Tekstvak: USS KIDD (DEEL 3)  


In het laatste deel wordt beschreven hoe het dek is vastgelegd en hoe de verdere afbouw van deze mooie destroyer is aangepakt. Maar eerst een beetje geschiedenis. Ten eerste is beslist dat we niet de USS Kidd, maar de USS Melvin zouden bouwen. Aangezien er 175 destroyers van deze klasse zijn gebouwd, was er keuze genoeg. De USS Melvin had de tweede wereldoorlog overleefd en had aan alle facetten van het “destroyer-zijn” meegewerkt. Van U-boot jager, vliegdekschipescorte tot het vormen van de eerste aanvalslinie tegen kamikazevliegtuigen. De hoofdreden waarom de USS Melvin werd gekozen was de kleur. In de Stille Zuidzee werden de meeste oorlogsschepen voorzien van een hier ongekende camouflagekleur: donkerblauw. Haar bijnaam was dan ook de “Blue Devil”!

Het model zelf: eens het dek vastgelijmd en de rompopeningen beslist kon aan de eigenlijke afwerking begonnen worden.                                                     

                                

Alle bovenbouw was reeds geassembleerd en diende enkel nog geschilderd te worden. Daarna werden alle kleine details (reeds voorzien van een verflaag) met wat lijm aangebracht. De dekken werden voorzien van de nodige reling. Aangezien de reling bij Dean’s Marine in koper is en in een geheel bestaat, is het mogelijk om met soldeerbout de reling warm te maken en in het plastic dek in te smelten. Hier komt absoluut geen lijm aan te pas. De reling staat muurvast en is zeer sterk. Als je toevallig ergens tegen vaart en de reling is omgeplooid, hoef je ze enkel terug te plooien. Zeer handig!

De ankers worden nooit vastgeplakt want bij de minste schok breken ze af en verlies je je ankers. De ankers passeren –net zoals in werkelijkheid- door een pijp die uitkomt aan dek. Vandaar loopt de ketting naar de ankerspil en verder door het dek. De ankers liggen enkel vast met de ketting. Uiteraard wordt de ketting vastgeplakt aan dek. De ankers zelf liggen los in de kluisgaten. Een tik tegen het anker kan bijna nooit voor ankerverlies zorgen. Een laatste probleem was de kabels ter ondersteuning van de mast. De mast staat vast aan dek, maar de kabels van de mast lopen wel naar afneembare opbouw. Wij werken bijna altijd met reklijn voor kabels. Zelfs na 5 jaar staan alle lijnen nog mooi onder spanning. De lijnen zelf zijn aan beide uiteinden zijn voorzien van kleine haakjes. Deze kunnen losgemaakt worden als je in de romp moet kunnen.

 

Eerste proefvaart!!! Zeer voorzichtig wordt voor de eerste keer het schipje uit de haven geloodst en naar het grote open vaarwater gemanoeuvreerd. Zeer mooie foto’s. Een tijdje later werden we vergezeld door Z26 van Kurt Braeckmans. Achter elkaar of naast elkaar varend geeft dit zeer mooie beelden. Uiteraard moet het schip op snelheid en manoeuvreerbaarheid getest worden. Zoals bijna altijd vaart ze te snel. Dit schip is wel uitzonderlijk snel maar verliest alle stabiliteit bij de hoogste snelheid. Net voor de laatste minuten op het water moest toch ook nog eens uitgetest worden wat er zou gebeuren als je op volle snelheid vol roer geeft. Resultaat: batterij verschoven en daar lag ze op haar zij. Stilaan begon het achterschip water te maken en gleed de achtersteven zachtjes onder water. En net zoals een echte rees de boeg uit het water en ging ze onder met haar boeg naar de hemel gericht. En toen kwam er een engeltje langs die nog net de boeg kon vastpakken en ze terug naar boven bracht, toegejuicht door alle toeschouwers van het bootshuis. Dit engeltje was Mark Suys. Heel erg bedankt voor de redding net op het nippertje.

Meteen alle elektronica er uit en met de haardroger erop. De volledige opbouw was nog intact. Met een beetje geluk en heel veel werk moest en zou de USS Melvin de dag erop terug uitvaren. Thuis aangekomen werd de elektronica uitgeprobeerd en wonder boven wonder werkte alles nog steeds. Dit was een grote meevaller. Het belangrijkste werk was het vastleggen van de batterij. Alles moest deze keer muurvast liggen.

En inderdaad, de dag daarop vaarde de USS Melvin weer uit alsof er niets gebeurd was. Ze was terug herrezen, en dat rond Pasen…

Die dag stonden er heel wat meer ruwe golven. Alles verliep vlekkeloos. De moraal van het verhaal: haast en spoed zijn zelden goed, en als je alle gewichten muurvast legt kan er niet zo veel gebeuren.

Besluit: het was zeer fijn om dit mooie schip te bouwen. De bouwdozen van Dean’s Marine lenen zich ertoe om zeer mooie dingen op het water te krijgen. Een bouwdoos van Dean’s Marine is zeker een aanrader. De kleur geeft nog een extra aspect aan dit schip.

Yves Weemaels