> TIM FANT <


~ gedichten 2015-2016 ~

 




 

 






mijn hoofd zit barstensvol muziekjes;

soms wurmt er eentje zich naar boven

en pardoes: duikt op en proest het uit

het blijft dan rondzwemmen tot

zolang het uitgezwommen is

want liedjes

blijven graag drijven

 


29 augustus 2015

 

 


 



RUBATO
 


de bomen langs mijn baan
dragen maretak,
de takken dansen,
door jou ?

aangeblazen bladeren,
fluisteren ze ? fluiten
jouw naam ?

vivace, ma non troppo,
zoals jij, zonder stoppen
in mijn malende dagen
telkens terug opdaagt

hoe jij dáár bent
en toch ook weer hier
me nooit vergeten

en de wind fraseert,
ademt flarden in m'n oor :
hij is in alles wat is teer
niets gaat echt teloor

waarom dan prikt m'n oog van spijt
en knispert stap per stap
het pad :
gestolen tellen tijd

 


29/01/2015, Gedichtendag, thema "Herinnering"
(niet ingediend voor lokale gedichtenwedstrijd)

 


 

 



ADEMGEVEN




niemand heeft een canvas

op die groteske schaal en

niemand schildert grootser

met meer grandeur pastel

schoner dan de schepper; alleen

hij blijft adem benemen, hij

houdt nooit op te scheppen


 


Half september 2015 (-2016)



 


 

 



HEMELHAIKU






penseeltrekken aan

de hemel zie ik op het

canvas van wolken




 


Maart 2015



 


 

 



Gaat het leven door




Genadeloos gaat

het leven door

gewoon door

en alles

is relatiever

dan je ooit kon vermoeden

en misschien

heb ik het zo nog liever

 

 

13 maart 2015 +




 


 

 

 

Nu neemt tijd

 

 

het gevoel

is dubbel

niets is eenvoudig

en toch

mijn comfort-zone uitbreken

maar dan op mijn manier

tussen vele grijzen

is ik: kleuren als alleen hem

laat me mij zijn

Nu neemt tijd

 

 

20 maart 2015 




 


 

 

 

bevolkt door

bange bewolking

licht lijkt veraf

hemel barstend

van nattigheid

zo klein ik

 

 


7 Sept.2015

 


 


 

 

Zaden waaien

 

 

als wolken en wind

drijven ze uit drang verder

of worden ze gedreven

van grenzen weten zij niets

onderweg worden

hun dromen verzopen



of waaien zaden soms niet

over de schreef

om te kunnen bloeien

ze vluchten en kruipen

tussen de plooien van de eeuwen

wee ons het zijn mensen

 

 

14 september 2015

 

 

 



 

 

 

HAIKU   (voor Aylan Kurdi - Alan Shenu)

 




één bloem, één, klaproos

trillend in de wind, knalrood

klaagzang om een kind



 

 

4 september 2015

 

 


 


 

 

Een kind dat naar een olifant staarde (Stendhal)

 


naar een olifant staart een kind
met grote ogen onbewogen, mond verstomd
door de straten van het dorp stapt
de reus statig op kassei

blik omhoog enig verschenen
onder open hemel verwondering
engel rozig van onschuld puur
roerloos in betovering

lichtbeeld in ogen bewaard
verpletterend stil versteende roes
een hartskamer verbreed onverklaard
die aanblik die jongen die dag

 



Midden 2015


 


 

 


Mijn ogen zitten vol foto's

die niemand ooit zal zien.

Mijn huid heeft herinneringen

die blijven kleven.

Mijn oren zijn rechtstreeks door-

verbonden met mijn ziel.

Het voelen van grootsheid

doet me groeien, maar

Het is voor het kleine

dat ik kniel.

 



25 oktober 2015


 


 

 


Lik. Lik m'n wonden.

Streel.

Streel m'n trots

en m'n schaamte.

Raak.

Raak me aan en heel

Heel me.

Maak me weer

één.

 



25 oktober 2015

 


 


 

 

Her-inner     (voor D.D.)

 


je dansen, je voeten met vleugels

tot een knieval je carrière kraakte

je slapstickgrappen, je wonderbrein

maar je familie, die jou niet wou

de mensen, die deed je zingen, jij,

je lange haren in een ruwe wereld, vrij,

op jonge schouders je helende hand

je hunker, je geloof in een liever land

je nooit verwijderd internetprofiel

de foto, hoe onaards zuiver je ziel

de blik bevangen in je ogen

die het licht niet meer zien mogen


 



Januari 2016.   Nationale Gedichtendag (thema "Herinneringen")

3de prijs - Categorie volwassenen, Gedichtenwedstrijd Lennik

 


 


 

 

Aâm  

 


Onafwendbaar is het feit

jongens worden groot

schoonheid die gaat dood

Zo moet alles bloeien

zodat elk verwelkt

Tussen gras en straatsteen

groeit ergens altijd weer

een bloem

die d'aâm doet stokken

 



1 september 2016

 


 


 


Identiteit  (Ik ben meer)

 


Ik ben meer
Meer dan men bevroedt
meer dan mijn glimlach
meer dan mijn gloed
Meer dan mijn wortels
meer dan mijn stem
meer dan mijn verleden
meer dan mijn leren
Meer dan mijn falen dan mijn slagen
meer dan de som van winnen en verlies

Meer dan mijn meningen
wel of ongehoord
meer dan mijn gedichten
al dan niet getoond
meer dan mijn obstakels
en doorzwommen stromen
meer dan de kansen die ik kreeg
meer nog dan mijn dromen
mijn muzieken die
mij raken maken voeden

meer dan mijn openheid en geslotenheid
meer dan de kleren die ik kies, bedacht,
meer dan het varen met de jaren als vracht
meer dan mijn geaard zijn, mijn dorst
mijn vlaggen mijn vrijheid
mijn luisteren mijn verhalen
mijn zwijgen mijn slikken
mijn duwen mijn helpen
mijn vergeten mijn dralen
mijn niet weten mijn weten

mijn niet nee
kunnen zeggen
mijn ja zeggen
mijn doen
mijn grote kleine vreugdes
mijn kleine grote pijn

meer dan mijn lichaam
meer dan mijn bloed
niet meer dan mijn bloed
meer dan mijn eigen aardigheden
mijn geduld mijn ongeduld
mijn geneugte en ongenoegen
mijn kop godbetert op papier in 't groot
mijn koppig leven tot der dood
mijn grappen mijn vatten vaak ongezegd
mijn beelden wel en niet voor altijd vastgelegd

meer dan m'n inzet voor de groep
het vuur voor cultuur de zaden
meer dan de kennissen op mijn paden
mijn durven mijn verkorven
mijn beven mijn geven mijn krediet
meer dan mijn vergeven
mijn trouw mijn hou
mijn banden mijn gebonden zijn
mijn aanwezig mijn afwezig zijn
meer zelfs dan mijn woorden

meer ben ik dan het reiken van mijn blik
meer dan mijn gepieker mijn excuses
dan mijn wachten mijn illusies
mijn misschiendatik
meer dan mijn eeuwige schrik en
zoveel als mijn veerkracht

niet meer dan mijn moeizame groei
niet meer dan mijn handvol moed
niet meer dan mijn hoofd in wolken
niet meer dan een mens
met een mensenvoet in klei
er is meer zijn dan in de schijn
zie mijn menselijk zijn niet als klein
meer zijn dan in de schijn
zie zijn menselijk zijn
niet als klein



Midden 2015

 


 


 

 

Diagnose

 


almaar rondjes schaatsend
nooit eindigen de cirkels

ellipsen vormen, achten
zelfs met zwier verdraaid

soms dan ga ik plat
maar
richt me toch terug op

en verder glijden
in wijde, reuze, kleine kring
vacuüm verzameling

keren telkens weer
geen pirouette die wat
wijzigt aan die waan

ben ik een zwaan
in een vijver

nu en dan breekt het nochtans
uit de band en
buiten de ring, maar

hoe hard het valt
dat zie je zelfs met ogen niet

van boven zingt het koor:
rijzen, ronden, blijven rijden



29/07 - 16/09 - 14/10/2016

 

 

 



 


wij, wij waren jong
wij zouden de wereld veranderen
het land adrenaline geven
het roer wenden de
verbeelding aan de macht

doch tussen droom en daad...
was de wereld wel klaar?
van traagheid verwatert vuur
na elke storm gaat wind weer weg
roert hoogstens nog rimpeling de stroom

maar om de hoek was durf opgestaan
samen in de verse baren
de vaart van 't volk
en achter de horizon
groeit een nieuw springtij

of start een stortbui niet
met een druppel en nog een
tot het loopt en overloopt
van moed en overmoed
machtigheid en
overmacht



Begin september 2016

 

 

 



 



wie sorteert ons vuilnis, onze vieze afval

die achteloos gedumpte troep

wie zijn ze, hoe heten ze



wie demonteert de giftige metalen, chips en ingewanden

van onze smartphones, laptops, apparaten

hoe heten ze hoe leven ze



wie ruimt de lekken op van ons olietransport en -makelij

wie hanteert de chemische producten voor onze kleren en

de markt overspoelende comfort-dingen allerlei

hoe heten ze hoe leven ze hoe zweten ze



wie is proefkonijn voor onze farmaceutica, verzorgingsassortimenten

wie smaakt de smurrie achter ons cleane leven

hoe heten ze hoe leven ze hoe vergaan ze

zien wij hen nog, wie zijn ze






Oktober 2016

 

 



 

Flashback




de auto aan de kant zetten

omdat je niet meer kan

zien door de mist

die opwelt in je kijkers

en niet meer wegtrekt



aan de kant

van de weg

tussen weiden

zit je

om hem






November 2016

 

 



 

Uitkomst


heb je gelééfd
heb je gestreden
heb je mee richting gegeven
heb je een steen verlegd
heb je anderen geholpen
heb je 't nu en dan van je schrik,
vooroordeel en hindernis gewonnen
heb je kansen geschonken
heb je hoop, troost geboden
vond men jou iemand om in te geloven
ben je begeestering geweest
heb je oprechtheid hoog in het vaandel gedragen
ook met jezelf ?
heb je om mensen echt gegeven
heb je de wereld rondom jou een beetje gekleurd
is het dan goed dat jij bent gebeurd




November 2016

 

 



Alle gedichten: copyright Wim Durang alias TIM FANT