Trein Maersk bouwbeschrijving

____________________________

Op Dortmund 2000 werd de bouwdoos afgehaald van de Trein Maersk. Dit is een bouwdoos van Deans Marine op schaal 1/96 en stelt een containerschip voor van 160m lengte. In de bouwdoos bevonden zich: de polyester romp, 2 plannen op ware grootte, een bouwbeschrijving, alle onderdelen(fittings), een heel aantal ABS-plastic platen die met lijnen voorbedrukt waren en de containers voor aan dek.

Romp:

De polyester romp moest licht opgeschuurd worden om kleinere oneffenheden weg te werken. Meteen werd begonnen aan het plaatsen van de boegschroef en de hekschroef. Dit zijn zijdelingse “thrusters” vooraan en achteraan in de romp geplaatst. Dit maakt het mogelijk om tegen de kaai af te meren zonder behulp van slepers. In ons model werd beslist om beiden in te bouwen. De “stern thruster” moest zodoende onder de schroefas doorlopen. Aangezien er maar weinig plaats is onder de schroefas, diende de elektrische motor van de stern thruster “off center” ingebouwd te worden. In de romp werd een houten plank ingepast en vastgelijmd die als basis dient om batterijen en elektronica in te bouwen. Verder werd er een houten ring in de romp gelijmd waarop het dek kwam te rusten. Het dek bestond ook uit polyester waarbij de zijkanten van de luikhoofden reeds verwerkt waren.

Enige moeilijkheden werden ondervonden wegens 2 vervormingen in de romp. De boeg van het schip leek ingedeukt en moest met warmte in zijn normale vorm getrokken worden. Bakboord achter ontbrak er materiaal aan de romp waardoor het dek achteraan schuin afliep. Met veel plaaster is dit gecorrigeerd. Eens het dek met de romp verbonden was werd de romp gespoten in de gewenste kleuren. Bruinrood onder water, rood aan de waterlijn, lichtblauw voor het bovenwatergedeelte en menierood voor het dek. Er werd gewerkt met potten verf van bij Thiery Paints. De openingen in het dek om aan batterijen en dergelijke te kunnen was helemaal geen probleem aangezien de luiken praktisch de gehele breedte van het dek beslaan. Er is dus zeker voldoende opening.

De romp kreeg zijn “finishing touch” door de diepgangsmerken, merken voor een bulbsteven, merken voor zijdelingse thrusters en uiteraard de letters “MAERSK LINE” op de zijkant van de romp aan te brengen. Hierna moest nog een vernislaag worden aangebracht omdat de stickers die op basis van water worden opgeplakt zouden afweken eens het model zou uitvaren.

Opbouw:

Ondertussen was begonnen met het assembleren van de opbouw. In de bouwdoos waren grote ABS-plastic platen aanwezig waarop met inkt alle vlakken stonden aangeduid. Elk vlak had zijn eigen nummer wat uiteraard overeenkwam met de nummers in de bouwbeschrijving. Aan de hand van de tekeningen werd de bovenbouw zorgvuldig in elkaar gezet. Er werd vooraf steeds nagemeten of alle stukken in elkaar pasten. Zoniet werden ze bijgewerkt. Er moest vooral opgelet worden dat alle ramen dezelfde afmetingen hadden. Dit waren er 74. Eens de bovenbouw in elkaar stond en de oneffenheden weg geplamuurd waren, kon dit gedeelte in witte verf gespoten worden.

Kraan:

De Trein Maersk is uitgerust met een containerkraan aangezien het schip in havens komt waar niet altijd containerkranen aan de wal beschikbaar zijn. Deze kraan loopt op 2 rails die in de gangboorden van het schip lopen. De kraan beslaat alzo de gehele breedte van het schip. De 2 poten die op de rails rusten zijn met een soort brug met elkaar verbonden. In het center van die brug staat de 360° roterende fles van de kraan. Aan het uiteinde daarvan bevindt zich een kop die zich vasthecht aan de containers. Gezien de ingewikkelde structuur van de kraan werd dit werk altijd maar vooruit geschoven. Eens begonnen aan de kraan viel het heel goed mee. Er moet wel worden nagemeten dat de brug van de kraan niet breder is dan het schip zelf. Na een kleine aanpassing in het begin van het uitzagen van de kraanonderdelen werd ook deze hindernis zonder veel moeite genomen.

De “fittings”:

De fittings bevinden zich in afgescheiden vakken (trays) die met transparante tape zijn dichtgeplakt. Op een plannetje staan alle trays met de uitleg waar welke stukjes zich bevinden. Deze nummering vindt men ook terug op de 2 grote plannen. Op die manier kan men alle onderdelen op de juiste plaats aanbrengen. Eerst werd begonnen met het uitzoeken van alle containersteunen. Na het schoonmaken van deze onderdelen werden ze gespoten in dezelfde menierode kleur als het dek. Alle andere fittings werden niet meteen schoongemaakt en in de juiste kleur gespoten. Er zijn zoveel stukjes dat je beter een paar ervan uitkiest(diegene die je zo weet wat het is en waar het moet staan). Zoniet weet je al gauw niet meer wat elk stukje is en waar het moet komen.

De laatste loodjes:

Eens de romp, het dek, de opbouw, de kraan en de fittings bij elkaar waren gevoegd tot het geheel dat Trein Maersk heette, dienden er nog enkele kleine, maar daarom niet minder lastige, zaken afgewerkt te worden. Zo moesten nog de ruiten in de brug geplaatst worden. Alle trapleuningen, het afwerken van de freefall lifeboat, het plaatsen van de statietrap en last but not least de containers. Van zodra het schip op de werkbank zijn schroef, thrusters en roer werkten was de verleiding te groot geworden. Het schip moest en zou eens getest worden op het water in Hofstade. Maar ojee,  het water was nog één grote ijsvlakte. Uiteindelijk heeft het schip het zilte nat geproefd op 19 januari 2002.

Vaareigenschappen:

Het schip is uitgerust met één enkele schroef en één roer. Verder beschikt het nog over een bow- en stern thruster. De werking hiervan overtrof alle verbeelding. Men kan het schip door zijn thrusters zijdelings van de kaai laten vertrekken. Door de thruster vooraan en achteraan elkaar tegen te laten werken, kan je het schip 360° rond laten draaien ter plaatse. Verder heeft de schroef een voldoende voortstuwing om zelfs in de gevreesde ruwe wateren van Hofstade het hoofd te bieden aan wind en golven.

Verder is de Trein Maersk uitgerust met alle nodige navigatielichten wat nachtvaren mogelijk maakt.

Het enige probleem is het gevaar voor schade. Er staan zoveel stukjes op dat er werd over nagedacht om er een permanent statisch model van te maken. Gelukkig heeft de proefvaart deze gedachten doen wegsmelten als sneeuw voor de zon.

Dit schip bouwen was leuk, maar op het einde leek het alsof er geen einde aan kwam. Maar eens het model rondvaart vergeet je de moeilijkheden die het met zich meebracht en geniet je eens te meer van weeral een geslaagd project. Op naar het volgende schip!!!