MARC's
MOTORBELEVENISSEN

Eén van mijn hobby's is motorrijden. Dat is zo'n microbe waar ik nooit van afgeraakt ben. Het begon op mijn veertiende, toen ik voor een prikje een Honda kon kopen. Dat die al vijfdehands was kon mij niet schelen. Ik wist dat er ook werk aan was. Aangezien ik nog te jong was om op de baan te rijden, oefende ik in de velden, op de boerenwegjes en de pistes. Een vriend had toen een oude BSA met crossbanden. Als we die aan de praat kregen, kon je daar werkelijk een veld mee ploegen. Sindsdien kom ik altijd wel ergens op onverhard uit, als ik ga toeren. Ik heb echter een hekel aan poetsen en neem mij steeds voor om de motor netjes te houden om hem niet opnieuw te hoeven poetsen. Maar de onbewuste drang naar onverhard is steeds bijgebleven.

Nu zijn we heel wat jaartjes verder, evenals een Ciao, een Puch, een Yamaha, Honda's 500 XL, 600 XLR, 250 XR. Met die laatste twee maakten we prachtige off-roadritten in de Spaanse Pyreneëen.
Ik bleef een paar jaar motorloos, maar opnieuw kwam de microbe opzetten. Deze keer kocht ik een Suzuki Burgman 400. Deze was bedoeld voor woon-werkverkeer, maar leende zich ook voor het grotere toerwerk. Ik kon er meer dan 1000 km per dag mee afleggen, dus op dat vlak was het geen doetje. Grootste nadeel was echter de beperkte grondspeling en het geringe motorremvermogen bergaf. Ook hiermee raakte ik regelmatig op het onverhard en dat werd wat duur. De onderdelen van zo'n maxiscooter waren daar niet echt op berekend. Ondertussen  schaften verschillende anderen in de familie zich ook één en ander aan. Op bijstaande foto ontbreken er nog twee.
 

Zo komen we aan mijn huidige motor. Woon-werkverkeer + toeren + onverhard: het moest dus een 'dual-purpose' worden. Heel wat literatuur doorgenomen, opzoekingen gedaan op het internet en een top-5 opgemaakt. Een tweedehands GS was wat te breed, te zwaar (de 1200 bestond nog niet in 2003) en te duur. Voor dezelfde prijs (er was net een speciale promotie) kon ik een nieuwe Suzuki V-Strom kopen mét toebehoren en een leeggewicht van 220 kg (zelf ben ik ook maar een lichtgewicht). Alle koffers erbij, een middenbok, valbaren en handvatverwarming... en zelfs 2 jaar garantie. Ik heb het mij nog geen seconde beklaagd!

De nieuwsgierigheid blijft echter (mannen, hé) dus maak ik toch maar eens een uitgebreide proefrit met de 1200 GS. Daar zal ik zeker geen kwaad woord over zeggen. Het gewicht is drastisch gezakt, bijna zo licht als de V-Strom, hij is zeer wendbaar en (grootste voordeel) het zwaartepunt ligt veel lager. Hij lijkt mij wel iets minder krachtig, en die breedte was er nog steeds. Enkele maanden later, op onze Alpenrit, zouden we waarschijnlijk toch enkele smalle doortochten niet kunnen genomen hebben. Zoals je op bijstaande foto kunt merken heb ik hem zeer netjes gelaten, dus niet op wat zwaarder terrein getest.

Het grootste nadeel t.o.v. een GS is het onderhoud van de ketting. Die moet om de 500 km gesmeerd worden, anders doe je niet lang met een ketting en tandwielen. Het smeren doe je dan best op een warme ketting (dus onmiddellijk na een rit) en hierna moet het kettingvet nog intrekken. Je mag dus niet onmiddellijk wegrijden want het vet wordt er zó weer afgezwierd. Als je echter 's avonds om 22 uur thuiskomt terwijl het vriest heb je daar absoluut geen zin meer in!
Op internet vind ik een oplossing: een 'Pro-Oiler' als automatisch kettingsmeersysteem. Met eender welke olie wordt de ketting automatisch gesmeerd en het systeem houdt rekening met de snelheid en de afgelegde kilometers. Het enige wat je nog moet doen is bij regen of op terrein de stand wat verhogen (knopje op het dashboard) zodat er meer olie toegediend wordt. Om de 8000 km moet je het tankje olie eens bijvullen.
Begin 2005 installeer ik de Pro-oiler zelf. Dat werd eerst wat gissen en missen. Ik had er ook een besteld voor mijn broer en daar verloopt de installatie dan picobello.

In 2006 test ik op aanraden van Wim de KTM 990 Adventure. Er zijn een pak voordelen maar ook wat nadelen. Rijhouding en gewichtsverdeling zijn prima, tevens een vrij goed zadel. De eerste meters komen wat onwennig over wegens het ander formaat van wielen, maar dat went héél vlug. Vering en ook andere onderdelen zijn subliem.
De koppeling pakte bij mijn testmotor veel te vlug > na een halve centimeter, en dat was ook wel wennen (zo kun je ook niet met 2 vingers ontkoppelen op terrein). Het koppel is op lage toeren reeds prima en vertoont geen pieken of dalen n dus prima voor mijn rijstijl. De motor lijkt héél vlug op te trekken, maar zowel de gashendel als de versnellings-verhoudingen zijn een stuk korter dan de V-Strom (1ste en 2de zijn te lang op een V-strom). Je rijdt heel vlug op hogere toeren dan wij meestal op de V-Strom doen.
De gashendel pakt ook zéér (te) kort aan waardoor je op terrein ook wel eens voor verrassingen kunt komen te staan.

ABS is prima en uitschakelbaar (al moet je dat wel iedere keer doen als je de motor start), én ze werken onafhandelijk van elkaar. De remmen lijken mij prima.

Voor de onze avonturen in de Alpen 2004: klik hier >

Onze Alpen belevenissen 2005: klik hier >

Een ritje ter voorbereiding: 'Prelude 2005' >

12 mei 2006: een lenteritje met wat schade... >

Alpen 2006: moet nog toegevoegd worden...

NIEUW: Slovenië 2007: hier een kort verslag >