Doordat de Duitsers einde 1917 in het oosten  de oorlog  tegen de Russen hadden  beëindigd kwamen heel wat divisies vrij om aan het westelijk front een beslissing af te dwingen. Het was er op of erover voor de Duitsers voordat de nieuwe geallieerde bondgenoot: de Amerikanen, massaal zijn troepen zou kunnen inzetten. Een van de Duitse lenteoffensieven: "Georgette" startte op 9 april 1918 net over de Franse grens. Na de overrompeling van Portugese linies bij La Bassee en de ontreddering die dat over een breder front veroorzaakte, kwam het vanaf de oude slagvelden bij Aubers (1915), en Fromelles (1916) tot een doorbraak in noordwestelijke richting. Tegen de avond hadden de Duitsers, ten westen van Armentières, de Leie bereikt over de breedte van een tiental kilometers. Twee dagen later was Armentières bezet , en dit voor de eerste keer sinds de stellingoorlog begon (20 oktober 1914), was Ploegsteertbos in Duitse handen gevallen en hadden  die Duitsers zich opnieuw genesteld in ruines van Mesen.  De hoofddoel  van hun offensief gaat in de richting Hazebrouck. Vooral op 13 april moeten de Britten veel terrein prijs geven. Maar doordat die Britten daarentegen goed standhouden op de zuidelijke flank worden de Duitsers ongenadig beschoten vanuit het tot vesting uitgebouwde,  roemrucht geworden plaatsjes Festubert en Givenchy. De Duitsers kunnen nog oprukken naar de rand van het duistere Nieppewoud (zowat de geallieerde tegenhanger van wat het bos van Houthulst was voor de Duitsers) maar veroveren is voor de Duitsers een onmogelijke opdracht waardoor ook de inname van het spoorwegknooppunt Hazebrouck ijdele hoop blijft. Daarom zullen ze hun blik richten andermaal richten op Ieper dat ze willen in de tang nemen vanuit het zuiden en  (eventjes) ook vanuit het noorden.  In dat noorden loopt op 17 april in de omgeving van Merkem hun weliswaar veel bescheidener aanval haast onmiddellijk stuk op de hardnekkigheid van de Belgische verdedigers  die daarmee, het dient gezegd, vriend en vijand verrasten... Het zwaartepunt van de Duitse inspanningen ligt duidelijk in het zuiden want Poperinge, voor de geallieerden de poort naar het Ieperfront,  komt in het Duitse vizier. De oorlog was opnieuw "schitterende bewegingskunst" geworden.

  Overzichtskaart van operatie "Georgette"

Ploegsteertbos was op een bepaald moment een scharnierpunt. Op 10 april werd het bedreigd uit het zuiden. Tot dan toe was de Britse verdediging opgesteld tegen de noordoost zijde. Tegelijkertijd werd ook de noordelijk gelegen linies voor Mesen aangevallen.  Doordat de Britten, zich door de vele Duitse aanvallen op andere plaatsen, genoodzaakt zagen hun linies onder te bemannen , werden ze dan ook snel teruggedrongen. Mesen viel nog diezelfde tiende april. Wijtschate zou enkele dagen later (16 april) volgen. Zowat alle terrein dat de Duitsers hadden verloren tijdens de slag om Mesen was teruggenomen.  Het gebied dat de Britten noordoostwaarts gewonnen hadden tijdens de derde slag bij Ieper werd vanaf 13 april ontruimd om de linies te kunnen inkorten en zo divisies te kunnen inzetten waar de dreiging  acuut was. Een deel van de ingekorte linies (rond Langemark) werd overigens  overgenomen door de Belgen.

De stelling werd naar voor gebracht dat de Duitse aanval enkel wou voorkomen dat Belgische troepen eventueel al teveel  Brits front zouden overnemen die dan meer troepen konden vrij maken om de hoofdaanval tegen te houden. Feit is dat de Duitse aanval bij Merkem bijlange de kracht niet had van "operatie Georgette" . Heimelijk zullen de Duitsers wellicht ook gehoopt hebben dat er mogelijks  bij Merkem toch een doorbraak inzat. De gevechtswaarde van De Belgische troepen werd, mogelijks hieromtrent, in de voorafgaande maanden een paar keer stevig getest . Vooral op 18 maart waren er aanvallen geweest die meer waren dan de gebruikelijke "raids".

Het "Sint Antonius gesticht"nu Home Godtschalk,  500 meter oostwaarts van de dorpskom van  Loker werd in het voorjaar 1918 het toneel van verwoedde gevechten.

Deze kaart toont in detail het ultieme gevecht rond de Kemmel , ook wel de slag om de Scherpenberg genoemd. Eigenlijk was het speerpunt gericht op het kruispunt "Hoekjes".
De dorpskom van Loker werd door de Duitsers ingenomen op 25 april maar door de Fransen heroverd de 26ste. De 29ste april namen de Duitsers opnieuw de ruines in maar daags nadien werden ze er andermaal uit verdreven. Het imposante "Hospice"  (Sint Antonius gesticht, nu Home Godtschalk wel iets verder heropgebouwd)  dat vijfhonderd meter zuid-westwaarts lag (ligt) konden de Fransen pas de eerste week van Juli heroveren.