 |
De
Verenigde Staten heeft pas op 6 april 1917 de oorlog verklaard aan Duitsland. Het tot
zinken brengen van talrijke transportschepen op weg naar Groot-Brittannië
dreef de publieke opinie tot de acceptatie van deze beslissing. Door een
Duitse machinatie om Mexico tegen de USA op te zetten kwam het uiteindelijk
tot een oorlogsverklaring. Pas in de zomer van 1918 konden Amerikaanse
troepen daadwerkelijk ingezet worden.
Die troepen
moesten immers nog grotendeels gevormd worden. Voordien hadden de VS een
leger van nauwelijks meer dan 100.000 man dat nu tot een millioenenleger
moest uitgebouwd worden en getraind .
De eerste grote actie van de Amerikanen werd uitgevoerd in de omgeving van
Chateau-Thierry(Fr). Zoals met alle andere legers voordien was gebeurd
bij hun eerste inzet, telde ook het Amerikaanse leger aanvankelijk veel slachtoffers. De
Amerikanen wilden als onafhankelijke eenheden strijden onder eigen
oppercommando en de beginnersfouten stapelden zich. Bovendien keken zij met
een opmerkelijke onverschilligheid naar de eigen verliescijfers, wat zelfs
de bondgenoten schokte.
In de eindfase van de eerste wereldoorlog werden de Amerikanen massaal ingezet om de
zogenaamde "poche" van Sint Michiel (aan de Maas) op te ruimen
(inzet:500.000 man) en tijdens
het slotoffensief (inzet:1.000.000 man) verdreven ze de Duitsers rond Verdun en uit het
Argonnewoud, tot aan de Belgische grens. Hierbij waren hun verliezen
aanzienlijk en het tactisch inzicht van de legerleiding verre van briljant
. Maar die legerleiding wilde vooral snel "scoren" om het resultaat als vistitekaartje te kunnen hanteren
van een toekomstige wereldmacht. Meer
dan 50.000 Amerikaanse militairen zullen sneuvelen.
60.000 gemobiliseerden zullen tijdens de oorlog omkomen in allerlei
omstandigheden, in niet geringe mate door de spaanse griep. |
Aanvankelijk
kwam het Amerikaans leger in Frankijk aan als een bende ongeregeld omdat
de manschappen nauwelijks een basistraining had ondergaan. Voor zover daar
tijd en middelen voor waren, werden ze opgeleid door Britse en Franse
instructeurs maar soms door de omstandigheden (voorjaarsoffensieven van de
Duitsers) met veel
"peptalk" voortijdig de strijd geworpen..
Er
werden maar weinig negers ingelijfd in het Amerikaans leger en dan nog overwegend
geplaast in werkbataljons. De overwinning in de eigenlijke strijd moest,
althans in de perceptie van de Amerikaanse natie, het werk zijn van het
superieure blanke ras... |
|
Er is maar een beperkte inzet geweest van Amerikanen in België. In
tegenstelling tot het gros van de Amerikaanse divisies die onder eigen
Amerikaans oppercommando opereerden, waren de twee divisies (27ste en
30ste) die eind augustus ingezet werden tussen Kemmel en Ieper toegevoegd
aan het tweede Britse leger. Van 31 augustus tot 4 september beukten ze in
op de Duitse linies en wisten hen naar gelang de
plaats, van een paar honderd meter tot een kilometer achteruit
te dringen. Daardoor kwam het kruispunt Grote Vierstraat (weg Kemmel-Ieper
met weg Wijtschate-Dikkebus), de ruïnes van Voormezele en het versterkte
punt "Lankhof farm" (langs de Ieper naar Sint Elooi) opnieuw in
geallieerde handen. De legerleiding zag dat het goed was en trok de
Amerikaanse divisies uit de frontlinie. |
|
In dat eindoffensief werden twee andere Amerikaanse divisies (37ste en
91ste) begin november
toegevoegd aan het zevende Franse legercorps en vanaf 31 oktober ingezet
rond Waregem. Die divisies hadden al hun vuurdoop gehad rond Verdun. De
Duitse stellingen ten Oosten van Waregem, achter de Gaverbeek, werden
veroverd, de Spitaelbossen gezuiverd waarna de Amerikanen oprukten en
de dag nadien Oudenaarde innamen en een bruggehoofd verstigden
stroomafwaarts van de stad. Vanaf 4 november zullen ze voor een kleine week
van het front teruggetrokken worden om nadien, op 10 november massaal de
Schelde over te trekken en de Duitsers achteruit te drijven of te achtervolgen,
naargelang de plaats, tot 's anderdaags, de
dag van de wapenstilstand, de gevechten stilvallen om 11h...
|
|
