De 18e september 2000, heeft de  Verbroedering van het vrijwilligerskorps voor Korea (V.V.K.K.)   de herdenking aan de 50e verjaardag van het oprichten van het vrijwilligerskorps ingericht. Voor deze gelegenheid publiceren zij een artikel gewijd aan de oorlog in Korea en de deelname van Belgen tijdens het conflict.

Op 25 Juni 1950 valt het Noord-Koreaans leger het Zuiden van het land binnen met honderden tanks en de steun van talrijke vliegtuigen, met het doel de gedwongen eenmaking onder communistisch stelsel van het land te bereiken.

Hoe was men tot deze toestand gekomen ?

Na de nederlaag van Japan in 1945 werd Korea bevrijd na 40 jaar bezetting door de Japanners. De wereld was toen verdeeld in twee tegenovergestelde invloedsferen  (Conferentie van Yalta in februari 1945.) De USSR bezette het Noorden van het land; de Amerikanen verspreidden hun invloed in het Zuidelijk deel van Korea.

De Verenigde Naties besloten democratische verkiezingen in het ganse land te houden, doch stootten op de weigering van de USSR, en in 1948 werd in het Zuidelijk gedeelte van het land de Republiek van Korea geboren. In het Noorden richtten de communisten de "Democratische" Republiek van Korea op. Het ijzeren gordijn viel tussen de twee gedeelten van het land langs een scheidingslijn die ongeveer de 38° breedtegraad volgde.

De communisten richtten een leger van 10 divisies op, uitgerust met honderdtallen tanks en vliegtuigen van sovjetmakelij. In Zuid-Korea vormden ongeveer 500 Amerikaanse militaire raadgevers (KMAG) het kader van een slecht opgeleid en onvoldoende uitgerust leger. Het is dan ook dit Zuid-Koreaans leger dat ,na hevige vertragingsgevechten geleverd te hebben , gedwongen werd om na drie dagen de hoofdstad Seoel in de handen  van de vijand te laten.

TUSSENKOMST DER VERENIGDE NATIES

Op de dag zelf, 25 juni 1950, vroegen de Verenigde Staten de bijeenkomst van de Veiligheidsraad der Verenigde Naties, die, bij afwezigheid van de USSR ,de communistische aanval veroordeelde en aan de lidstaten vroeg Zuid-Korea bij te staan, alhoewel dit land zelf geen lid van de VN was. Zuid-Korea verkreeg de hulp van 22 landen, 17 landen leverden land-, lucht- en zeestrijdkrachten, 5 anderen verzorgden de medische bijstand. De USA werden belast met de bevelvoering van alle VN-strijdkrachten.

Het is zeker dat een derde wereldoorlog vermeden werd door de beslissing van de VN om een ontluikende democratie te redden van de uitroeiing.
 

DE BELGISCHE TUSSENKOMST

Het door de Verenigde Naties aangenomen grondbeginsel was dat elke tussenkomst van de strijdkrachten van een der lidstaten ten minste de getalsterkte van een bataljon diende te bereiken. Buiten de herbewapening inspanningen van het Belgische leger ten overstaan van de communistische dreigingen Europa om, leverde België derhalve ook een operationele eenheid voor Korea. Aangezien de Belgische grondwet niet toestaat dat dienstplichtigen naar een overzees operatiegebied gezonden worden, besliste de regering de oprichting van een  infanteriebataljon. uitsluitend met vrijwilligers.

Er dient alleszins herinnerd aan het feit dat onze bijstandmaatregelen, waartoe België besloten had op 22 juli 1950 de deelname aan de "Pacific Airlift" van 3 x DC-4 toestellen omvatte. Anderzijds werden meerdere vrijwilligers hetzij voor de heenreis, hetzij voor de terugreis met Sabena-toestellen vervoerd, die tevens naar het vaderland terugkeerden voor nazicht.

HET VRIJWILLIGERSKORPS VOOR KOREA

Meer dan 2000 kandidaten werden onderzocht door de Selectiecentra van Gent en Namen, en op 18 september 1950 vervoegden de Officieren en Onderofficieren het Commando-Opleidingscentrum te Marche-les-Dames om er een eerste en zware opleiding te ondergaan. Op 2 oktober vervoegden ongeveer 700 aanvaarde vrijwilligers het Kamp van Leopoldsburg en op 7 oktober kreeg de eenheid - een licht aangepast bataljon met tweetalig taalstelsel - de benaming " Vrijwilligerskorps voor Korea  " (BUNC, Belgian United Nations Commando, zoals door het Amerikaans commando gebruikt.)
Een peloton, uit Vrijwilligers van het Groothertogdom Luxemburg samengesteld, vervoegde het Belgisch Bataljon.
Op 3 november 1950 krijgt het zijn standaard toegekend die plechtig overhandigd wordt door de Koninklijke Prins Boudewijn op 8 november 1950. 

  Op 11 november 1950 defileert het ganse Bataljon te Brussel voor de Onbekende Soldaat.
De opleiding wordt besloten in het Kamp van Elsenborn en dit van Brasschaat waar oefeningen met scherp en onder spervuur gehouden werden. 1.

Dit was het ogenblik der Chinese tussenkomst en de tegenslagen der VN-strijdkrachten in Noord-Korea. Tijdens de overtocht vroegen de Belgen zich af of zij de volledige ontreddering zouden tegenkomen ofwel te laat zouden aankomen. Gelukkig zou het Bataljon de kans krijgen om zijn strijdlust en zijn gevechtskennis  te bewijzen in veelvuldige omstandigheden en aldus de achting en het vertrouwen van alle geallieerde eenheden verwerven.

De bevelhebbers van het Bataljon

- tijdens de gevechten :

-Na het staakt-het-vuren :

Het Vaandel

De Standaard vermeldt in gouden letters de volgende vermeldingen: vier Belgische, een Koreaanse en een Amerikaanse.

Deze vier vermeldingen verleenden de Nestel van de Leopoldsorde aan de Standaard.
Het goudkleurige Erekruis van Militaire Verdiensten werd toegevoegd aan de standaard door de regering van het Groothertogdom Luxemburg op 27 mei 1994.

EEN "LOKALE" MAAR DODELIJKE EN TOTALE OORLOG

 Het Bataljon voerde alle offensieve en defensieve operaties uit op een moeilijk, zeer gebroken terrein, onder een ongunstig klimaat, met brandende en stofferinge zomers, zeer koude winters, regenvlagen van 24 uren en de alom aanwezige modder van de moesson.
De vijand was fanatiek, veel sterker in aantal , beter aangepast aan het klimaat en 's nachts actief, wat voor de Belgen een uitzonderlijk psychische en lichamelijke weerstand vereiste.
De Standaard vermeldt in gouden letters de volgende vermeldingen: vier Belgische, twee Koreaanse en een Amerikaanse.

*)Ongeveer 3000 Belgische en Luxemburgse vrijwilligers tekenden een dienstverbintenis voor Korea : 

3171 vrijwilligers vertrokken naar Korea

2803 vrijwilligers vertrokken éénmaal

352  vrijwilligers vertokken tweemaal

18 vrijwilligers vertokken driemaal

 Momenteel  zijn er reeds 1334 vrijwilligers overleden.

117 Belgen , Luxemburgers en Zuid-Koreaanse soldaten van het bataljon sneuvelden- 5 werden vermist en 350 gekwetst of verminkt

De oorlog tegen het communistische absolutisme had een zware tol geëist; Zuid-Korea telde ongeveer 1.300.000 slachtoffers, de Verenigde Naties telden 187.000 gesneuvelden en 800.000 gekwetsten . Het land was volledig verwoest. Na zijn terugkeer naar België - juli 1955  - werd het Belgisch Vrijwilligerskorps ontbonden. De Standaard werd overhandigd aan het 3de Bataljon Parachutisten dat de tradities voortzet.

Besluiten

Deze offers zijn niet tevergeefs geweest. Zuid-Korea is uit zijn ruinen opgestaan en ontwikkelde zich tot een der modernste landen van het Verre Oosten

De communistische opmars werd gestuit. Meer dan 40 jaar nadien hebben wij in Europa de val van het communistisch stelsel medegemaakt. Ook in Korea zijn er tekenen van toenadering merkbaar. Laat ons hopen dat wij, zoals onze opvolgers, een periode van blijvende verstandhouding en VREDE zullen kennen.

50 jaar geleden : Staakt het vuren  27 juli 1953 - Herdenking Seoul 27 Juli 2003

Een Belgische veteraan tijdens de plechtigheid in Korea (CNN nieuws)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Na de terugkeer van  de laatste vrijwilligers in Juli 55 werd het bataljon ontbonden. Het vaandel werd  overhandigd aan 

het 3 bataljon Para gelegerd in Tielen provincie Antwerpen.

Het kwartier van het 3 Para draagt de naam van Luitenant Gailly Pierre, gesneuveld in actie ( zie foto)