naar Belhamel-startpagina

 

Asjoera

Asjoera ( عاشوراء = tiende ) is de tiende dag van de maand Moeharram (محرّم), tevens de dag waarop Hoessein ibn Ali, de kleinzoon van Mohammed, in 680 samen met zijn familie en gevolg door rivaliserende moslims op wreedaardige wijze werd vermoord nabij Kerbala (deze stad ligt thans in Irak).

Asjoera is het belangrijkste feest van de sjiitische religieuze kalender.

De feestdag geeft aanleiding tot talrijke rituelen, religieuze gezangen en recitatieven.

Onbegrijpelijk voor westerlingen is het ritueel waarbij gelovigen zich in vervoering tot bloedens toe geselen of zichzelf met messen of zwaarden erge verwondingen en zelfs verminkingen toebrengen om zoveel mogelijk deel te hebben aan het martelaarschap van Hoessein. Het religieuze entoesiasme kan hier soms behoorlijk uit de hand lopen!

Heel wat deugdzame moslims vasten op asjoera om zo hun kleine zonden van het voorbije jaar uit te boeten.

Sjiitische vrouwen dragen die dag donkere kleding.

Hoessein smeekt zijn zoontje te sparen

Een Turkse prent waarop te zien is hoe de zwaar gewonde Hoessein zijn belagers smeekt toch minstens genade te tonen voor zijn jongste zoontje....
Het arme kind wordt terstond met een goedgerichte pijl afgemaakt!

Als we vandaag even kijken hoe wreedaardig en meedogenloos Sjiieten en Soennieten mekaar weer uitmoorden stellen we ons toch vragen bij de zo geroemde vredelievendheid van de Islam. Zoveel eeuwen Islam is er nog steeds niet in geslaagd de haat uit te bannen en verzoening te bewerkstelligen tussen deze rivaliserende moslimgemeenschappen.


Dhimmi

ذمي ‎  (dhimmi) betekent ‘bescherming’, ’veiligheid’, ‘waarborg’ en wordt gebruikt om onderworpen christenen en joden aan te duiden die onder een speciaal statuut leven in moslimstreken waar de Sjaria van kracht is.

In ruil voor betaling van een speciale hoofdelijke belasting (djizia) mogen deze niet-moslims (ook ‘volk van het boek’ genoemd) hun godsdienst behouden en mits een hele resem vernederende beperkingen ook blijven beoefenen.

Het is dhimmis ten strengste verboden bekeringswerk te verrichten en op laster tegenover het moslimgeloof staat de doodstraf (kritiek op de Islam is meestal al voldoende).
Luidop bidden, niet-moslim literatuur drukken en verspreiden en de klok luiden is ten allen tijde verboden. ("de klok is het muziekinstrument van de duivel." Moeslim 24:5279)

Zo mogen (of mochten) dhimmis b.v. niet te paard rijden, wel op een ezel. Hun huis mocht niet hoger zijn dan dat van de moslim. Lange tijd waren ook kledingvoorschriften van kracht, ooit was het dragen van een insigne verplicht (een lap gele stof duidelijk op de kleding aangebracht).

Trouwen van dhimmi-man  met een moslimvrouw is streng verboden (omgekeerd is geen probleem).

Het dhimmi-statuut, een erge vorm van discriminatie is in de praktijk nog in tal van moslimlanden niet volledig afgeschaft.


Djellaba

Een djellaba is een lang, breed loshangend gewaad met lange mouwen. Het wordt tot op de enkels gedragen en heeft meestal een neutrale kleur.
Veel gedragen door (moslim)mannen in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en in toenemende mate ook in West-Europa.


Djihad

Het Arabische woord جهاد 'djihad' betekent 'strijd' in de breedst mogelijke zin.

Het wijst zowel op de innerlijke strijd die iedere rechtgeaarde moslim voert om in het dagelijkse leven Allah te behagen door gebed, zelfbeheersing en aalmoezen.
Maar wijst evenzeer op de verplichting voor de moslimgelovige om gewapender hand de Islam te verdedigen en te verspreiden en zo de grootst mogelijke uitbreiding te geven aan de Dar al-Islam. Op meerdere plaatsen in de Koran wordt duidelijk aangegeven dat een echte moslim een djihadstrijder moet zijn en gehoor moet geven aan het bevel tot doden om de Islam te verbreiden.

Uit Koran 2:191 "Doodt hen [de ongelovigen] waar ge hen maar aantreft". Blijkbaar geen drukfout, want het wordt nog twee maal herhaald, in Koran 4:89 en 4:91.

Praktisch komt het er op neer dat de djihad-doctrine de wereld in twee onverzoenlijke entiteiten opdeelt: enerzijds de Dar al-Islam, het gebied waar de moslim vredig thuis is en anderzijds de Dar al-Harb, het gebied van de oorlog, bewoond door ongelovigen die desnoods met wapengeweld tot het ware geloof moeten gebracht worden of toch minstens onderworpen moeten worden.

En wat te denken van Turkije, Palestina, Egypte, Syrië, Irak en Iran? Allemaal landen die vóór Mohammed grotendeels bevolkt waren met christenen; op goed een eeuw tijd werden ze 'bekeerd' of onderworpen aan de Islam... heus, die gewapende djihad heeft onze moslimbroeders geen windeieren gelegd! Weldra reikte de Islam zelfs van in Spanje tot aan India.

Desalniettemin krijgt nog menig moslimknaapje thuis de haat tegen de kruisvaarders met de paplepel ingelepeld. Na zoveel eeuwen blijft dit een teer punt in de relaties tussen de westerse wereld en de moslims.
Ten onzent, vooral dan in multiculturele kringen, gaan er zelfs stemmen op om de moslims uitvoerig onze verontschuldigingen aan te bieden voor al het aangedane leed tijdens de kruistochten... niet beter de geschiedenis eens onder de loep nemen, waarde vrienden, en de zaak ook eens vanuit ons standpunt durven bekijken?
Waren de kruistochten geen veel te zwak en vooral véél te laat antwoord op eeuwen van genadeloze agressie en expansieve Djihad?

De paus*, die onlangs nog durfde herinneren aan deze gewelddadige 'geloofsverkondiging', werd niet alleen door opgehitste moslims op de korrel genomen maar ook door eigen mensen... mensen die in hun multiculturele verdwazing niet meer bij machte zijn de realiteit onder ogen te nemen.

* Paus Benedictus citeerde tijdens een rede in Regensburg op 12 september 2006 de Byzantijnse keizer Manuel II Paleologos (1349-1425) :

"Laat me zien wat Mohammed voor nieuws bracht en ge zult alleen slechte en onmenselijke dingen vinden, zoals zijn bevel het geloof met het zwaard te verspreiden."

Als we nu de gebeurtenissen in Soedan en Tsjaad op de voet volgen, beseffen we dat gewapende strijd en terreur tegen ongelovigen (christenen en animisten in dit geval) vandaag nog steeds brandend actueel is. Ook in Somalië trachten moslimstrijders momenteel (einde 2006) met geweld de Sjaria op te leggen.


Djinn ( جن )

Betekent "onzichtbare wezens, geesten". Dit kunnen zowel goede als kwade geesten zijn.
In de Koran is herhaaldelijk sprake van Djinns, niet te verwarren met engelen.


Djizia ( جزْية )

Deze schrijfwijzen zijn ook gebruikelijk: jizya of djizya.

In door de moslims veroverde gebieden en waar de Islamitische wet werd ingevoerd dienen niet-moslims jaarlijks een hoofdelijke belasting (djizia) te betalen ten teken van onderwerping.

De moslims beroepen zich hiervoor op soera Het Berouw, aya 29:

<< Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in Allah noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat Allah en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn.>>


Fatwa ( فتوى )

Dit is een juridisch advies dat door een islamitische wetsgeleerde wordt uitgevaardigd in verband met een welomschreven probleem.

Het woord fatwa kreeg in de westerse wereld bekendheid vanwege het in een fatwa vervatte doodsvonnis voor Salman Rushdie, auteur van het in de ogen der moslims heiligschennende boek 'De Duivelsverzen' .

Een moefti is gemachtigd gerechtelijke uitspraken te doen in de vorm van een fatwa.


Fitna

Dit woord ( فتنة ) heeft tal van betekenissen.

Vooreerst: de vuurproef voor goud of zilver om deze metalen op hun echtheid te onderzoeken.
Thans meestal gebruikt in de betekenis van ‘beproeving’.
Het wordt ook gebruikt voor alle mogelijke stadia van politieke onrust of chaos.

Afgeleide betekenissen zijn: schisma, burgeroorlog, twist, opstandigheid en ook heidendom.
Vooral om burgeroorlog en twisten binnen de Islam aan te duiden.

Fitna kan tevens betrekking hebben op seksuele zaken. In deze betekenis staat het voor verleiding.
Volgens sommige moslims kan het contact tussen mannen en vrouwen leiden tot fitna – in de zin van chaos.

Ook geloven heel wat mannelijke moslims dat fitna het gevolg is van de aanwezigheid van leidinggevende vrouwen binnen de maatschappij.

Fitna is volgens de islamitische religie erger dan moord (Soera 2:191).
Eén van de ergste vormen van fitna is polytheïsme ofte veelgodendom.

Fitna mag volgens de Islam met moord bestreden worden.


Hadith

In het Arabisch:   حديث  . Het betekent ‘dat wat verteld wordt’.

Het is het verhaal van getuigenissen over de levenswandel van de profeet Mohammed en zijn trouwe metgezellen. De belangrijkste hadithverzamelaars waren Boechari en Moeslim.

De overige hadithverzamelaars genieten minder aanzien.

Uit de Hadithverzamelingen is de Soennah ontstaan.


Hadj

الحجّ , Hadj is de bedevaart naar Mekka. Het is één van de 5 zuilen van de Islam, samen met

- de erkenning dat er geen andere godheid bestaat dan Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is.

- het verrichten van de salaat (dagelijkse gebeden)

- het geven van de zakaat (aalmoezen, belasting voor armenzorg)

- het vasten tijdens de Ramadan.

De Hadj is éénmaal in een mensenleven verplicht voor alle gezonde, volwassen moslims die over voldoende geld beschikken.

Het laatste onderdeel van de vijfdaagse hadjceremonie is het offerfeest, dat tegelijkertijd ook in de rest van de islamitische wereld plaatsvindt. (in 2006 valt dit offerfeest voor de soennieten op 30 en voor de sjiieten op 31 december.)

Anekdote:
In de moslimwereld is het traditie dat er op de dag van het offerfeest geen terechtstellingen plaatsgrijpen. Om de soennieten extra te tergen werd Sadam Hoessein, een soenniet, door zijn sjiitische beulen uitgerekend op die 30ste december (op een beestachtige manier) opgeknoopt.

De jaarlijkse Hadj geeft aanleiding tot een massale toestroom van pelgrims (soms enkele miljoenen). Het gebeurt meermaals dat in die enorme drukte mensen vertrappeld worden, vooral tijdens het opwindende "stenigen van de duivel".
Een droevig voorval in 1990: plotse paniek in een voetgangerstunnel zal uiteindelijk aan bijna 1.500 pelgrims het leven kosten.

De Saoedische politie is vooral beducht voor incidenten tussen rivaliserende groepen gelovigen.

Tijdens de Hadj is Mekka verboden gebied voor niet-Moslims.


Halal حَلاَلْ

Halal is ergens te vergelijken met het joodse 'koosjer'.
De term geeft aan wat rein, veilig en/of toegestaan is voor moslimgelovigen.

De Halal-voorschriften zijn afgeleid uit de Koran, de Hadith en de Soennah.

Zo moet b.v. vlees afkomstig zijn van toegelaten dieren (varken o.m. verboden), volledig uitgebloed zijn en geslacht zijn volgens de Islamitische voorschriften.

Alcoholische dranken en verdovende middelen zijn geen 'halal' maar 'haram' en dus te mijden.

Handelingen en producten die binnen het moslimgeloof verboden zijn worden 'haram' حَرَامْ (= onrein, verboden) genoemd.


Hidjra (هِجْرَة)

De uittocht van Mohammed en zijn volgelingen uit Mekka richting Medina in 622.
Begin van de islamitische kalender.


Muezzin

Is een moslim die als taak heeft met luide en duidelijke stem de moslim-gelovigen vijfmaal daags tot het gebed op te roepen.
Deze taak wordt uitgeoefend vanop een verhevenheid, indien aanwezig vanop een minaret bij de moskee.

Tegenwoordig wordt de moderne techniek ter hulp geroepen en worden er sterke luidsprekers ingeschakeld om de gebedsoproepen ver genoeg hoorbaar te maken.

In Europa zijn er al enkele steden waar roeprecht werd toegestaan... met alle gevolgen vandien voor de plaatselijk nog overgebleven christene en vrijzinnige 'inboorlingen' die deze krachtige oproepen meestal als zeer hinderlijk ervaren.


Oemma

الامة الاسلا Al-oemma al-islamiyya of kortweg 'oemma' is de universele gemeenschap van moslimgelovigen.

De oemma wordt gezien als een wereldwijde eenheid waartoe al de landen worden gerekend waar de islam de hoofdgodsdienst is.

Of algemener staat oemma ook voor al de personen die moslim zijn.

Veelal wordt de eenheid in de oemma gezien als een politiek en religieus ideaal dat nog niet gerealiseerd is vanwege verdeeldheid tussen islamitische landen.

Van de oemma is al sprake in de koran.


Salaat

الصّلاة   = sala(a)t of salah = gebed
5 maal per dag dient de moslim te bidden.
Bij voorkeur stipt op de voorgeschreven uren (te raadplegen op het internet).

1. Fadjr (bij zonsopgang)
2. Dhuhr (middag, zon op hoogste stand)
3. Asr (in de late namiddag)
4. Maghrib (bij zonsondergang)
5. Isha’a (’s avonds of ’s nachts)

educatieve poster met de voorgeschreven houdingen tijdens het gebed

De houding en bewegingen tijdens de gebeden zijn gedetailleerd voorgeschreven. Ook een deel van de gebeden zijn verplicht, zo onder meer het eerste hoofdstuk van de Koran: Soera Al-Fatiha. (Luidsprekers inschakelen!)


Salam

سلام (salam) betekent 'vrede'. Het woord wordt in de moslimwereld algemeen gebruikt in de alom gekende begroetingsformule:
السلام عليكم  ( as-salāmoe alaikoem = vrede zij met u).

Moslims zullen er vaak op wijzen dat de woorden 'islam' en 'moslim' verband houden met dit Arabische woord voor vrede: 'salam'. Ze zijn alledrie afkomstig van dezelfde drieletterige semitische wortel S-L-M, die onder andere "zich overgeven, onderwerpen" betekent. Ook het Hebreeuwse 'sjalom' en het Aramese 'shalim' komen van dezelfde wortelstam.

'Moslim' heeft dus twee betekenissen: "iemand die zich aan Allah heeft onderworpen" en/of "de vredelievende".

السّلام  (as-Salām) is één van de 99 namen van Allah.

Probleem met deze 'vrede' is dat ze strikt genomen alleen tussen moslims kan heersen... want ongelovigen en anders-gelovigen dienen immers onderworpen en desgevallend met geweld tot het ware geloof gebracht te worden om in vrede te kunnen leven.

We kennen dit soort vrede uit onze geschiedenisboeken: de 'Pax Romana' van zo'n 2000 jaar terug: in naam van de vrede onderwierpen de oude Romeinen heel de toen bekende wereld. En dichterbij de 'Pax Sovietica', inderdaad ook hier onder de vlag van hun hoog geprezen

'Мир'

(spreek: Mir = vrede) liep de Sovjet-Unie half Europa onder de voet! De 'Pax Islamia' is van hetzelfde type: onverbiddelijk aansturend op de onderwerping van niet-moslims.

Hopelijk ontwaakt West-Europa uit zijn multiculturele dromerijen voor het te laat is.


Shahada

الشهادة in het Arabisch, betekent 'getuigenis'.

Om zich tot Moslim te bekeren dient deze getuigenis in bijzijn van minstens twee getuigen ingetogen en met overtuiging in het Arabisch uitgesproken te worden: اشهد ان لا اله الا الله, اشهد انّ محمّدا رسول الله (Ash-hadoe alla iellaha iella Allah, wa ash-hadoe anna Moehammadan rassoeloe Allah )
Vertaald:
<< Ik getuig dat er geen God is behalve Allah en ik getuig dat Mohammed de boodschapper is van Allah >>

Voor de persoon die zich bekeert tot moslim moet de Islam een totale levenswijze worden waarbij men zich als een nieuw geboren persoon zal voelen.

De bekeerling zal trachten om een beter karakter te ontwikkelen en ook te streven naar perfectie.

Het Licht van het geloof zal zijn hart inpalmen tot zijn gehele lichaam is vervuld van geloof en gehoorzaamheid aan Allah de verhevene.

Er bestaan binnen de Islam strekkingen die deze Shahada verwerpen als niet-Koranisch.

De Soennieten erkennen enkel een persoon als moslim nadat deze de Shahada heeft afgelegd.


Sjaria

Sjaria zone in Londen

Onze moslimbroeders zijn in hun veroveringszucht zo zeker van hun stuk dat ze nu onbeschroomd dergelijke affiches durven aanplakken in delen van onze Europese steden (hier Londen zomer 2011).

Merk hoe op de affiche verbodsbepalingen worden aangedragen die ook door heel wat Europeanen kunnen onderschreven worden... Van de barbaarse geplogenheden en stuitende discriminaties binnen de Sjaria wordt (voorlopig!) wijselijk gezwegen.

In ons eigen gezegende koninkrijk kennen we webstekken als www.shariah4belgium.com (sorry, webstek ondertussen opgedoekt)
... en wij Europeanen ondergaan lijdzaam al deze fanatieke propaganda.

Haatpredikers en Sjariapropagandisten kunnen hun religieuze ijver best in hun landen van herkomst ten toon spreiden. Niet hier.

Dit Arabische woord  شريعة   (Sjaria) letterlijk vertaald: ‘het pad naar de waterbron’ staat voor ‘Islamitische wet’.

De islamitische wet is door Allah aan zijn gelovigen geschonken. Het bestaan van deze goddelijke wet maakt alle menselijke wetgevende activiteit overbodig.

Het is een religieuze plichtenleer die de totaliteit van het menselijke handelen en denken beheerst. Het is dus niet uitsluitend gericht op godsdienst of rituelen maar omvat naast religieuze voorschriften ook politieke, sociale, ethische, huiselijke en privé richtlijnen voor de moslimgelovige. Scheiding van kerk en staat is voor de meeste moslims een totaal onbekend begrip.

Aangezien de Islam geen centraal gezag kent en ook niet hiërarchisch gestructureerd is kan de Sjaria variëren van streek tot streek. (Alleen de Sjiieten kennen een beperkte hiërarchie).

De Sjaria geldt als basis voor een rechterlijke uitspraak. Het is zeker geen eenvormig gecodificeerd wetboek maar wel jurisprudentie die getoetst wordt aan de Koran en/of de Soennah en verder stoelt op vroegere oordelen en de consensus van rechtsgeleerden.

Belangrijke voorschriften van de Sjaria betreffen:

  • Kledingvoorschriften (denk b.v. aan de hoofddoekenproblematiek)
  • Huwelijk (waarbij de vrouw wel eens over het hoofd wordt gezien)
  • Erfrecht (idem voor de vrouw)
  • Strafrecht (nog met middeleeuwse lijfstraffen)
  • Behandeling van anders-gelovigen (met zware belastingen en tal van vernederingen, dhimmi-statuut)
  • Voedselvoorschriften (halal)

Waar wij westerlingen het ondermeer moeilijk mee hebben :

  • De hoge mate van rechtsonzekerheid voor de vrouw.
  • De doodstraf voor apostasie (geloofsafval).
  • De amputaties bij eigendomsdelicten.
  • De extreme behandeling van homoseksuelen.
  • De maatregelen i.v.m. overspel.

Let wel: vrouwenbesnijdenis, eremoord en bloedwraak is geen Sjaria, maar gewoonterecht in sommige Moslimgebieden.

Het Europese hof voor de rechten van de mens (Straatsburg) vermeldde in een arrest van 13/02/03 (betreffende verbod Refah-partij) :

“Sjaria is niet te verzoenen met de fundamentele principes van de demokratie.”


Anderzijds dient u te weten dat de 'Universele Verklaring van de Rechten van de Mens' voor moslims ondergeschikt is aan de Sjaria.

Dit werd reeds in 1980 beslist op een vergadering van de OIC in Kaïro (Organisatie Islamitische Conferentie) en in 1990 plechtig in een document gegoten: de 'Verklaring van Kaïro over de Mensenrechten in de Islam' een verklaring die toen door 57 moslimstaten werd ondertekend (waaronder Marokko en Turkije!).

Deze verklaring maakt brandhout van de 'Universele Verklaring van de Rechten van de mens' en verwerpt ondermeer de gelijkheid tussen man en vrouw en tussen een moslim en een niet-moslim...

In sommige westerse landen (Canada en Engeland b.v.) is er al gecapituleerd voor de roep naar Sjaria en bestaat reeds de mogelijkheid  om privaatrechtelijke kwesties door religieuze arbitragecommissies te laten beslechten. (Echtscheiding, voogdij, erfenis…)

Een eerste (beperkte!?) stap in een gevaarlijke evolutie! Vooral de achterstand van onze overbelaste rechtbanken zorgt nog voor bijkomende druk om privaatrechtelijke kwesties af te stoten…en zo wint de Sjaria langzaam aan rechtskracht.

Opgelet: In islamitische teksten over de Mensenrechten wordt "sjaria" vaak vertaald met "wet" tout court, dat maakt de hele zaak erg verward: "man en vrouw zijn gelijk zoals voorzien door de wet" b.v. betekent voor een moslim dat ze helemaal niet gelijk zijn!

In uw kontakten met moslimgelovigen dient u dus goed voor ogen te houden dat de kans zeer groot is dat uw gesprekspartner niet het geringste begrip wenst op te brengen voor andere wereldbeelden en steevast de moderne seculiere rechtsprincipes zal verwerpen.... en dit terwijl u de brave man heel de tijd "rechtvaardigheid en vrede (salam)" hoort verkondigen.


Soennah

Letterlijk de 'methode',  de manier van leven van de profeet Mohammed.
Ook het  'aanbevolene' :  de weg of het voorbeeld dus om de profeet te volgen.
De Soennah betreft de uitspraken en de leefgewoonte van de profeet (overleveringen) en wordt als dusdanig gebruikt om toelichting te verschaffen bij de verzen uit de Koran en om er de diepere betekenis en draagwijdte van uit te leggen.

De soennah is gebaseerd op de Hadithverzamelingen.

Samen met de Koran is de Soennah één van de belangrijkste bronnen van het Islamitische recht.


Soera

Dit woord ( سورة in het Arabisch) zult u geregeld terugvinden als er wordt verwezen naar Koranteksten. Het betekent zoveel als 'hoofdstuk'.
Let wel: Moslims gebruiken bij voorkeur de naam van het hoofdstuk (b.v. Soera de Koe) in plaats van het nummer, zoals gebruikelijk in verwijzingen naar Bijbelteksten.
De verzen (ayat آيات ) binnen een soera zijn genummerd en worden met cijfers aangeduid.

De Koran bevat 114 soera's, ruwweg gerangschikt naar grootte en dus niet naar volgorde van openbaring. De langste soera in de Koran bestaat uit 286 ayat en de kortste uit maar 3 ayat.


Takfir

تكفير‎ takfir betekent het tot kafir (ongelovige) verklaren van een persoon of een groep.

De 'kafir' zal uit de oemma van de gelovigen geëxcommuniceerd worden.


Taliban

طالبان in het Pasjtoe en Farsi (twee van de talen die in Afghanistan gesproken worden) is het meervoud van 'talib' dat  (theologie)-student betekent.  

Toen in 1988 de Sovjet-Unie de aftocht blies uit Afghanistan, raakten de door Amerika bewapende krijgsheren onderling slaags. Vanaf 1994 wierp zich ook een tot dan toe onbekende groep - de taliban - mee in de strijd om de macht.

Geleidelijk aan veroverden de taliban bijna het ganse land en legden de strenge islamitische wetten op.
Zo o.m.:
- baardgroei voor de mannen en boerka's voor de vrouwen werden verplicht
- lijfstraffen zoals amputatie, verminking en zweepslagen ingevoerd
- onderwijs voor vrouwen afgeschaft
- afbeeldingen van levende wezens taboe verklaard... enz., enz.

Kort na de aanslagen op de WTC-torens (N.Y.) werden de taliban van de macht verdreven door een invasie van een VS-troepenmacht.
De taliban blijven echter nog steeds enkele delen van Afghanistan controleren.


Taqiyya

التقية: het recht van moslims om te liegen en bedriegen als zij daarmee het geloof en de profeet kunnen verdedigen of als men daardoor als moslim een voordeel kan verwerven. Veinzen is ook toegelaten, b.v. om aan vervolging te ontsnappen, omwille van lijfsbehoud dus.


naar Belhamel-startpagina