Na mijn geïmproviseerde ronde van afgelopen week stonden een paar rustdagen op het programma. Ik zat af en toe op de fiets om de benen even los te gooien, aan een gezapig tempo allemaal. Dat de rust me goed gedaan heeft, bleek uit het feit dat ik over zeer goede benen beschikte in Schaffen. In de beginfase van de wedstrijd ontsnapten 8 renners uit het peloton, maar ik wist uit het verleden dat de beslissing hier pas op het einde zou vallen. Daarom spaarde ik me dus naar het einde toe. Op 6 rondes van het einde werden de vluchters gegrepen. In een volgende ontsnapping van 14 renners was ik paraat. Ik draaide goed mee rond, maar in de sprint met 14 was het beste er wat af. Toch was ik zeer tevreden met mijn 9e plaats.

Na de wedstrijd in Kemzeke trok ik naar de masseur, die mijn rug goed onder handen heeft genomen. Tijdens de wedstrijd in Vremde voelde ik niets meer. De opeenvolging van wedstrijden zorgden helaas wel voor een zwaar gevoel in de benen. Een 23 e plaats was voor mij weggelegd.

Een dag later trad ik aan in Kemzeke. De wind was weer van de partij, samen met zo’n 115 deelnemers. De koers bleef vrij gesloten maar na 80km wedstrijd kreeg ik plots last van mijn rug, waardoor ik me moest beperken tot aanklampen. Ik was de allerlaatste renner die de wedstrijd beëindigde. Dit resulteerde in een 46 e plaats, de overige renners waren al gelost.

Vrijdag 8 augustus kwam ik aan de start in Zelzate. Na de pech van de voorbije dagen had ik weinig zin om te koersen, maar toch behaalde ik daar een 20 e plek.

De volgende etappe van mijn ronde was de wedstrijd in Halen. Er stond veel wind en er stonden 82 deelnemers aan de start. Toen de goede trein van 16 renners vertrok, pikte ik mijn wagonnetje aan. Ik zat mee in de kopgroep, waarin enkele verdienstelijke renners zaten zoals zegekoning Guy Smet. Onze voorsprong liep al snel op tot boven de anderhalve minuut, maar het noodlot sloeg wederom toe. Lekke band op 4 ronden van het einde. Wanneer stopt de tegenslag?

Ik kreeg te horen van de ploegleiding dat ik niet in de selectie voor de Ronde van Antwerpen was opgenomen. Ik besloot dan maar zelf een soort ronde in te lassen. De eerste wedstrijd van mijn persoonlijke ronde was in Grobbendonk. Ik reed helaas lek na 30km. Volgende keer meer geluk?

Omdat ik het hele weggebeuren zowat beu was, verkoos ik een MTB-wedstrijd in Kessel te rijden. Ik proefde eerder al van deze discipline in Vilvoorde, waar ik af te rekenen kreeg met een lekke band. Ditmaal was ik voorzien van een paar nieuwe banden. Ik startte achteraan maar kon direct veel plaatsen goed maken. Ik voelde dat de benen niet slecht waren en wist mezelf te handhaven rond de 15 e plaats, maar het laatste half uur moest ik toch nog enkele plaatsen prijsgeven. De Sean Kelly Classic die ik daags voordien in de Ardennen reed, zat duidelijk nog in mijn benen. Ik kwam aan als 22 e in het totaal klassement. Hiermee was ik 8 e belofte. De benen waren in orde en de moraal is ook terug, niet onbelangrijk met het crossseizoen in aantocht…

Na mijn opgave in Brabant trainde ik niet meer, ik was ontgoocheld en had me voorgenomen om dit seizoen niet meer op de weg te koersen. Uiteindelijk hebben mijn ouders me toch overtuigd om deel te nemen aan de wedstrijd in Retie. Het was zeer warm en ik reed de wedstrijd gewoon uit in het peloton, op een 45 e plaats.

De tweede rit vond plaats in Heverlee. Ik kende de omloop nog van vorig jaar en wist nog dat deze niet van de poes was. Vorig jaar moest ik hier opgeven na twee lekke banden en een kettingbreuk. De geschiedenis herhaalde zich weer. Ik reed lek op een moment waarop de jongens van Beveren 2000 de koers volledig openbraken. Terugkomen was uitgesloten op de plaats waar ik lek reed. Ik zag het peloton niet meer terug en moest heel ontgoocheld opgeven.

De Ronde van Brabant, hier had ik echt naar uitgekeken en hard voor getraind. De eerste rit was meteen een pittige, met drie passages over de Chartreuze, Holstraat en het Rot. Ik reed attent mee voorin en ging vlot over de hellingen. Toch zat ik iets te ver vanachter toen de goede ontsnapping tot stand kwam. Ik reed de rit zonder al te veel moeite uit in het peloton en werd geklasseerd op een 78e plaats.

De beloftenwedstrijd in Sinaai zou mijn laatste wedstrijd voor de Ronde van Brabant worden. Er stonden 71 deelnemers aan de start voor een wedstrijd bestaande uit 20 ronden van 5.5 km. Er stond veel wind, waardoor ik verplicht werd om vooraan post te vatten. Weer miste ik de eerste ontsnapping, maar de tweede keer pikte ik mijn wagonnetje wel aan. Plots raakte ik van de weg door een vreemd manoeuvre van een renner voor mij, waardoor ik voeling verloor met het groepje waarin ik reed. Meer dan een keer stevig vloeken zat er niet meer in en ik besloot dan maar de wedstrijd te verlaten.

Hoewel ik me gisteren in Brecht spaarde, had ik tot halfkoers toch last van zware benen tijdens de wedsrijd in Wortel. Er was een ontsnapping van 11 renners waar ik niet bij was, maar toen een tweede groep wegreed was ik wel present. Ik beëindigde deze wedstrijd op een 20e plaats.

Ook op de jaarlijkse wielerhoogdag in Brecht was ik van de partij. Alle categorieën hadden reeds hun opwachting gemaakt gedurende deze zonnige 13 e juli. Het beloofde geen makkelijke koers te worden met veel wind en twee bruggen per ronde. Aangezien het een zogenaamde “open wedstrijd” was, waaraan ook renners met een dagvergunning kunnen deelnemen, bedroeg de afstand slechts 80 km. Ik reed attent mee, maar miste net de aansluiting met de kopgroep. Daarna besloot ik maar om de benen te sparen en het een dag later in Wortel opnieuw te proberen. Ik eindigde de wedstrijd op een 37e plaats.

Op 7 juli stond de Schaal Schoeters op het programma. Na een rustweek en daarna een goede trainingsweek in de Ardennen startte ik in deze interclubwedstrijd in Beveren. Het goede gevoel was terug en ik kon me steeds goed vooraan handhaven. Attent vooraan rijden was ook een must in deze lastige waaierkoers. In de laatste drie ronden kreeg ik last van mijn rug, waardoor ik mij moest beperken tot uitrijden. Een 93e plaats was mijn plaats vandaag.

Een dag later, op 22 juni, reed ik in Halen. Ik had gisteren geen goed gevoel, dus probeerde ik het vandaag opnieuw. Helaas ging het ditmaal weer niet zoals het hoort. In het begin van de wedstrijd reed een groep weg waarbij ik nog aansluiting probeerde te vinden. Probeerde ja, want ik werd er gewoon uit gereden. Uiteindelijk raakte ik toch nog met een twintigtal renners weg uit het peloton en spurtte ik nog naar een 25e plaats in de einduitslag. Ik voel me vermoeid, waardoor ik beslist heb om volgende week geen wedstrijd te rijden en wat te rusten.

In het Limburgse Binderveld trof ik een mooie ronde aan. Er stonden zo’n 120 deelnemers aan de start van deze wedstrijd. De koers bleef zeer gesloten tot de laatste ronde, waarin de ene demarrage na de andere plaatsvond. Ik had niet echt een goed gevoel en zat wat ingesloten in de sprint, wat resulteerde in een 37e plaats.

Na een paar maanden uitstel reed ik uiteindelijk toch mijn eerste MTB-wedstrijd. Ik wou eerder al starten in de wedstrijd van Ronse, maar een ontsteking aan het oog stak er een stokje voor. Ik maakte dus mijn debuut in Vilvoorde. Het parcours lag er mooi en droog bij tijdens de opwarming, maar net voor de start viel het water met bakken uit de lucht en werd het parcours herschapen in een echte modderpoel. Op vlak van materiaal was ik nog een echte leek. Dit had als gevolg dat ik aan de start stond met veel te smalle banden, iets om in de toekomst aan te denken. Na een valse start volgde de echte start. Ik bevond me bij de 20 eerste renners toen er een steil hellinkje in het parcours zat waar iedereen genoodzaakt was van af te stappen. De ondergrond was spiegelglad en ik had geen spikes gemonteerd onder mijn schoenen. Een foutje waardoor ik op dat gedeelte veel tijd verloor met naar boven te kruipen! Daarna begon ik aan een inhaalrace, die even later tenietgedaan werd door een lekke band. Jammer, want ik reed op een 10 e plaats op het moment van mijn materiaalpech. Ik had echt plezier in het mountainbiken en ga dit in de toekomst zeker nog doen.

Op 11 juni reed ik een wedstrijd in Nieuwrode. Zowel het parcours als het weer waren zeer mooi, ideale omstandigheden om er een lap op te geven dus. Toch had ik niet veel zin in koersen, dit was te wijten aan het overlijden van mijn goede vriend Jochen Torfs. In het begin van de wedstrijd kon ik mij concentreren op de wedstrijd en vooraan in het peloton postvatten, maar in de tweede wedstrijdhelft kreeg ik het lastig en gingen mijn gedachten naar Jochen. Bij gebrek aan ‘goesting’ sprintte ik niet meer mee. Ik werd in de uitslag opgenomen op een 61e plaats, maar dit kon me eerlijk gezegd weinig schelen.

Zaterdag 7 juni was het weer zo ver, mijn jaarlijkse thuiswedstrijd aan de steenfabrieken in Westmalle. Hoewel ik voor eigen volk reed, had ik weinig zenuwen. Toch had ik twijfels, na het voorval in de GP Etienne De Wilde. In de aanvangsfase mengde ik me in enkele ontsnappingen, maar toen de goede trein vertrok, was ik helaas niet mee. Uiteindelijk reden 20 renners weg uit het peloton. Ikzelf probeerde ook nog iets, maar zonder succes. In de spurt voor de 21 e plaats werd ik tweede. Een 22 e plaats dus, in de wedstrijd die naar alle waarschijnlijkheid aan zijn laatste editie toe was.

Om op mentaal vlak orde op zaken te stellen besloot ik om op dinsdag 3 juni een doorgedreven training in te lassen. Ik reed via enkele omwegen naar de wedstrijd in Mol-Rauw. Toen ik ter plaatse aankwam had ik reeds 60 km op de teller. Ik reed de ganse wedstrijd met een goed gevoel mee in de buik van het peloton, en besloot toch mee te sprinten op het einde. Ik werd 15 e van de pelotonspurt. Vijf renners bleven uit de greep van de groep, waardoor ik in de uitslag op een 20 e plaats terechtkwam. Een goed resultaat, en bovenal een goede training.

De Grote Prijs Etienne De Wilde stond geprogrammeerd op 1 juni. In theorie zou het een mooi wedstrijd moeten zijn, met een omloop waarin de Haaghoek, Leberg, Valkenberg en Kasteeldreef twee maal werden aangedaan. Ik voelde me in mijn sas in de omgeving waarin ik trainde toen ik nog in Gent studeerde. Ik had dan ook veel zin in deze wedstrijd, en hoopte mijn goede benen van Luxemburg terug te vinden. Jammer genoeg moest ik op de laatste klim het peloton laten rijden. Hevige krampen in mijn linkerbovenbeen waren hiervan de oorzaak. Ik moest noodgedwongen de wedstrijd verlaten. Ik had het gevoel dat de pijn in mijn been afkomstig was vanuit mijn rug. Als ik last blijf ondervinden zal een doktersbezoek beterschap moeten brengen.

Op donderdag 22 mei reed ik een wedstrijd in Bierbeek. Het parcours was golvend en beloofde lastig te worden. In de tweede ronden kreeg ik te kampen met buikkrampen, welke me dwongen tot opgave. Ik had duidelijk iets verkeerd gegeten, want vorige week in Luxemburg reed ik nog zeer goed.

Op zondag 18 mei reed ik samen met vriend en trainingsmakker Vincent Meyvis een wedstrijd voor Elites zonder contact en Beloften in het Groothertogdom Luxemburg. We vertrokken zaterdag al richting Luxemburg, waar een kennis van Vincent een luxecaravan heeft waar we mochten overnachten. De sfeer zat er goed in en we hebben goed gelachen. Maar we hebben dus ook een wedstrijd gereden. Na enkele kilometers reed een groep van 10 renners weg van het peloton. Ik was niet mee en jaagde dus vanuit het peloton mee op de koplopers. In de laatste ronde kon ik ontsnappen met een groep van 8 renners. Aan de aankomst zat ik door mijn beste krachten, waardoor ik niet meer mee sprintte. In de kopgroep waren al een zestal renners gelost, waardoor ik eindigde op een 12 e plaats in het algemeen klassement en een 4 e plaats in het aparte klassement voor beloften. Vincent won dit klassement overigens, hij werd 6 e in het totaal. Fidearenner Jempy Drucker stond ook aan de start, maar hij reed de wedstrijd niet uit.

Vandaag stond ik samen met 91 andere renners aan de start van de wedstrijd in Begijnendijk. De problemen die ik kende met mijn oog lijken van de baan, maar weerhielden me afgelopen week wel van te trainen, waardoor ik niet goed wist wat me te wachten stond. Dat er enkele sterke renners meereden, werd bevestigd door mijn kilometerteller die een gemiddelde snelheid van 45.5 km/u aangaf, en dit op een licht glooiend parcours nota bene. Ik reed de wedstrijd uit in het peloton, zonder me te mengen in de massasprint voor de vijfde plaats, en reed bij wijze van training met de fiets huiswaarts.

Op zondag 11 mei had ik een mountainbikewedstrijd in Ronse gepland. Helaas kon ik niet deelnemen wegens een herpesinfectie op mijn oog. Volgende week donderdag kom ik wel aan de start in Begijnendijk.

Vandaag stond het Provinciaal Kampioenschap voor beloften op het programma. Deze wedstrijd werd verreden in Pulle. Van bij de start voelde ik al dat de wedstrijd van donderdag nog in mijn benen zat. Meer dan volgen zat er helaas niet in. Ik kwam over de aankomst op een 56e plaats. Al bij al gezien was deze wedstrijd dus een goede training.

Na weken van trainingen en stages werd het tijd om terug de draad op te pikken. Omdat ik tot nu toe vooral extensieve trainingen had afgewerkt, wist ik niet goed wat ik moest verwachten van mijn eerste wegwedstrijd, zeker niet omdat de 1 meiprijs in Hoboken een semiprofessionele interclubwedstrijd van 180 km was. Ik reed rond met een goed gevoel, maar moest er na 120km de brui aangeven toen ik krampen kreeg. Dit was te wijten aan een gebrek aan bevoorrading. Een spijtig voorval, want ik reed rond met een goed gevoel. Ondanks de tegenslag kijk ik tevreden terug op deze wedstrijd.

Ik ga nu enkele weken genieten van een rustperiode, waarna ik de conditie terug opbouw. Waarschijnlijk rijd ik eind mei mijn eerste wegwedstrijd van het seizoen.

Vandaag vond de cross plaats waar elke crosser al weken naar uitkeek, de sluitingsprijs in Oostmalle. Voor eigen volk kwam ik net zoals alle andere beloften aan de start tussen de profs. Met 85 deelnemers deed deze wedstrijd me denken aan een interclub op de weg. Ik reed rond de 50 e plaats toen mijn rem onder mijn velg schoot. Dit betekende meteen het einde van mijn wedstrijd, en van het seizoen.

In Kasterlee reed ik mijn laatste B-cross van het seizoen 2007-2008. Ook hier waren vrij veel deelnemers. Ik startte redelijk maar moest de rol lossen op het verharde gedeelte. Ook in het bos maakte ik stuurfouten. Een 25 e plaats was vandaag mijn deel.

De laatste weken gingen de studies voor op de cross. Ik stond dus in Lille aan de start met een behoorlijke trainingsachterstand. Maar zo’n mooie wedstrijd zo goed als voor eigen volk laat je natuurlijk niet links liggen. Het deelnemersveld was groot en alle toppers waren present. Ik kende een redelijk slechte start en zat achter een opstopping bij de doortocht aan de balken. Ik wist me daarna rond de 25 e positie te handhaven. Maar na 40 minuten cross maakte de man met de hamer optimaal gebruik van mijn gebrek aan training, met een opgave als gevolg.

Aangezien ik volop in mijn examenperiode zit, zal ik voorlopig niet meer te zien zijn in het veld. Op dit moment komt de school dus even op de eerste plaats. Maar niet getreurd, normaal gezien rijd ik in februari de wedstrijden hier in de streek nog wel.

Het bloso-domein van Hofstade was het decor voor het Belgische Kampioenschap van 2008. Het was echt een modelparcours daar in Hofstade. Werkelijk alles zat erin: zand, modder, loopstroken, trappen, enz... Ik vond er dan ook een parcours dat op mijn maat gemaakt was. Ik stond dan ook aan de start vol goede moed, maar na de eerste bocht liep het al mis. In een stuk met diepe, verharde sporen ging een renner voor mij tegen de grond. Ik kon hem niet meer ontwijken en werd de lucht in gekatapulteerd. Als laatste renner van het hele pak vertrok ik terug. Mijn gedachten gingen naar opgeven, maar in een BK hoor je niet op te geven en eens naast het water trok ik de gashendel volledig open. Vanaf dan ben ik een inhaalbeweging begonnen en bleef ik renners voorbijrijden. Uiteindelijk werd ik nog 26 e, wat zeker niet slecht was gezien de omstandigheden. Er zat misschien wel een mooie plaats in vandaag, maar ook pech hoort bij de cross!

Diegem is voor het cyclocross wat Monaco is voor het Formule 1. Het beloofde een snelle cross te worden met veel verharde weg in de dorpskern. Zoals wel vaker moest ik helemaal achteraan starten en het hoogteverschil in het parcours maakte dat het toch een lastige cross was. Dit merkte ik wel in mijn rug, die van in de beginfase opspeelde. Ik kon ook niet diepgaan en had echt lege benen. Dichter dan een 45 e plaats geraakte ik dan ook niet. Conclusie: een cross om snel te vergeten.

Dat de Azencross in Loenhout een populaire wedstrijd is, was niet alleen te merken aan het talrijke publiek maar ook aan het deelnemersveld van maar liefst 85 vertrekkers. Zowat de hele internationale top was vandaag present. Het parcours lag er dit jaar snel bij, maar was toch zeer lastig. Helaas stond ik pas op de voorlaatste startrij, waardoor ik van bij het vertrek aan een inhaalbeweging kon beginnen. Ik kwam net niet tot bij de tweede grote groep en viel terug in een achtervolgend groepje. Dankzij steken in de maagstreek verloor ik nog terrein, maar de laatste ronden vond ik mijn tweede adem, waardoor ik nog op een 36 e plaats de eindmeet overschreed.

Het parcours in Balegem was zeer mooi. Enkele hoogteverschillen zorgden voor een zware cross waarin ook drie technische afdalingen te vinden waren. Door de bevroren ondergrond was het wel opletten geblazen. Ik vertrok vanuit een slechte startpositie maar wist wel op te schuiven van op de dertigste plaats. Dankzij kettingproblemen verloor ik helaas terug terrein, en de laatste twee ronden kreeg ik enorm veel last in mijn rug, waarschijnlijk door de lastigheid van het parcours. Met een 23ste plaats als resultaat.

Op en rond het circuit van Zolder startte ik goed. Ik was weg rond
15de positie en wist op te schuiven naar een 9de plaats. Helaas kende ik een terugval tijdens het laatste kwartier van de wedstrijd. Uiteindelijk kwam ik als 14de over de eindstreep.

Vandaag reed ik een Superprestigewedstrijd in Veghel-Eerde. Doordat deze wedstrijd in Nederland plaatsvond, stond ik op een van de laatste startrijen. Hierdoor was ik direct op achtervolgen aangewezen, wat op dit smalle parcours niet vanzelfsprekend was. Toch schoof ik goed op tijdens de eerste ronde, maar door enkele stuurfouten en door het lopen bergop op een Nederlandse vuilnisbelt, wat niet mijn sterkste punt is, verloor ik terug enkele plaatsen. De rest van de wedstrijd reed ik aan een constant tempo. Ik werd in de uitslag opgenomen op een 28ste plaats.

Het Provinciaal kampioenschap vond plaats in Rijkevorsel, bijna voor eigen volk dus. Het was een B-cross die qua deelnemersveld nauwelijks moest onderdoen voor een A-cross. In het grote deelnemersveld van om en bij de 60 renners startte ik tamelijk slecht en ik draaide rond de dertigste positie het veld in. Aangezien het parcours zich niet leende tot inhalen, schoof ik maar enkele plaatsen op. Na meer dan één uur cross kwam ik als 24ste over de meet.

Op het recreatiedomein Kelchterhoef te Houthalen reed ik mijn tweede wedstrijd van het weekend. Na een matige start zat ik in het goede ritme rond een 17de plaats. In de voorlaatste ronde kende ik een terugval, waardoor een groep van een vijftal renners mij voorbijreed. Ik zat er volledig door en kon niet meer aanpikken. Ik bolde als 22ste over de aankomstlijn.

Vandaag stond ik aan de start op het sinds 1994 wereldberoemde parcours van Koksijde. Ik was goed gestart, maar reed in de derde ronde mijn voortube eraf. Hierna raakte ik niet meer in mijn ritme. Dit resulteerde in een 29ste plaats. Hopelijk een betere uitslag morgen in houthalen.

In Wezembeek-Oppem was het vandaag een alles behalve vlakke cross. Het parcours was lastig, maar niet erg technisch. Op een paar balken en trappen na was het altijd rechtdoor. In de start was ik goed weg en tijdens de eerste twee rondes kon ik mijn positie in de kopgroep van tien man vasthouden. Daarna kende ik een terugval, maar op het einde kwam ik er weer door. Dit resulteerde in een 15de plaats.

Vandaag weer een cross in de Kempen, in Lichtaart. De omloop was mooi, maar door het weer van de afgelopen dagen wel erg lastig. Ik startte goed en kwam aan het einde van de eerste ronde door op een dertiende plaats. De rondes daarop verdween alle kracht uit de benen en werd ik bijgehaald door een tiental renners. In de tweede helft van de wedstrijd had ik terug een beter gevoel, waardoor ik nog naar een 17de plaats reed.

Vandaag stond de ‘Bollekescross' op het programma. In tegenstelling tot de vorige wedstrijden kende ik een redelijke start. Bij de eerste passage in de zandbak werd ik opgehouden door een valpartij. Op de koop toe reed een andere renner in mijn achterwiel, dat nu dringend aan herstelling toe is. Ik ging de materiaalpost in en reed verder met een andere fiets maar kende een complete offday. Dit vertaalt zich in een 25ste plaats.

In Puurs vandaag was het weer voor De Moedige Veldrijder te doen. Door een verkeerde keuze van tubes waren mijn eerste twee ronden vrij slecht. Nadat ik de post binnenging voor andere tubes schoof ik op. Ik reed in een groep voor de 10de plaats, maar schoof weg op het asfalt doordat er nog slijk aan mijn tubes hing. Ik kroop terug op de fiets en eindigde de wedstrijd op een 18de plaats.

In de belofte cross van Zonhoven kende ik een matige start maar in de eerste zandbak werd ik opgehouden door ne lastigen Duitser. De eerste ronde had ik geen goed gevoel maar daarna beterden de benen. Ik bolde als 21ste over de meet, wat achteraf gezien niet slecht was.