>   TIM FANT   <

~ Pajottenlandse poëzie ~


 

 




              aan Lennik



een haven is er zichtbaar niet
een bierkaai wel nochtans
wilgenpaden, blote horizonten
een wonder op vijftien mijl

beken met parels glijden
tussen lusteloze villalinten
eindeloze druppels op asfalt
jeugd reikhalst in waan

torens als bakens van tijd
en schuld duiden staminees
beeldbuis en echtelijke kantines
achterklap stuift praal vooruit

pijn en pose schieten
sneeuwdekens voorbij
haasters mislopen
een muzikale hemel

maneschijn tussen bomen
is een baai een boei
en de wind die blarend
verholen vragen zamelt





 

 



IK WEL


Ben je al 'ns door het park van Terrijst geschreden,
in de herfst 's ochtends vroeg ?
Door een goud-, brons-, koperkleurig tapijt van blaren
op het hoogtepunt van hun leven ?
Als de eenden uit de vijvers opvliegen met machtige vleugelslagen ?


Ben je al 'ns door het park van Terrijst gestapt,
in de sneeuw 's ochtends vroeg ?
In een kou van zuiverheid, met je ademwolken teveel zijn
en teer krakend blanke gaafheid schenden ?
Als de winter bevrijdend de hele wereld open waait ?


Ben je al 'ns door het park van Terrijst geslopen,
in de mist 's ochtends vroeg ?
Waar je wereld eindigt van boom tot boom ?
Als op een totaal vreemde plek, je opnieuw beginnen zou ?


Ben je al 'ns door het park van Terrijst gegaan,
in een frisse vriesbries 's ochtends vroeg ?
Terwijl glinsterende treurwilgtwijgen gevangen zitten
in stijfstaand vijverwater ?
Als de vorst mooier rijmt dan jij ?


Heb je al 'ns door het park van Terrijst gekuierd,
in de lente 's ochtends vroeg ?
Wanneer het gras, groener dan ooit, trots rechtop staat ?
Als elk blaadje blinkt van levensvreugd ?


Heb je al 'ns aan het raam gestaan boven in het Kasteel Terrijst,
Met in het park ontelbare donswatjes vredig dwarrelend,
Als er plots een warmte in je opborrelt,
een thuisgevoel ?


Heb je al 'ns op je rug languit in een malse weide gelegen
midden in het park van Terrijst,
in de zomer in de late ochtend ?
Onder het meest hemelse blauw en het klaarste wit van wolken, harmonie
Als de zon je buik streelt zoals geen mens dat kan ...


 

 


 

 

PAJOTTENLAND




Waarachtig, ik bezon:

alleen in dit land

zag 'k een koe

tussen wolken

- 't is wonderlijk

hoe het kon -

nog wel ongemolken,

staan grazen

bovenop de horizon!




 

 


 

 

'KIJK'  is een gezamenlijk kunstwerk van 4 kunstenaars, geïnspireerd door het Pajottenland,
het combineert keramiek-werk en fotografie en poëzie op porseleinen paneeltjes, aangevuld met een levensgrote figuur die vanop afstand ernaar kijkt.

Het kunstwerk 'matcht' de kijk en aanpak van 4 verschillende kunstenaars en technieken, geschiedenis, heden en toekomst, en de deelthema's Pajottenland en zijn Lennikse uitvinder F.J. De Gronckel (het gedicht verwijst ook naar diens schrijverspseudoniem F.J. Twijfelloos)

Creatie voor de expo 'MATCH' 2016
van WAKker Lennik.
(Nadien permanent tentoongesteld in het gemeentehuis van Lennik).

Klik op de foto om het gedicht
te vergroten tot een leesbare versie.

 

Wim Durang (Tim Fant) gedicht KIJK (2016)



 


 

 

Alle schrijfsels: copyright Wim Durang alias TIM FANT