en de foto's. Ongelooflijk hoeveel voordelen het internet biedt voor de bevolkingen, terwijl het voor de multinationals het instrument van de globalisatie moest worden. Het heeft ook Irak uit zijn isolement gehaald.
Leve het internet
Anekdote: toen het voorstel om het internet toe te laten in privé-huizen negatief advies kreeg van de Iraakse veiligheid, is Saddam zelf tussengekomen. De gewone mensen hebben nu toe-gang tot het internet behalve dat een abonnement 500 dollar kost per jaar, studenten krijgen wel een heel goedkope aansluiting. E-mail is wijd verspreid en zorgt zelfs voor overlast op het telecommunicatie-systeem. Dat systeem moet dringend vervangen worden maar essentiële on-derdelen zijn "on hold". Nochtans heeft een VN-telecommunicatierapport uit 1998 de alarm-klok geluid over de povere communicatiestructuur en werd geadviseerd dat de systemen drin-gend moeten worden vernieuwd omdat "essential commodities" in gevaar komen. Zonder telefoon kan je bijvoorbeeld geen ambulance bellen of een dokter oproepen.
In Bagdad zijn er al meer dan 100 GSM-masten. Voor wie dat niet gelooft: we hebben ze ge-zien. De contracten voor de GSM's zijn (alweer) on hold. De VS-regering verspreidde het ge-rucht dat Saddam geen gsm's wil voor de bevolking, om zijn positie niet onder druk te laten zetten. Leugens.
Op alle niveau's is de berichtgeving over Irak ronduit crimineel, omdat de indruk blijft be-staan dat alle fouten bij het regime liggen. Alsof het embargo de verantwoordelijkheid zou zijn van Saddam. Desondanks blijft Irak leven.
Volgens het UNICEF-rapport uit 2002 is de situatie er voor het eerst sinds 1990 op vooruit gegaan. De vernieuwingen van de rioleringen en waterleidingssystemen zijn daar niet vreemd aan. Meer details uit dit rapport vind je op de UNICEF-page van http://www.irak.be .
Vloermozaïek met "Bush is a criminal" onder de mat
De rust in het Al-Rasheed hotel is danig verstoord door de aanwezigheid van Hans Blix. Hon-derden TV-stations vertrappelen elkaar in de lobby voor de beste scoop. Net een horde bloed-honden. "Blix is een gevangene in zijn hotelkamer", vertelde Karim me. "Hij kan niet rond-lopen zonder 20 bodyguards. Wij lopen wel vrij rond in de zogenaamde verschrikkelijke dic-tatuur die Blix komt bestrijden. De wereld staat werkelijk op zijn kop."
De vloermozaïek met het hoofd van Bush sr aan de ingang van het Rasheed-hotel, met het op-schrift "Bush is criminal", is bedekt met matten. "No Bush today", zegt mijn vriend Ghazwan smalend. Geen provocaties. De Irakezen lopen op eieren. Maar ze hebben wel de solidariteits-delegaties in hetzelfde hotel ondergebracht als Blix. Een goede zet om de zaken wat in even-wicht te brengen. De wereldbevolking staat niet achter de oorlogsplannen. In de nationale pers krijgen de delegaties evenveel aandacht als Blix & Co. Er zijn hier vele acties en demonstra-ties van buitenlandse delegaties maar daar heeft de internationale pers geen oren naar: dat zou de oorlogsvoorbereidingen kunnen verstoren...
Meer over de gevonden obussen
Een paar aanvullingen bij de vondst van de obussen, na een onderhoud, zaterdag, met het hoofd van de National Monitoring Office (de Iraakse zijde), dr. Sami Al-Araji, een zeer bele-zen man, eerder een westers type, gewezen diplomaat bij de VN en een van de ondervraagde wetenschappers.
De 11 (niet 15) “missiles” lagen opgeslagen in een magazijn dat in het rapport was aangege-ven als een wapenopslagplaats, onderwerp van inspectie. Alle 20.000 obussen die Irak bezat, het type en de volledige beschrijving ervan, staan in het rapport van eind december. Norma-liter waren al deze raketten (reikwijdte 20 km, niet 15) vernietigd door UNSCOM in 1996-/1997. Maar er lagen blijkbaar nog enkele lege hulzen ergens in een hoek te roesten. De houd-baarheidsdatum was overschreden. Dus zelfs indien ze zouden gevuld worden met chemische wapens zouden ze niet kunnen worden afgevuurd. Dr. Sami vertelt verder: "Blix vraagt van Irak een actievere houding, terwijl we alles hebben gedaan om resolutie 1441 volgens de letter toe te passen. We maakten een 12.000 pagina's tellend rapport in 1 maand, we doen alles wat de wapeninspecties vragen, wat is daar passief aan? We hebben alles opgegeven wat we had-den. Zouden we onze bevolking in gevaar brengen om 11 lege hulzen?"
Brutale inspecteurs
Rustig vervolgt Dr Sami dat de wapeninspecteurs erg brutaal tewerk gaan. Ze sluiten mensen urenlang op, halen private huizen van wetenschappers overhoop, ze scheuren tegen 140 km-/uur door opslagplaatsen van gevaarlijke explosieven. Ze kwamen ook bij dr. Sami op bezoek. Zijn vrouw is bedlegerig. Een Amerikaanse wapeninspectrice boog zich naar haar toe als om te kijken hoe het met haar ging en... begon haar te fouilleren, in bed! De vrouw begon te tie-ren en toch deed ze verder. Onvoorstelbaar. Men wil de Iraki's dwingen om hun geduld te ver-liezen om toch een aanleiding te vinden om de oorlog te starten.
VN heeft 70% van het bestuur van het land in handen
Twee weken geleden overleed een Canadees, lid van de Iraq Peace Teams van Voices in the Wilderness, in een auto-ongeval nabij Basra. Om het lichaam naar Canada te mogen versche-pen, vroeg de Canadese overheid een exportvergunning van de VN in New York, de sanctie-commissie 661 dus... Mensen weten niet hoe scherp dit land wordt gemonitored door de VN. Er blijft weinig soevereiniteit over. Saddam een dictator? Zo voelt men dat hier niet aan. In alles wat hij doet, botst een Irakees op de VN, niet op Saddam.
Bij mijn vriend Ghazwan zag ik het telefoonboek van het Uno-personeel in Irak: even dik als de Witte Gids van mijn regio thuis. On-voor-stel-baar. De VN hebben hier een bureaucratie in het leven geroepen waarmee ze 70% van de leiding van dit land hebben overgenomen. De an-dere 30% zal Bush met de wapens trachten te veroveren. De VN vormt een parallelle rege-ring, betaald door Irak, met het geld van hun olie. De VN-operaties in Irak hebben tot nu toe al meer dan 5 miljard dollar opgeslokt (200 miljard oude BF).
Irak mag niet beschikken over buitenlandse valuta
Een voorbeeld van hoe het embargo werkt: de cash-component. De Iraakse regering mag niet beschikken over buitenlandse valuta. Dus als Irak een school in Basra wil vernieuwen in het kader van het oil-for-food programma, moeten zij een aanvraag richten aan de sanctiecom-missie 661. Zij kunnen geen binnenlandse aannemer inhuren en hem betalen met het geld van het oil-for-food-programma, ze moeten hem betalen in dinars, met geld uit de locale econo-mie. Als zij die school willen vernieuwen met hun eigen olie-geld, dan moeten zij beroep doen op bijvoorbeeld de firma Holzmann uit Duitsland.
Uiteraard willen de Irakezen dit niet. Zij kunnen dit zelf als ze zouden kunnen beschikken over hun eigen olie-euro's. Gevolg: er blijven nog veel scholen te repareren in Irak, de toe-stand is schrijnend. Desondanks blijven de gebouwen open en blijft het onderwijs gratis. Maar dit slorpt wel veel middelen op, ten nadele van de behuizing.
Zo werkt het embargo. Wie in het Westen kent deze realiteit? De VS zeggen alleen dat Irak voldoende geld heeft uit het olie-voor-voedsel programma, maar dat Saddam dit gebruikt voor zijn eigen verrijking...
Lees de FAQ-rubrieken op http://www.irak.be .
Groeten uit Bagdad,
Dirk Adriaensen, initiatiefnemer van STOP.USA
(http://www.stopusa.be) die sinds 15 januari in Bagdad verblijft.
Terug ,
Subject: Toon je ergernis tegen de nakende oorlog in Irak
Beste
Omdat we al geruime tijd vragen kregen naar tastbare symbolen om je ergenis
tegen de nakende oorlog in Irak te tonen en omdat we een hekel hebben aan
kettingbrieven, dachten we aan deze creatieve vredesvogel in de vorm van
een kettingbrief. Print hem uit! Knip hem uit en vergroot hem, verklein
hem, plastificeer hem laat hem in regenboogkleuren inkleuren door je
kinderen - of geniet zelf van het kleuren, kleef hem op je auto, je
boekentas, je venster, het prikbord op het werk ... draag ook een wit
lintje ... toon de volgende weken dat je een oorlog in Irak niet ziet
zitten!
Stuur deze creatieve vredesvogel door naar je vrienden en wie weet hangt
Vlaanderen-Nederland- misschien Europa binnen de kortste keren vol. Laat
zien dat je geen oorlog wenst!
Het idee komt uit Korea.
Met vredelievende groeten
namens Pax Christi Vlaanderen
www.geenoorlog.be
De Weerd Gio
Algemeen Secretaris
Pax Christi Vlaanderen
Italiëlei 98a - 2000 Antwerpen
tel.03 225 10 00 - fax 03 225 07 99
gsm 0474 90 08 36
gio.deweerd@paxchristi.be
www.paxchristi.be
Het Tweestromenland was een van de eerste geëvangeliseerde gebieden, en dat zowaar al ten tijde van de apostelen.
De ongenuanceerde oorlogsretoriek van de Amerikaanse president George Bush tegen het islamitische regime van Irak doet niet vermoeden dat daar ook nog een groep van zo’n 700.000 christenen leeft.
Hoewel ze van hun land houden en hun staatshoofd dankbaar zijn voor de relatief grote odsdienstvrijheid die ze in Irak genieten (zeker in vergelijking met naburige landen), zwermt de christelijke bevolking sinds de vorige Golfoorlog snel uit.
Het handelsembargo van de Verenigde Naties maakte het leven in Irak de laatste jaren ontzettend hard.
Bovendien wordt
de christelijke minderheid almaar meer geïdentificeerd met
‘het Westen’, dat in Irak op bitter weinig sympathie
kan rekenen.
Een nieuwe Golfoorlog
zal die houding beslist niet veranderen.
Vandaar de vraag: zullen de Iraakse christenen
deze bakermat van onze geschiedenis weldra geheel verlaten?
CHRISTENEN TUSSEN TWEE VUREN . Van alle moslimlanden christenen nog altijd best in Irak?
De culturele geschiedenis van Irak, in de Oudheid gekend als Mesopotamië, gaat nog veel verder terug dan de christelijke aanwezigheid in de eerste eeuw van onze jaartelling. Omstreeks 4000 vóór Christus kwam de Soemerische cultuur hier tot bloei. De Soemeriërs cultiveerden het land, legden een vernuftig irrigatiesysteem aan. Ze lagen ook aan de oorsprong van het eerste geschreven alfabet. In dit gebied werd naar verluidt bovendien het wiel uitgevonden en werden onder meer de basisprincipes van de wiskunde vastgelegd. Hier werd het Aramees, Jezus’ moedertaal, in de zevende eeuw de lingua franca (algemene handelstaal en internationale omgangstaal) van het Midden-Oosten.
De religieuze geschiedenis van het land tussen de stromen Tigris en Eufraat begint al in het bijbelboek Genesis. Het Tweestromenland stond immers model voor de beschrijvingen van het aards paradijs, de tuin van Eden. In Irak werd volgens de bijbel de toren van Babel opgetrokken. Uit Chaldea in het noorden werd Abraham door God geroepen om naar het Beloofde Land te trekken.
Naar dit Tweestromenland werden de joden dan weer verbannen, nadat de tempel in Jeruzalem verwoest was door koning Nebukadnezar II van Babylon. Toen de Babylonische ballingschap in 538 vóór Christus eindelijk werd opgeheven, keerde slechts een klein deel van de Israëlieten naar Jeruzalem terug. Uit de achtergebleven groep ontstond later de Babylonische Talmoed.
GODSDIENSTVRIJHEID
Een rijke geschiedenis is het, die van Irak. Van bijzondere betekenis ook voor het hele christendom. Anders dan in omringende Arabische landen zoals Iran of Saudi-Arabië, genoot de christelijke bevolking van Irak altijd van een betrekkelijk grote godsdienstvrijheid.
Momenteel bestaan niet minder dan twaalf christelijke gemeenschappen in Irak. Twee derde van de christenen behoort tot de Chaldeeuwse katholieke Kerk, samen een half miljoen gelovigen. De Chaldeeuwse katholieke Kerk (geünieerd met Rome in 1552) is georganiseerd in negen bisdommen en bezit enkel in de hoofdstad Bagdad meer dan dertig kerkgebouwen. Tot deze Chaldeeuwse Kerk behoort onder meer de Iraakse minister van Buitenlandse Zaken, Tarik Aziz.
Tot de minder omvangrijke geloofsgemeenschappen behoren de Assyrische, de Grieks-orthodoxe, de Syrisch-katholieke evenals de Armeens-katholieke Kerk. Onder de protestanten zijn de presbyterianen en de episcopalen met naar schatting duizend gelovigen de grootste gemeenschappen. Bij de cijfers houdt men er echter best wel rekening mee dat elk jaar opnieuw heel wat christenen uitwijken naar Europa en de Verenigde Staten. Hun aantal is dus voortdurend in dalende lijn.
De reden waarom zoveel christenen Irak verlaten, is niet ver te zoeken. Hun situatie is in zekere zin vergelijkbaar met de positie van de joden vroeger in onze contreien. Dankzij hun degelijke vorming en opleiding kunnen de christenen het ver schoppen in het beroepsleven. Ze zijn van belang voor de economie en behoren tot de elite van het land. Terwijl de sjiietische moslims in het zuiden onderdrukt worden, genieten de christenen in het noorden speciale bescherming van de regering.
KOP VAN JUT
Vandaag worden die christenen echter almaar meer geïdentificeerd met de baarlijke duivel die ‘het Westen’ is voor vele Irakezen. De laatste Golfoorlog maakte tussen 150.000 en 200.000 burgerslachtoffers. Door het embargo van de Verenigde Naties liggen de hele gezondheidszorg en infrastructuur van het land in duigen, terwijl Irak in de jaren 1980 nog het meest welvarende land van het hele Midden-Oosten was!
Vandaag sterven 122 op duizend kinderen vóór hun vijfde levensjaar. Een VN-rapport maakte zes jaar geleden bekend dat ten gevolge van het embargo al meer dan een miljoen mensen van honger waren omgekomen, meer dan de helft kinderen.
Het VN-embargo had tot doel de Iraakse dictator op de knieën te dwingen, tot democratische hervormingen en afbouw van het wapenarsenaal te bewegen. Het tegendeel bleek waar. In eigen land is Saddam Hussein naar verluidt populairder dan ooit. Met de steun van de Verenigde Staten groeit in bepaalde kringen echter wel de oppositie, vooral bij sjiietische moslims uit het zuiden.Nu een nieuwe Golfoorlog dreigt, zijn de christenen in het land steeds vaker de kop van jut. En wordt het regime van Saddam Hussein daadwerkelijk omver geworpen, dan zijn zij daarvan het eerste slachtoffer, zo wordt gevreesd. Bovendien lonkt de rijkdom van het Westen, waar de meeste Iraakse christenen intussen al familie hebben. Foto’s van fonkelnieuwe auto’s en gerieflijke huizen verleiden de jonge generatie die in het eigen land geen toekomst meer ziet. Die emigratie naar Europa en de Verenigde Staten maakt hen nog verdachter in de ogen van andere Irakezen. Zo dunt de christelijke aanwezigheid in het Tweestromenland langzaam uit. Tot ze helemaal verdwijnt?
AFREKENING?
Is deze oorlog echt nodig, vragen steeds meer mensen zich af. Is de oorlog echt onvermijdelijk? Vooral vanuit christelijke hoek klinkt kritiek op de dadendrang van de Amerikaanse president George Bush en worden steeds meer twijfels geuit over de ware motieven van wat dan heet een preventieve oorlog tegen Irak. Gaat het hier werkelijk om de ontmanteling van duivelse fabrieken die kunnen dienen voor de aanmaak van chemische of nucleaire wapens? Totnogtoe werd door het VN-inspectieteam alvast niets verdachts gevonden.
Of gaat het misschien veeleer om het vrijwaren van oliebelangen in de regio, nu de reserves in Saudi-Arabië stilaan opdrogen en het regime aldaar minder Amerikaansgezind lijkt? Gaat het om strategische belangen en hopen de Verenigde Staten het hele Midden-Oosten te herschikken? Beseft president Bush in dat geval wel goed dat het Westen daar niet zonder kleerscheuren vanaf komt? Misschien gaat het om veel eenvoudigere en nog minder nobele motieven zoals een persoonlijke afrekening, het afmaken van de strijd waaraan vader Bush begon. De wapenindustrie van de VS (sinds de Tweede Wereldoorlog ging nog nooit zoveel geld uit de schatkist naar defensie) draait op volle toeren en kan een oorlog best gebruiken.
Wat kan een president trouwens beter doen om zijn naam in de geschiedenisboeken te vereeuwigen, dan oorlog voeren en winnen? Hoe het ook zij, een preventieve oorlog tegen Irak lijkt steeds minder aanvaardbaar. De opvatting dat zulke oorlog alleen maar tot meer geweld en onstabiliteit in de regio kan leiden, wint veld.
RECHTVAARDIG?
Net als bij de Golfoorlog van 1991 laat paus Joannes-Paulus II ook nu weer geen gelegenheid voorbij gaan om politieke leiders wereldwijd op te roepen tot het handhaven van de vrede. We telden enkele dagen geleden zijn veertigste oproep tot vrede.
Blijft de paus hameren op de nood aan vrede in Irak en het hele Midden-Oosten, dan is dat vanuit het besef dat een oorlog met Irak alleen maar meer kwaad kan aanrichten. Joannes-Paulus II is oprecht bekommerd om het lot van de onvermijdelijke slachtoffers, maar ook om de broze christelijke aanwezigheid in het Midden-Oosten. Die is voor het hele christendom van historisch belang.Niet uit naïviteit roepen paus Joannes-Paulus II en andere kerkleiders op tot vrede in het Midden-Oosten. Zij veroordelen het regime van dictator Saddam Hussein eveneens scherp en roepen laatstgenoemde op de VN-wapeninspecteurs ongehinderd hun werk te laten doen. Daarnaast roepen ze de Iraakse leider op zijn volk niet langer te onderdrukken en zijn ambities om wapens voor massavernietiging te ontwikkelen, op te geven.
Er bestaat echter ook nog zoiets als de theorie van een rechtvaardige oorlog. Aan de criteria voor een rechtvaardige oorlog voldoet een preventieve aanval tegen Irak duidelijk niet. Daar zijn christelijke leiders het wereldwijd over eens.
Lieve Wouters
Terug ,