Nuttige link: http://www.les-ecrins-parc-national.fr/

Deelnemers: Wim, Ludo, Benny, Luc

Zaterdagavond zijn we afgereisd naar het Parc National des Ecrins.

Een tocht van een drietal uurtjes naar Chatelleret, een berghut op 2221m hoogte.  Eigenlijk één van de minst gezellige hutten die we ooit bezocht hebben.

"Nooit zal ik nog in een tent gaan slapen", had ik de vorige jaren zo dikwijls gezegd tegen Wim.  En nu lig ik hier uit te rusten na onze tweede dag in "Les Ecrins".

Vandaag zijn we naar Ref. Promontoire gewandeld, op 3092m hoogte aan de voet van de trotse piek: La Meije.  Luc is meegegaan tot aan de laatste rots waarop de hut gebouwd is.  Het was een prachtige beklimming, eigenlijk te moeilijk voor mij indien ik mij niet had kunnen zekeren aan een vaste kabel.  Zo voel ik mij heel wat geruster tijdens het klimmen.  Dan verder via een enig stukje gletsjer, in cordee.

's Avonds sluiten we deze prachtige tocht af met witte en rode wijn.

Mijn eerste nacht in de tent (met Benny) zit erop.  Niet slecht geslapen, alhoewel ik enkele keren wakker geworden ben.  Allee, ik ben goed uitgerust en voel me kiplekker.

Voor de tocht nog even naar huis gebeld.  Alles is er OK, dat doet goed om te horen.  Het is er  ook heel goed weer: 32°C.  Hier is het minder mooi weer: zwaar bewolkt, met af en toe regen en dan weer zon.  Maar dat is niet zo erg.  De sfeer is goed en de streek is werkelijk prachtig.

De bergen zijn misschien wel niet zo hoog als in de rest van de Alpen, maar we bevinden ons in één van de mooiste bergstreken van Frankrijk.  La Berarde is een enig mooi bergdorpje op het einde van een vallei, omgeven door prachtige bergen.  Hier en daar komt een gletsjer kijken en door het dal bruist een woelig bergstroompje.

Vandaag hebben we 2½ uur geklommen naar Refuge du Soreiller aan de voet van de machtige Aiguille Dibona (3120m).  Met zijn naar links overhellende piek is het een enorme puntige zuil die zich boven de hut verheft.  Spijtig dat de top af en toe door de mist aan het zicht wordt onttrokken.

Wat zijn wij toch nietige wezens tegenover deze enorme betoverende natuur.  En toch houden wij er zo weinig rekening mee, willen wij ons meten met de natuur of willen wij de natuur aan ons onderwerpen.  Wanneer je je hier bevindt, dan snap je meteen dat de natuur ons uiteindelijk zal vernietigen als wij er niet meer rekening mee houden.  In Ref. du Chatelleret hadden we het er nog over met 2 andere Vlamingen die daar op tocht waren: Roger uit Gent en Luk uit Aalter.  Hoeveel mensen zijn er al verongelukt in de bergen.  Een berg bedwing je zomaar niet.  Vroeg of laat slaat hij ongenadig toe en hopelijk heb je dan geluk.

Luc en Wim zijn nog een kleine tocht maken.  Benny en ik zitten op een terrasje.  Straks nog eten, en dan het onvermijdelijke kaarten en slapen.

's Avonds vertellen Roger en Luk dat ze gisteren opgepikt zijn met de helikopter, nadat ze verloren waren gelopen.  Deze avond moet ik niet mee kaarten en kan ik in mijn boek lezen.  Luk uit Aalter heeft mijn plaats ingenomen.

Toch beter geslapen in de tent.  Voor de laatste maal.  Alle tenten (3) worden opgebroken.  Vandaag trekken we naar Refuge de la Pilatte (2577m).  Daar overnachten we en morgen gaan we terug naar huis.  De tocht (3u45min) is prachtig, juist zwaar genoeg.  Betoverende landschappen ontvouwen zich voor ons.

We trekken evenwijdig met een vallei die dieper en dieper onder ons komt te liggen.  Links en rechts zien we een bergstroompje uit een gletsjer komen die zich in de vallei stort.  Uiteindelijk komen we nat van het zweet boven.

Het landschap dat we hier mogen aanschouwen is adembenemend.  Verschillende gletsjers komen hier juist onder de hut samen.  Ongelofelijk groots en prachtig!  Ik meen zelfs nooit zo'n verrukkelijk landschap aanschouwd te hebben.  Spijtig dat we onze stijgijzers in de auto hebben laten liggen.  Hier zouden we ons kunnen amuseren, vermits deze gletsjer bedekt is met blank ijs en dus ongevaarlijk.  In de verte zien we een 10-tal mensen zich als mieren voortbewegen in deze verrukkelijke schepping.

Het eten in de hut is heel lekker; gebakken kippenfilet met saus, spaghetti met brood, lekkere groentesoep en als nagerecht kaas en chocolademousse.  Nog wat witte wijn om na te spoelen, wat kaarten en we kunnen gaan slapen.

Morgen naar het dal en terug naar huis. Content, vooral om de goede vriendschap met Benny, Wim en Luc.  Content omwille van de prachtige streek, niettegenstaande het minder goede weer: veel wolken en een beetje regen.  Content ook omdat ik morgen weer thuis ben.