Oostende voor anker was weer veel te snel daar. Dit jaar was er een week ervoor de Oostende voor Anker Cup.
Nu hoor ik iedereen al zeggen: wat is dat nu weer.
Wel, de Cup is een wedstrijd waarbij verschillende teams in een walvissloep om ter snelst een parkoer van ongeveer 350 meter proberen af te leggen. Een walvissloep is een sloep waar je met 5 roeiers en 1 stuurman in zit.
De roeiers van dienst waren :Jan Cauwenberghs, Jan Van Den Bergh, Jesse, Mark, Roby, Hubert en Kurt (tijdens de 3 manchen zijn er ook enkele wissels gemaakt). De stuurman van dienst was André.
De foto’s van de wedstrijd spreken voor zich, maar ik denk dat ik het in 1 woord kan samenvatten: fantastisch.
Nu Oostende voor Anker zelf.
Zoals gewoonlijk wordt de remorque de dag voor het vertrek (woensdag) reeds geladen. Dit gebeurt met de grootste zorg zodat we geen problemen onderweg tegenkomen.
Donderdag morgen stond iedereen (Jan Cauwenbergh, Roby, Simon, Huguette en Kurt) om 9u klaar om te vertrekken. Juist voor het vertrek zie ik dat er een batterij op de bumper van de jeep staat. Simon had dus met een batterij op zijn bumper gereden en die was er niet afgevallen. Wat een kunst!! (zou dit ook gelukt zijn tot in Oostende??)
In Oostende aangekomen, zijn we direct met de opbouw van de stand begonnen. Daar zijn ook nog André, François en Germaine aangekomen. Mark werd even kort verwittigd dat hij niet al zijn boten moest meenemen, want de stand stond reeds vol. Zoals we nu altijd doen, hebben we ook hier een werkstand ingebouwd. Tegen de avond stond de ganse stand er weer. Zoals gewoonlijk heb je voor de opbouw een ganse dag nodig. Het resultaat mocht er natuurlijk zijn.
’s Avonds zijn we nog een pint gaan pakken in de “Celtic Bar”. Het was er niet om uit te houden (kwestie warmte)… Na die pint zijn we dan maar gaan slapen. Het record in slaap vallen ligt zeker bij André, na 5 minuten was hij vertrokken naar dromenland. Bij de rest duurde het iets langer.
De volgende ochtend (zo fris als we waren) zijn we “rustig” gaan ontbijten. Rustig is misschien wel wat overdreven want bij het ontbijt zaten niets dan kinderen… Daar ging het rustig ontbijt. Rond 10 uur ging de stand open en stonden we paraat voor de opening. Dit jaar was er een kleine wijziging van het plan. Als de bezoekers de Sedov (grootste zeilschip in de wereld) willen bezoeken, moeten ze voorbij onze stand. Natuurlijk stoppen de mensen dan even om alles te bestuderen.
Vrijdag viel de drukte op de stand mee. Zaterdag en zondag daarentegen was het overrompeling. Op deze 2 dagen was er sprake van 3000 bezoekers per dag. Natuurlijk moesten wij ’s avonds nog iets zoeken om ons bezig te houden.
Wat denk van het café met het “vliegend kieken” en de vallende spinnen?
André had direct zijn vrienden van de “Christ – Roi” gevonden, waar we 2 dagen hebben gefeest.
Zo de eerste beurs zit er weer op. Dank aan alle leden die van dit verlengd weekend aanwezig waren.. Ik denk dat we allen een gezellige tijd hebben gehad. Ik weet dat ik het alvast een plezante beurs vond.
Kurt
