|
jaartal - nieuw - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - Z allochtonen, armoede, bijbeluitleg, bijbel en koran, boeddhisme, christendom, extreemrechts, fundamentalisme, globalisering en anti-globalisering,interlevensbeschouwelijke dialoog, islam, levensbeschouwing, levensbeschouwing / godsdienst en onderwijs , migratie, racisme, samenleving, sikhisme, tewerkstelling van allochtone leerkrachten, vluchtelingen en asielzoekers, witte scholen, multiculturele scholen en concentratiescholen, |
Oppervlakte: (322.463 km2 (7,8 x Nederland). Aan de Atlantische
kust van West-Afrika. In het westen bossen, in het noordwesten laaggebergte.
Inwoners: 15.027.000
Hoofdstad: Yamoussoukro, 130.000 inwoners. (Abidjan is de handelshoofdstad
met 300.000 inwoners).
Politieke status: Republiek met meerpartijen democratie. Sinds
1960 onafhankelijk van Frankrijk. Staatshoofd: Henri Konan Bedie. Regeringshoofd:
eerste minister Daniel Kablan Duncan.
Religie: Godsdienstvrijheid met een regering die sympathiek
staat tegenover zending. Islam 38,7%, christenen 31% waarvan de meerderheid
R.K. (20,8%) en de minderheid protestant (5,3%). Daarvan 4,3 evangelisch.
Traditionele religies 30,3%.
Nationale kerk: De Evangelisch Protestantse (CAMA) kerk van
Ivoorkust is sinds 1959 autonoom. Er zijn 650 kerken, 94 geordineerde voorgangers,
558 nationale werkers, 57 studenten in een bijbelschool.
De republiek Ivoorkust is ongeveer zo groot als Italië, Japan of
het Verenigd Koninkrijk en heeft circa 7,5 miljoen inwoners, veel minder
dan de drie genoemde landen. Het land is rijk aan hout. In het zuiden verbouwt
men koffie, cacao en rubber.
Van 1893 tot 1960 was Ivoorkust een Franse kolonie. Nu is het een ontwikkelingsland.
Een van de belangrijkste problemen van het land is de grote
kindersterfte: een kwat van de kinderen sterft vóór
het vijfde levensjaar. De bevolking bestaat uit meer dan zestig etnische
groepen, verdeeld over vier
grote cultuurgroepen: de Mandé, Akan, Krou en Voltanese. De
Baulé en de Senufo (Voltanese) zijn de grootste etnische groepen.
LOCALISATION
La Côte d'Ivoire est située dans
l'hémisphère nord entre le Tropique du Cancer et l'Equateur
et donne sur l'Atlantique dans
le Golfe de Guinée. Plus précisément,
ses coordonnées sont comprises entre 10° et 4° de latitude
nord et 10° et 0° de
longitude ouest.
Sa superficie est d'environ 322 462 km2.
La Côte d'Ivoire a des frontières
communes avec 5 pays :
- le Libéria à l'Ouest puis
la Guinée un peu plus au Nord
- le Mali et le Burkina Faso au Nord
- le Ghana à l'Est.
La côte le long du Golfe de Guinée
sur 550 km.
Capitale administrative : Yamoussoukro (environ 120 000 habitants)
Capitale économique : Abidjan (environ 1 850 000 habitants)
LES FLEUVES
La Côte d'Ivoire compte quatre fleuves principaux avec de nombreux affluents :
- La Comoë prend sa source au Burkina
Faso et traverse la Côte d'Ivoire du Nord au Sud en traversant le
Parc National
de la Comoë, puis en longeant la frontière
du Ghana pour aller se jeter dans l'Atlantique au niveau de Grand-Bassam.
- Au Nord-Ouest de Yamoussoukro, le Bandama
est formé par la rencontre du Bandama blanc qui prend sa source
au
Nord de Korhogo et se jette dans l'immense
lac de Kossou formé par le barrage du même nom et le Bandama
rouge ou
Maraoué qui prend sa source dans le
pays Malinké. Le Bandama poursuit ensuite au Sud en formant le lac
de Taabo puis
atteint le Golfe de Guinée à
Grand-Lahou en longeant le Parc National d'Assagny.
- Le Sassandra, formé au Nord du Parc
National du Mont Sangbé par deux affluents principaux, le Boa et
le Tiemba,
descend au Sud en marquant la frontière
orientale de ce parc puis se jette dans le lac formé par le barrage
de Buyo. Il
prend ensuite une direction Sud-Est, en passant
par Soubré (les chutes de Naoua) et va se jeter dans l'Atlantique
à
Sassandra.
- Le Cavally vient de Guinée et entre
en Côte d'Ivoire en traversant le pays Dan. Plus au Sud il marque
la frontière avec le
Libéria jusqu'au Cap Palmas sur le
Golfe de Guinée.
Ces fleuves ne sont pratiquement pas navigables
notamment à cause des rapides et chutes d'eau ou encore à
cause du
manque de débit en saison sèche.
Cependant, certains tronçons sont exploités et en particulier
sur le Sassandra pour la
pêche et le tourisme.