TIM FANT


~ selectie gedichten 90's ~


uit:  'Zweedse Broodjes'   
poëzieproject / ex-cybergalerij




Mijn stilte is
Wat je ziet
44
De waarheid
Mijn leven is veel meer
Leven op de tippen van je tenen ...
De goden zitten als stille wijze duiven
Kwetsbaarheid *
De loop van de rivier
Vlinder-haiku
Ben ik soms een druppel, of een spons?
Hier volgt
In de stad
Credo
Wat is liefde
Alles en iedereen heeft zijn kleedje aan
Hij liep over het water
Druppels glijden gestaag
Nachtelijk credo
Onuitwisbaar mild welvend (Coprinus comatus) *

© COPYRIGHTS


Gebruik je functie 'back'/'vorige'
om terug te keren naar deze index




.




Mijn stilte is een juichen
Mijn stilte is een zuchten
Mijn stilte is een helderzien
Mijn stilte is een wolkenblazen

Mijn stilte is een bidden
Mijn stilte is een zoenen
Mijn stilte is een wandelen
Mijn stilte is een woelen

Mijn stilte is een speuren
Mijn stilte is een wroeten
Mijn stilte is een stillen
Mijn stilte is een optreden

Mijn stilte is een wellen
Mijn stilte is een wezen
Mijn stilte is een echt bewegen
Mijn stilte is een verlangen

Laat mijn stilte zijn


Lennik


.




wat je ziet
is niet
wie je ziet
wie hoort de hittegloed
wat moed met verlegen dorst
in het lied van diens oneindigheid
maar in eenzame bestemdheid wordt
overstegen van het kleine kamertje de
ruimte
ware liefde heeft aan zichzelf
een zoete oceaan van zalig bloed
ik ben een broek vol dromen


Lennik


.




44

Geboren op zesentwintig
juli negentienhonderd tweeënzeventig
ben ik vandaag
tweeëntwintig jaar
exact twee maal
tweeëntwintig jaar
na het overlijden
van Hans Lodeizen
(zelf werd ie zesentwintig
en zes dagen)
- o mijn vriend deze wereld is niet de echte


Lennik


.




De waarheid
die ons heeft gebouwd
dankbaar en oprecht
erkennen
de fundamenten, zelf niet
en toch wel zelf gekozen
en de paden belopen
die men alleen kan en moet :
be-amen


Lennik


.




Mijn leven is veel meer
dan een déjà-vu in herhaling.
mijn leven is een her-inneren,
een herleven : festina lente.
dóór de geschiedenis zien
der mensen;

leven fluist'rend, met de ziel beluisteren
letters lezend beademen

en

wortels die hun aarde aanvaarden
een groeiende stam die onder zijn schors
zijn stuwende sappen moet er-kennen
een veelzijdig openbloeiende kruin
van blinkende bladeren
die zijn bron-bezielende bestemming weet te be-amen

Lennik


.




Leven op de tippen van je tenen ...
Als je rondloopt met doodsverlangen
dan heb je teveel gezien
dan is je zucht te zwaar
je zijn te hard
je liefde te groot


Lennik


.




De goden zitten als stille wijze duiven
naar mij beneden te kijken
wanneer ik in de vroegte
de heuvel opga

Zij kennen mijn hoofd dat
hen hoog vaak (be)zocht;
zij weten mijn voeten op aarde

Maar
als ik nooit begrijp waarom,
als zij eens tevreden zijn,
zijn zij dan misschien wel echt misnoegd
telkens ik toch hun houding zo begrijp ?

Heikruis


.




Kwetsbaarheid

Vannacht heeft iemand
het slapende park
met een donzige deken
teder toegedekt


weet ik
wat maagdelijkheid is


Heikruis, parkdomein Terrijst


.




de loop van de rivier kan ik niet keren
gekozen om de vrede en geweldloosheid te eren
en toch gedoemd om voortdurend mijn bloed te verweren
want er is niets dat mij niet ooit kan deren


Lennik


.




Een vlinder
botst tegen mijn borst:
wie zond mij
een zoen op vleugeltjes ?


Lennik


.




Ben ik soms een druppel, of een spons?

Ik dacht,
telkens als ik iets verzon:
ik ben het water,
niet de bron.

In de stroom van het leven is het ons
geen cirkel maar een lijn.

Eerlijk blind zijn
zij die menen
dat wie vóór de horizont
in de diepe oceaan mondt,
niet het zelfde water Ziet
als waar de reis begon.


(vrij naar Toon Hermans en Stef Bos)

Lennik

.




Hier volgt
een minuut schrijfstilte
voor alle verloren gedachten
en roerselen van het gemoed
die ik niet tijdig opgeschreven heb
en weer verzweefden in de kosmos
. . .

Ik ken mezelf van daarnet niet meer -
mijn verleden is rijker dan mijn heden
Er is meer voorbij dan ik bewaar
Weer meer vóór-mij dan voorbij-mij, voorbij-bij-mij


Lennik
 


.




In de stad
(druk geweld)
sterf ik
Op het platteland
(twijfels doen verstijven)
doof ik uit
Sleur is geweld
is verliezen
eenzaamheid is een immense inspanning


Lennik
 


.




Gevoelig zijn, een leven lang,
kwetsbaar teder, doch zo krachtig.
Vruchtbaar en reeds steeds zwanger,
bereid voor bevruchting en zo drachtig.

Dingen ontdekken, mensen ontmoeten
lichten vasthouden, lichten verliezen.
Liefde is loven, lijden, stilte juichen, hergroeten
Denkend dromend voor mijzelf kiezen.

Eeuwig aarzelen vol zekerheden
leven, vragen, groot, getuige wezen klein
alles is heden, niets verleden
durven houden van de pijn

Hoge klim ten top en diepe val ten dal,
bewust' en overmoedig' overgave, zinnen open.
Maar, stromend, bovenal
- Twijfelen en Hopen


Lennik


.




Wat is liefde
tussen twee mensen
een mens en een mens
twéé mensen
wat is samenzijn
delen
hoelang kan korte-afstandsliefde duren
wat is vruchtbaar

wie komt in mijn tederheid zwemmen


Lennik


.




alles en iedereen heeft zijn kleedje aan
geen waarheid is naakt
geen schoonheid is vergeefs
elke bast is beeldig,
en ik wil steeds maar
mijn eigen gewaden kiezen


Lennik

 

.




Hij liep over het water

Ik geloof alleen in wat ik zie,
zei de man,
en hij geloofde niet in God.
Ik geloof alleen in wat ik zie,
zei de man,
en hij zag niets,
stekeblind.

Ik geloof alleen in wat ik zie,
zei de man,
en hij was Gods trouwe minnaar.

Ik geloof in meer dan alleen wat ik zie,
zei de man,
en hij geloofde in engelen, duivels, paus en hostie,
stekeblind.

Ik geloof in meer dan alleen wat ik zie,
zei de man,
en hij geloofde in een paradijs -
en hij zag meer dan wie ook.

Lennik


.




Druppels glijden gestaag
nu louterend als een zachtgrijze regen
voelbaar op de binnenwand van m'n borst
want toen je onbereikbaar naast me was
heb ik de zon die glanst uit je gezicht
toch met m'n ogen maar kussen gedurfd
alsof een bedrukte dam overliep
slaap nu warm, weg, onder m'n wimpers
terwijl ik bevangen afdrijf,
en schrijnende maanschilfers reik, gedwee,
als de vogeldromer, altijd weer


Lennik


.




Nachtelijk credo
(laat de geest deinen)


Ik geloof dat mannen niet bestaan
noch vrouwen
Dat fascisme niet bestaat
noch heiligen
Ik geloof dat de mens volmaakt is
en het zijn levenslot daarmee om te leren gaan.

(En al die zogenaamde dichters
die onder de sterren stonden
en de mens moesten verbeelden...)


Lennik

 

.




(Coprinus comatus)

 





onuitwisbaar mild welvend

ligt rond de burcht waar

barts heerlijke verschijning woont

zijn grasveld te zweten

van wolkwitte zwammen overweldigd

die lonkend lijken

en pronken

alsof ze weten



Lennik (1998)

 







Alle schrijfsels: copyright Wim Durang alias TIM FANT