DE INTERRELIGIEUZE DIALOOG VAN HET VATICAAN MET DE MOSLIMS

- 4th Muslim-Christian Colloquium (29.11-02.12.2003) - Reactie van Tariq Guy Meynen op de uitspraak van de paus over de islam -
ZOEKEN OP DE WEBSITES WEDERKERIGHEID EN INTERLEVENSBESCHOUWELIJK (meer dan 650 webpagina's)
PicoSearch
  Hulp
Verzorgd door PicoSearch
ZOEKEN OP HET INTERNET
Google
WEDERKERIGHEID (DIVERSITEIT - VICE VERSA)
websitenaam : http://users.telenet.be/arseen.de.kesel/ en http://www.bijbelleerhuis.be (zie bijbel) . WEBLOG : BIJBELLEERHUIS
Nieuwe website : http://www.interlevensbeschouwelijk.be/index.htm
- STARTPAGINA - AGENDA - BIJ DE HAND - NIEUW - OVERZICHT -  TIJDSCHRIFTEN -
ALFABETISCH OVERZICHT VAN THEMA'S EN WEBSITES :
- A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X -Y - Z
HOOFDTHEMA'S : allochtonen , armoede , bahá'í ,  bijbel , bijbel en koran , boeddhisme , christendom , extreemrechts ( Vlaams Blok ) , fundamentalisme , globalisering en antiglobalisering ,  hindoeïsme , interlevensbeschouwelijke dialoog , interreligieuze meditatie , islam , jodendom , levensbeschouwing , levensbeschouwing / godsdienst en onderwijs , racisme , samenleving , sikhisme , NIEUWE RUBRIEK : SPIRITUALITEIT , tewerkstelling van allochtonen , vluchtelingen en asielzoekers , vrijzinnigheid , witte scholen , multiculturele scholen en concentratiescholen ,
- Eigen-zinnige beschouwingen - Het kleine of grote ongenoegen : Een bestelling in het buitenland

Reactie van Tariq Guy Meynen op de uitspraak van de paus over de islam . Verwijzing : de uitspraak van de paus

Terwijl op de site van de wekelijkse Der Spiegel een samenvatting van deze toespraak werd vermeld heb ik gelukkig op de dag-site van The Guardian vandaag, 15 september, de als volledig aangekondigde tekst gevonden, inderdaad veel uitgebreider als de tekst van Der Spiegel. Tweede gelukkige omstandigheid is dat ik Engels beter beheers dan Duits.

Dat biedt mij de mogelijkheid om een commentaar te formuleren of deze toespraak al dan niet beledigend of tendentieus is. Er zijn gradaties in de negantieve effecten op de verstandhoudimng tussen Moslims en Christenen.

Persoonlijk zou ik spreken van een gemiste kans, eerder dan een brutale uitspraak over Islam, maar kansen missen is al erg genoeg... Met de kritiek van Muhammad Mahdi Akef, leider van de Egyptische 'Muslim Brotherhood', die de verstoring van het begrip Jihad benadrukt, ben ik het niet eens. Voor mij zit de spijtige fout niet in een concept-interpretatie, doch in het theologisch perspectief dat paus Benedictus hanteert. De citatie van de Byzantijse keizer Paleologos ( een bijnaam?, paleologos betekent oud-woord) staat voor mij niet centraal, wel de interpretatie van Ibn Hazm van Cordoba door de Franse Islamoloog Roger Arnaldez die ook de interpretatie van paus Benedictus lijkt te zijn...

In tegenstelling tot zijn leraar, Louis Massignon en zijn collega Jaques Berque, was Roger Arnaldez helemaal geen oecumenisch denker en spreker naar Moslims toe. Arnaldez interpreteert het concept 'totale transcendentie van God' in het Islamitisch perspectief, als een manifest van willekeurigheid. De 'God der Moslims' is zo totaal willekeurig dat de Goddelijke Wetten der Rechtvaardigheid en Goedheid door God zelf kunnen herroepen of nietig verklaard worden. Het godsbeeld der Islam is onbetrouwbaar en dictatoriaal, volgens Arnaldez. Of is het paus Benedictus die Roger Arnaldez zo leest?

En wat heeft Ibn Hazm van Cordoba er mee te maken? Noch in diens dichtbundel 'Tawq al Hammama' het halssnoer van de duif, noch in zijn juridische stellingen als vertegenwoordiger van de nu niet meer bestaande Zahiri rechtsschool, blijkt een geloof aan een willekeurig, grillig Godsbeeld...
Was het misschien omdat Ibn Hazm de dialoog met christenen als bekeringsgericht beschouwde? Ook al is dit niet correct volgens mij, dan nog moet Arnaldez geen geniepige tegenaanval opzetten...

Ik veronderstel dat paus Benedictus deze theologische achtergrond voldoende kan kennen. De bisschop van Doornik, Guy Harpigny, kan immers de theologische context beheersen, zo blijkt uit diens doctoraatsthesis over Louis Massignon. De bisschop van Rome, met nog grotere verantwoordelijkheid, gesteund door talrijker experten, kan zich dus niet op onwetendheid beroepen... En precies in de onvolledigheid der toespraak ligt mijn kritiek, in hetgeen Benedictus NIET zegt over Ibn Hazm en de mogelijke andere interpretaites van het concept van absolute transcendentie van God.

Hopelijk komt deze aanvulling er, niet in een besloten academische correctie doch in een toespraak voor de gehele burgerbevolking. Want niet alleen als Moslim is er een gevoel van belediging mogelijk, ook als burger die zich buitengesloten voelt van het academisch terrein.

Voor herstel door volledigheid in dia-loog, doorheen het woord

VATICAN - 4th Muslim-Christian Colloquium : DIALOGUE “OPEN RESPECTFUL AND FRUITFUL” A PRELUDE TO NEW FORMS OF COLLABORATION . Website http://www.fides.org/eng/news/2003/0312/09_1359.html .

Vatican City (Fides Service) – The 4th Muslim-Christian Colloquium was held from 29 November to 2 December 2003 (8 -11 Azar 1382) at the offices of the Pontifical Council for Interreligious Dialogue in the Vatican, on the theme: "Truth Justice, Love, Freedom: Pillars of Peace ". The Colloquium was attended by 16 experts: 8 components of the Holy See Delegation presided by Archbishop Michael L. Fitzgerald and Archbishop Pier Luigi Celata, respectively President and Secretary of the Pontifical Council for Interreligious Dialogue and 8 members of the Delegation from the Islamic Republic of Iran presided by His Excellency Ayatollah Mahmud Mohammadi Araghi, President of the Organisation for Islamic Culture and Communications.
Each of the four values highlighted in the theme of the Colloquium, was illustrated and discussed from both the Muslim and Christian points of view. The experience of respectful and fruitful dialogue which characterised the Colloquium confirmed the participants’ conviction of the initiative’s utility and importance for today in view of progressive improvement of relations between the two religions and an effective contribution towards building a world of peace. In this regard both parties confirmed their readiness to study possible forms of collaboration and agreed to prepare for the next meeting in Teheran.
On 2 December the participants were received in Audience by Pope John Paul II. Ayatollah Araghi congratulated the Pope for the 25th year of his Pontificate Papa thanking him for his tireless efforts to promote justice and peace in the world and dialogue between Christians and Muslims. Addressing the participants the Pope said, "today there is an especially urgent need for dialogue, understanding and cooperation between the great religions of the world, especially Christianity and Islam". And he encouraged the participants and “all men and women of good will to join your voices with mine as I repeat that the holy name of God must never be used to incite violence or terrorism, to promote hatred or exclusion ".

Katholiek-islamitische verklaring tegen racisme webpagina : http://www.rknieuws.net/rorate/scripts/nws_show.php?id=1576 .

2002-08-13 VATICAAN (KerkNet/VIS) - Vrijdag werd in het Vaticaan een verklaring gepubliceerd naar aanleiding van de bijeenkomst van het islamitisch-katholieke liaisoncomité. In hun verklaring spreken de leden van het comité zich uit tegen elke vorm van racisme.

De bijeenkomst had plaats van 12 tot 13 juli. De islamitische delegatie werd geleid door Prof. Karmel Al-Sharif; de algemene secretaris van de islamitische raad voor Da’awah van Kaïro (Egypte). De vertegenwoordiging van het Vaticaan stond onder leiding van kardinaal Arinze, de voorzitter van de Raad voor de Interreligieuze Dialoog.

In hun verklaring spreken de leden van het comité zich uit tegen elke vorm van racisme, omdat God elke mens gelijkwaardig geschapen heeft. Tegelijkertijd spreekt men zich uit tegen de vooroordelen die leiden tot rassenhaat. “We roepen individuen, opvoedkundige en sociale instellingen en de media op mee de strijd aan te binden tegen racisme”.

Tegelijkertijd zeggen de deelnemers dat de trouw aan religieuze waarden en het engagement in de dialoog kan bijdragen tot een beter begrip en wederzijds respect, en zo tot een wereld van rechtvaardigheid en vrede.

Ten slotte pleiten ze voor een cultuur van dialoog en spreken ze de bereidheid uit de cultuur van dialoog bij de eigen gemeenschapen, en in het bijzonder in de opvoedkundige en culturele programma’s, te bevorderen.

09.08.2002 PRESS RELEASE: ISLAMIC-CATHOLIC LIAISON COMMITTEE
webpagina : http://www.vatican.va/cgi-bin/w3-msql/news_services/bulletin/news/11762.html?index=11762&po_date=09.08.2002&lang=fr

With the help of Almighty God and with the generous invitation from the Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE), the Islamic - Catholic Liaison Committee held its eighth meeting in Markfield-UK, 2 -3 Jumada l st 1423 equivalent to 12 - 13 July 2002. The Islamic delegation was headed by H.E. Prof. Kamel AL-Sharif , Secretary General of the International Islamic Council for Da'wah and Relief. Cairo- Egypt. H.E. Cardinal Francis Arinze, President of the Pontifical Council, headed the Catholic delegation for Interreligious Dialogue, Holy See. The topics addressed during the meeting, were Religion and Racism and Towards a Culture of Dialogue. After discussion of these topics and further exchanges on matters of mutual concern the Committee agreed upon the following:

1. We affirm that our religions both teach that Almighty God has created all people equal in dignity, and therefore we reject every form of racism.

2. We condemn the racist practices which exist today in many societies and we accept our responsibility to endeavour to eliminate misconceptions and prejudices which in turn generate racial discrimination.

3. We call upon individuals, educational and social institutions, and the media to join this effort against racism.

4. We believe that adherence to religious values and engaging in dialogue to achieve mutual understanding and mutual respect are conducive to a world of justice and peace.

5. We commit ourselves to continue to promote a culture of dialogue and to work together in order to introduce this culture of dialogue into our respective communities and more specifically in educational and cultural programmes.

Dr Kamil al-Sharif Cardinal Francis Arinze
Head of the Islamic Delegation Head of the Catholic Delegation

Prof. Dr Hamid A. al-Rifaie Mgr Michael L. Fitzgerald
President of the lnternational lslamic   Secretary of the Pontifical Council
Forum for Dialogue  for Interreligious Dialogue

[01275-02.01] [Original text: English]


In Kerk en Leven van 31 oktober 2001 verscheen van de hand van Pascal Borry het artikel Via della conciliazione. Vaticaan stimuleert dialoog met moslims. De auteur had een gesprek met Khaled Akasheh, secretaris van de Vaticaanse Commissie voor de Godsdienstige Relaties met de Moslims.

Wie is de interviewer Pascal Borry?

Een woordje uitleg over de Vaticaanse commissie: (zie: http://www.ewtn.com/jp2/papal3/COUNCILS.htm. )

CONSTITUTIO APOSTOLICA PASTOR BONUS (aa. 159-162) 1248
http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/apost_constitutions/documents/hf_jp-ii_apc_19880628_pastor-bonus-index_lt.html.

Pontificium Consilium pro Dialogo inter Religiones   http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/apost_constitutions/documents/hf_jp-ii_apc_19880628_pastor-bonus-roman-curia_lt.html#PONTIFICIA%20CONSILIA

Art. 159 — Consilium fovet et moderatur rationes cum membris cœtibusque religionum, quæ christiano nomine non censentur, necnon cum iis, qui sensu religioso quocumque modo potiuntur.

Art. 160 — Consilium operam dat, ut dialogus cum asseclis aliarum religionum apte conseratur, aliasque rationes cum ipsis fovet; opportuna studia et conventus promovet ut mutua notitia atque æstimatio habeantur, necnon hominis dignitas eiusque spiritualia et moralia bona consociata opera provehantur; formationi eorum consulit, qui in huiusmodi dialogum incumbunt.

Art. 161 — Cum subiecta materia id requirit, in proprio munere exercendo collatis consiliis procedat oportet cum Congregatione de Doctrina Fidei, et, si opus fuerit, cum Congregationibus pro Ecclesiis Orientalibus et pro Gentium Evangelizatione.

Art. 162 — Apud Consilium exstat Commissio ad rationes cum Musulmanis sub religioso respectu fovendas, moderante eiusdem Consilii Præside.

Pontifical Council for Interreligious Dialogue - Pontificio Consiglio per il Dialogo Inter-Religioso I-00120 Città del Vaticano Wie is Khaled Akasheh? VIA DELLA CONCILIAZIONE - Vaticaan stimuleert dialoog met moslims Terug naar het begin van de pagina

(Wereld en Zending, 1992 no. 4)  Vaticanum II Jan Hoeberichts http://www.kerkoverzee.nl/Contactbladnov2000.htm#hoeberichts

Vanaf Vaticanum II is binnen de rooms-katholieke kerk een nieuwe benadering van de islam op gang gekomen. Met name de huidige paus
blijkt hoge prioriteit te geven aan ontmoetingen met moslims. Op basis van welke theologische overwegingen worden door het Vaticaan
stappen in de richting van moslims gedaan? Wat is de theologische spits van deze dialoog met de islam? Jan Hoeberichts geeft in zijn
bijdrage allereerst een historisch overzicht van de voortgang van het rooms-katholieke christen-moslim gesprek.

Vaticanum II

De paragraaf van Nostra Aetate over de islam houdt een geheel nieuwe benadering in van de rooms-katholieke kerk tot de islam. Terwijl in
het nog vrij recente verleden een sterk negatieve houding prevaleerde, gaat de verklaring uit van de erkenning van een geestelijke
verbondenheid tussen christendom en islam: "De Kerk beschouwt met hoogachting de moslims, die de éne, levende en uit zichzelf
bestaande, barmhartige en almachtige God aanbidden, de Schepper van hemel en aarde, die gesproken heeft tot de mensen. Ook trachten
zij zich met heel hun hart aan Zijn verborgen raadsbesluiten te onderwerpen, zoals Abraham, op wie het islamitisch geloof zich zo graag
beroept, zich aan God onderwierp. Hoewel zij Jezus niet als God erkennen, vereren zij Hem toch als profeet, en zij eren zijn maagdelijke
Moeder Maria, die zij soms zelfs met godsvrucht aanroepen. Bovendien verwachten zij de dag van het oordeel, waarop God de mensen zal
doen herrijzen en hun zal vergelden naar werken. Daarom staat een hoogstaand zedelijk leven bij hen zeer in achting en vereren zij God,
vooral door gebed, aalmoezen en vasten". Dit gemeenschappelijk geloof in de éne God, Schepper en Rechter van alle mensen, en de
gemeenschappelijke bezorgdheid voor de moraliteit van individu en samenleving vormen een uitnodiging aan moslims en christenen om de
onenigheid en vijandschap van "het verleden te vergeten, zich ernstig toe te leggen op wederzijds begrip, en gemeenschappelijk de sociale
rechtvaardigheid, de zedelijke waarden, de vrede en de vrijheid te verdedigen en te bevorderen in het belang van alle mensen".

Deze korte, maar indrukwekkende verklaring met betrekking tot de islam zou nooit tot stand gekomen zijn zonder de invloed van die
bisschoppen die, als leiders van minderheidskerken in overwegend moslimlanden in Afrika en Azië, zich een nieuwe visie op de betekenis
van de islam verworven hadden op basis van hun eigen persoonlijke omgang en ervaring met moslimgelovigen. Zij werden daarbij gesteund
door nieuwe ontwikkelingen die zich op het gebied van de theologie van de godsdiensten hadden voorgedaan, vooral onder invloed van Karl
Rahner. Als zodanig was de verklaring van Nostra Aetate de vrucht van een verandering in denken, die zich reeds bij verschillende
deelnemers aan het concilie had voltrokken. Tegelijkertijd hield de verklaring ook een stimulans in om deze visie meer algemeen ingang te
doen vinden daar waar kerken zich nog door een negatieve visie op de islam laten leiden. De verklaring heeft er zodoende toe geleid dat de
idee en de praktijk van de "dialoog en de samenwerking" met de volgelingen van de islam en andere godsdiensten hun weg vonden in het
kerkelijk leven en er nu niet meer uit weg te denken zijn. Dit manifesteert zich onder meer in het feit dat pauselijke bezoeken aan landen in
Afrika en Azië, en zelfs in Europa, praktisch altijd een ontmoeting met vertegenwoordigers van andere godsdiensten, en met name van de
islam, insluiten. Vanzelfsprekend is daarbij ook de thematiek van de toespraak die de paus bij zulke gelegenheden houdt, zeer stek beïnvloed
door de visie van Nostra aetate, nl. dat de gemeenschappelijke geloofsinzichten samen met de erkenning van gemeenschappelijke morele
waarden een zekere en duidelijke basis vormen voor een hechte samenwerking bij de opbouw van een rechtvaardige en vreedzame
samenleving. Toch beperken de toespraken zich niet tot een herhaling van hetgeen de documenten van Vaticanum II zeggen, maar voegen er
ook nieuwe elementen aan toe.

Paulus VI

Terwijl Lumen Gentium en Nostra Aetate alleen maar over "moslims" spreken en de islam als godsdienst niet vermelden, gaat Paulus VI een
stap verder in de toespraak die hij op 31 juli 1969 houdt tot vertegenwoordigers van moslimgemeenschappen in Kampala (Uganda). Hij geeft
daarin uitdrukking aan "zijn diep respect voor het geloof dat zij belijden", en hij hoopt dat al hetgeen zij "gemeenschappelijk bezitten, ertoe zal
bijdragen om christenen en moslims steeds dichter bij elkaar te brengen in echte broederschap". Hij is er verder zeker van dat zijn
moslimtoehoorders zullen instemmen met zijn "gebed tot de Almachtige, dat Hij alle Afrikaanse gelovigen het verlangen naar vergeving en
verzoening zal schenken dat zowel het evangelie als de koran trachten te bevorderen". Tenslotte, terwijl hij de christelije martelaren van
Uganda herdenkt, wil hij ook graag "eerbewijzen aan de belijders van het moslimgeloof die de eersten waren om de dood te ondergaan,
omdat zij weigerden de geboden van hun godsdienst te overtreden". Een dergelijk publiekelijk eerbetoon van de kant van de paus voor
moslims die om hun trouw aan hun geloof ter dood gebracht waren, was nog nooit eerder gehoord en komt als een welkome verademing na
alles wat er in voorbije eeuwen aan negatiefs over de islam gezegd is.

Johannes Paulus II

Na het lange stilzwijgen onder Paulus VI, volgt er een dramatische opleving onder Johannes Paulus II. Reeds in zijn eerste encycliek
Redemptor Hominis van 4 maart 1979 laat hij er geen twijfel over bestaan dat de "activiteiten die toenadering zoeken tot de
vertegenwoordigers van de niet-chriselijke godsdiensten" moeten doorgaan. "Deze inspanningen krijgen gestalte in de dialoog, de contacten,
het gemeenschappelijk gebed en het zoeken naar de schatten van de menselijke spiritualiteit die ook bij de leden van deze godsdiensten niet
ontbreken".

De paus is er zich terdege van bewust dat er in bepaalde kringen bezwaren gemaakt worden tegen deze inspanningen als zouden ze "de
zaak van het evangelie schaden, verwarring zaaien in vragen van geloof en moraal en uitlopen op een soort godsdienstige onverschilligheid".
Het tegendeel is echter eerder waar. Want, zo vraagt de paus zich af, "is de vaste geloofsovertuiging van de leden van niet-christelijke
godsdiensten - ook die geloofskracht komt van de Geest der waarheid die werkzaam is over de zichtbare grenzen van het mystieke lichaam
heen - soms niet beschamend voor de christenen die zo vaak overhellen naar twijfel aan de waarheden door God geopenbaard en door de
kerk verkondigd, en die zo geneigd zijn hun morele beginselen af te zwakken en de deur te openen voor een vrijere moraal?" Dat de paus
hierbij denkt aan de islam, lijkt mij erg voor de hand te liggen.

In dezelfde lijn ligt ook de verklaring dat het geloof van de moslims teruggaat op Abraham. Met deze verklaring gaat Johannes Paulus verder
dan de conciliedocumenten. Nostra Aetateverklaart heel voorzichtig dat moslims "zich graag beroepen op Abraham", terwijl Lumen Gentium
zegt dat zij "belijden het geloof van Abraham te bezitten". De conciliedocumenten spreken zich er dus niet over uit of de moslims inderdaad
het geloof van Abraham bezitten. Ze laten het bij de vaststelling dat de moslims zo denken. Mocht er echter enige twijfel bestaan bij de
christenen, dan neemt Johannes Paulus II deze weg met zijn bevestiging die hij nog eens uitdrukkelijk herhaalt voor de katholieke
gemeenschap te Ankara op 29 november 1979: "Evenals u hebben zij (de moslims) het geloof van Abraham."

Het is niet verwonderlijk dat de paus, komend uit het toenmalige atheïstisch-materialistische Oostblok, vooral deze karaktertrek in de ander
godsdiensten waardeert. Bovendien ziet hij in deze nadruk op het spirituele een heel belangrijk tegenwicht tegen de overal opdringende
secularistische tendensen, die leiden tot een verzwakking of zelfs een verdwijning van de aandacht voor het spirituele, het transcendente,
waarin de uiteindelijke zingeving van de mens gelegen is. Vanuit deze visie op de noodzaak van het transcendente in de huidige wereld, komt
de paus ertoe de andere godsdiensten, en met name de islam, te beschouwen als bondgenoten in de strijd voor een wereld waarin de
waardigheid van de mens, geworteld in zijn transcendentie, erkend en gewaarborgd wordt.

Conclusie

De spanning die er sinds Vaticanum II bestaat tussen dialoog en verkondiging, tussen eerbied voor de andere godsdiensten en de uniciteit
van Christus, zet zich ook bij Johannes Paulus door. Deze anomalie zal echter zo lang blijven voortduren als de officiële theologie van de
godsdiensten vasthoudt aan de traditionele hoge christologie, en weigert de vragen tot zich toe te laten die opgeroepen worden door de
pluriformiteit van christologische uitspraken in het Tweede Testament, het historisch karakter van de dogma's, het religieus pluralisme, om
maar enkele zaken te noemen. Wat zou moeten gebeuren is dat het pauselijk magisterium zich niet zo zeer ziet als de autoriteit die op haar
termen de werkzaamheid van de Geest in de andere godsdiensten onderzoekt, maar dat het zich echt openstelt voor de Geest en voor zijn
scheppende aanwezigheid, ook in het levende geloof van de moslims.

Terug naar het begin van de pagina

STATISTIEKEN
Religie.opzijnbest.nl - De beste links over religie voor u verzameld.