Mei is weeral voorbij.  Dat wil toch wel enkele dingen zeggen:

1 de MBV uitstap is achter de rug,

2 Oostende voor Anker is weer voorbij,

3 de zomer begint.

Om nu even stil te taan bij Oostende voor Anker.  Voor een beurs start, wordt de logistieke molen op gang getrokken.  Aangezien we nu 2 aanhangwagens hebben, vonden we het even tijd om deze te onderhouden.  In de grootste aanhangwagen werd de bodem en de zijkanten vervangen.  Er werden 2 reservewielen voorzien en een krik (ingeval van panne).

Na enkele weken leek het erop dat we een nieuwe aanhangwagen hadden.  Dank aan alle leden die de aanhangwagen op orde hebben gebracht. 

 

Dan was de dag aangebroken van de grote verhuis.  ’s Morgens om 9 uur stonden André, Mark, Rudy, Simon, Huguette en Kurt klaar aan MBV.  Ieder had zijn wagen ingeladen en was er klaar voor.  We moesten natuurlijk nog de aanhangwagen inladen.  Geen probleem, we gingen niet veel meenemen.  Er werd besloten om de waterbak eens thuis te laten (niemand moest een boot uittesten).  Tegen 10u.30  was de aanhangwagen volledig ingeladen en klaar om e vertrekken.  De volgorde waarin iedereen ging rijden werd besproken.  Natuurlijk lag Murphy hier op de loer, Kurt kreeg nog en paniekoproep van zijn werk en moest daar even gaan depanneren.  De rest vertrok naar Oostende.  Kurt kwam zoals gewoonlijk iets later aan…

Dit jaar stonden we in de inkomhal van de Hoverspeed.  Er was eerst een probleem met de tafels (zoals gewoonlijk te weinig).  Dit werd al snel opgelost op ze’n MBV’s.

Zoals verleden jaar bracht ook Dirk De Schacht enkele grote visserboten.  Deze zijn natuurlijk welkom in Oostende.  Op de tafels werd er weer een indeling per thema gemaakt(vissersboten, werkboten, oorlogsbodems, …).  Er werd ook besloten om een sleep te demonstreren met Calimero op kop, de Trein Maersk als te slepen boot en Pallieter als rem.  Verder zijn er nog 2 tafels voorzien als workshop. 

Op de workshop werd er aan van alles en nog wat gewerkt.  Mark verfijnde Calimero, zijn landingsboot en zijn kleine visserboot.  André werkte gretig verder aan de Sandetti, en Kurt die kreeg eindelijk de Z26 bijna af, goot een mal en werkte zijn S100 af.

De eerste avond werd er gezamenlijk besloten om het rustig te houden en op tijd gaan te slapen.  Dit was natuurlijk buiten de uitbaters van een “veredelde frituur” gerekend.  Zij besloten spontaan dat we iets later dan voorzien gingen slapen.  Op avond 2 was het eten van de vorige dag reeds verteerd, en gingen we naar het volkshuis.  Dit was ook een rustige avond.  Vrijdagavond daarentegen…  Op vrijdag hadden we besloten om er even in te vliegen.  In de loop van de dag kregen we bezoek van Simon, die de dag erna nog moest gaan werken.  Eten was voorzien in de”spiegeltent”, het was een buffetje van de bovenste plank.  Dit werd vergezeld met enkele live-optredens in het Oud-Vlaams.  Daarna vonden we het toch even tijd om te proberen dat we ergens aan boord konden gaan.  André had in de loop van de dag reeds contacten gelegd.  Met het klassieke omkoopmiddel (gin) vergemakkelijkten we onze entrée.  Er was reeds besloten dat Mark onze BOB was.  Hij bracht ons allen dan ook veilig thuis.

De dag erna bleek André plotseling vermist te zijn.  We wisten natuurlijk waar hij zat.  ’s Avonds besloten we om nog even iets gaan te drinken.  Huguette besloot om vroeg te gaan slapen, de rest dacht het zijne ervan. 

Zondagmorgen vertrok iedereen naar Oostende.  Daar aangekomen, kwam ik op het lumineuze de vlag, die Huguette gebedeld had, te laten handtekenen door de aanwezige MBV leden. 

Rond 18u startte de afbraak van de stand en reden we in konvooi terug naar huis.  Thuis aangekomen losten we de volledige aanhangwagen.  Het opruimen was voor later, iedereen wou rustig gaan slapen.  Deze Oostende voor anker was geslaagd. 

Kurt