TIM FANT

~ poëzieselectie 2000-2005 ~









jij behekst me

sluipend en ik verstijf

en telkens weer

je handen verwennen

m'n warme lijk, maar

ik wil je niet kussen

je draden je draait ze

rond me, ik draal, maar

ik wil je niet

kussen










vind me
neem me mee
neem me naakt

verzuip je in me
zuig m'n gif
laat me leven

vaar me thuis
en wurg me
leg me en
wurg m'n angsten









Mocht ik doodgaan plots
wie zal me dan vinden
begraven in gedichten

woorden witte regels
foto's boeken beelden
dromen en muziek

wie zal me voelen
mijn zuchten horen
mijn adem waaien weten

wie vindt me nu
vervlogen ieder ogenblik
wie vindt me? u?
en wie, wie vind ik?









de regen valt in Venezia
niet als elders
de calle's leiden naar nieuwe
oude paden naar kanalen naar

een stille stedenzang
en de nederige nacht
hier is alles met elkaar gehuwd

zo worden zielen verzegeld
in de adem van het snijdende water
schone dingen zijn eilanden steeds

oeverloos kan men zich
als de tranen van ver gekomen
in deze thuis verdrinken









VLUCHTELING





stad in de stad
stemmen overal
stappen afgemeten

is het hier dat jij aankomt
elke dag opnieuw
start van een losser bestaan





15 februari 2002
(Zuidstation Brussel)










Wie ben ik
Wie zijn mijn vrienden
Wat is mijn doel

Een brok verlangen
wat zintuigen, een snuif
rationeel raderwerk
'n bruine rietstengel
een klontje liefde
een zuchtje een pluimpje
een muizenhartje

een onsamenhangende brok
nutteloze passie in een steen

adversum van de wolken









              aan C.




je loopt op de toppen van m'n vingers

je speelt als een katje met

de pianosnaren van m'n brein

je woont in m'n netvlies

je berijdt m'n selectief geheugen

je bent de zon op m'n vale huid

je spreekt me blind je eet m'n tijd

en je zit heel ver van tussen m'n benen









schrijnend
glijdt
de tijd
langsmij

leven is verlangen
maar kon je
van dorst niet doodgaan?

geketend
wil ik
bandenloos
losbandig
me verliezen

kan liefde deze loser redden?

ten offer van conventies
verdrinkt mijn dorst temeer
en ik mis weer de deur
naar die andere dimensie veilig vrij








Leven is verlangen

maar kon je

van dorst niet

sterven?






21-01-2000










m'n verlangen doet me pijn
m'n dromen zijn te groot
m'n harnas is te klein
de wereld is niet bloot

gelukkig heb ik veel geheimen
men kan ze niet ontkomen
m'n geheimen zijn van mij
daarin kan ik wonen





09/2001










leven is

leuteren

de waarheid zit

naakt op 't toilet











Er zijn van die duistere uren
die sluipen op je schaduw af
als Genet z'n steegjeshelden
hun spieren spannen laat
en rauwe blote pezen glimmen
grauw in gloed
zo leven de stervelingen
als in een kathedraal in
een mistig woud
dauwdruppels verstenen
maar de bomen blijven wenen





5/09/2002 - 02/2003 - (04/2015)








SMS IMPRESSIONISTE





Il veut beaucoup et rien.

Il vaut rien et un peu.

Il lanterne bien.

Et il pleut.





30-08-2004








JAMAIS MORT





pourquoi tu n'es pas comme
les hommes, pourquoi
tu veux m'avaler
pourquoi me réveiller
encore et encore; avec
toi
je ne dormirai plus jamais
mais qu'est-ce que je ferais
sans tes bras, avec ma peur,
sans ma chambre
dans ton cœur




T.F. 29-10-2004 (/2016)








POEME GRIS FONCÉ



C'est avoir un oeil,

prêter une oreille,

c'est trouver un clef.

Mais l'amour c'est surtout

simplement s'habituer




30./03/2005










Alle gedichten: copyright Wim Durang alias TIM FANT