index

Het BROV

Hoe zou een democratie er moeten uitzien volgens MIJ.

Laatst bijgewerkt op 09-2011.

Stuur uw, liefst gefundeerde, commentaar naar brov@telenet.be

Wat is het BROV.

Het BROV is het belangrijkste onderdeel van een Directe Democratie. Met behulp van het BROV word bepaald wat er mag of niet mag. Mits de meerderheid van de kiezers het ondersteund.

BROV staat voor B indend Referendumrecht Op Volksinitiatief.

Haal één van de woorden weg en je bekomt een lege doos.

Door sommige word dit een dictatuur van de meerderheid genoemd. Ik vraag mij dan af hoe deze mensen een regeringsvorm noemen waar een (meestal kleine) minderheid bepaald wat mag of niet mag. Parlementaire Democratie??

Het BROV is geen regeringsvorm maar een controlemechanisme. Nu is het zo dat de politieke partijen, 10 seconden na de verkiezingen, alle beloften waarmee zij kiezers lokten over boord kunnen gooien en doen en laten wat zij willen zonder dat ze daar ook maar de minste verantwoording moet voor afleggen, laat staan dragen.

Het gevolg laat zich raden. Corruptie, vriendjespolitiek en geldverspilling zijn dan ook schering en inslag. Je moet maar even rondom u te kijken om dat te ontdekken.

Waarom hebben wij een BROV nodig.

In een echte Directe Democratie heeft het volk (demos) de macht. In wezen zou je kunnen stellen dat de staat een bedrijf is waarvan u en ik de aandeelhouders zijn. De volksvertegenwoordigers zouden dan de raad van bestuur vormen. En de ministers de directieleden. Wanneer de aandeelhouders zich echter niets van de zaak aantrekken zal het echter al heel snel tot een samenspel, in eigen voordeel, worden van de raad van bestuur met de directie. Ik denk dat dit heel normaal is en dat ook u en ik misbruik van de situatie zouden maken wanneer we daar de kans toe hadden. We kunnen die kans wegnemen door de bevolking het recht te geven om de raad van bestuur (dus de volksvertegenwoordigers), ook juridisch, ter verantwoording te roepen. Het directe gevolg gaat zijn dat er heel wat zorgvuldiger met onze centen gaat worden omgesprongen wat al snel een besparing van ettelijke miljarden Euro’s zou opbrengen (er zouden miljarden Euros achterstallige belastingen nog steeds niet geïnd zijn. = duizenden Euro per levende Belg en tienduizenden bedrijven vullen zelfs geen belastingaangifte in omdat zij uiteraard weten dat ze worden gerust gelaten.)

MAAR.

Laat ons realistisch zijn. Door het generatielange besef dat met uw of mijn mening toch geen rekening wordt gehouden gaat de bevolking moeten leren omgaan met het feit dat dit in een echte democratie niet meer het geval is. Zeker in de euforie van de eerste periode is de kans groot dat de kiezers verkeerde beslissingen gaan proberen te nemen.

Maar om eerlijk te zijn, ik betaal liever voor de blunders die ik zelf maak dan voor de blunders die een dik betaald iemand anders op mijn kosten maakt.

Een veel voorkomend bezwaar is dat er een groot verschil in de stemming zou zijn wanneer referenda vlak na iets dramatisch zouden gehouden worden. Alleen kan dat niet omdat men niet van de ene dag op de andere een referendum kan organiseren. Er gaat steeds een periode van minimaal 1 tot 3 maanden over heen gaan.

In principe moet het resultaat van een referendum binnen de dertig dagen door de voltallige regering worden bekrachtigd.

Zeker in het begin kunnen er al eens verkeerde beslissingen worden genomen en dan kan het volgende gebeuren.

1. Wanneer er binnen de maand na het BROV 50 maal zoveel handtekeningen als voor het vorige referendum worden verzameld word de wet opgeschort tot na een nieuw referendum dat binnen de 60 dagen na het eerste moet worden gehouden.

2. Het parlement beslist zelf om binnen dezelfde 30 dagen een nieuw referendum in te richten omdat zij problemen heeft/ voorziet met het onderwerp. (Ik ben hier niet gelukkig mee maar uiteindelijk blijft het parlement de volledige verantwoordelijkheid dragen) Dit word slechts getolereerd in de eerste 3 jaar na het invoeren van het BROV omdat ook de volksvertegenwoordigers zullen moeten leren omgaan met het nieuwe systeem.

3. Wanneer de resultaten van dit nieuwe referendum nog niet aanvaardbaar zijn voor het parlement (dat steeds voor 100% verantwoordelijk is voor de gevolgen van een wet) dan moet de parlement ontslag in dienen en binnen de 6 weken terug algemene verkiezingen uitschrijven. Daarbij moeten de kandidaten publiekelijk hun standpunt over het wetsvoorstel, waarover het gestruikeld is, kenbaar maken en ook wettelijk verplicht zijn om dit standpunt na te komen.

Het belangrijkste doel van dit alles is om tijd te winnen waardoor de gemoederen kunnen bedaren en emotionele beslissingen minder kans krijgen. (De soep wordt nooit zo heet gegeten als ze word opgediend)

IK HERHAAL, eenmaal de bevolking zich er van bewust is dat zij zeggenschap hebben gaan deze remmen vrijwel niet meer gebruikt moeten worden.

Het referendumrecht in de praktijk.

Iedereen die al een referendum (of een verkiezing) heeft meegemaakt weet dat een dergelijk vorm niet werkt wanneer dit veelvuldig zou moeten worden toegepast. We praten dan nog niet over de immense kosten van zoiets. Het spreekt dus vanzelf dat er een andere manier moet worden gevonden. Daarbij mag het voor de hand liggende gebruik van computers die aangesloten zijn op het WWW zeker niet toegestaan worden. Er is niets zo gemakkelijk te vervalsen en te kraken als een computerprogramma. Bedenk dat er in de politiek honderden miljarden Euro’s omgaan en er gigantische belangen mee gemoeid zijn. Dat betekent dat ook de bedragen die aan fraude kunnen uitgegeven worden enorm zijn. Daarbij komt nog dat er een opdrachtgever voor het beheer moet zijn die vrijwel niet te controleren is.

De technische voorwaarden.

Het internet gaat echter een belangrijke rol spelen in het referendumrecht. Om precies te zijn, zonder internet is het volgens mij, zelfs niet echt uitvoerbaar daar de tijd tussen de start en de uiteindelijke beslissing veel te lang word. (ik dacht in Zwitserland tot 4 jaar) Dit werkt sterk ontmoedigend.

Om te beginnen moet dus iedereen, die dat wenst, beschikken over een internet aansluiting met gratis gebruik van de officiële websites.

Ideaal is dat je over een in/ uitvoerapparaat voor internet beschikt. Dat kan een eigen computer zijn of via computers in publieke gebouwen (bibliotheek, gemeentehuis)

Een onafhankelijke, door parlement en bevolking gecontroleerde, organisatie moet dan het beheer krijgen over het FORUM. en de staatswebsites.

DE SPELREGELS

Alle cijfers/aantallen die gebruikt worden kunnen door een referendum, mits in acht name van deze spelregels, aangepast worden.

Deel 1

Wanneer je een idee voor een wetsontwerp hebt dan stuur je dit naar de moderator. Deze kijkt of het om een nieuw of om een bestaand idee gaat. Maakt eventueel een nieuw onderwerp op het forum aan of stuurt een verwijzing naar de betrokkene over het bestaande, gelijkaardige, onderwerp zodat deze daar kan reageren. In ieder geval krijgt iedereen een bericht van ontvangst terug. Wanneer het om een gewijzigde vorm gaat van een ander, reeds afgewezen, voorstel gaat moet dat ook in het forum vermeld worden.

Deze berichten gaan dan naamloos in het forum. Je kan daar dan positief of negatief op reageren.

De berichten krijgen een waardering naargelang er reacties zijn. Een bezoeker van het forum kan dan eenvoudig zien op welke berichten er veel gereageerd is, welke nieuwe berichten er zijn, enz., enz. Uiteraard is ook een zoekmachine aanwezig waardoor men kan uitvinden of er reeds iets bestaat over het onderwerp. Iedereen heeft ongelimiteerde lees toegang tot deze ruimte. Om te reageren moet men de beschikking hebben over een geldige eID kaart en pincode.

Wanneer iemand reageert op een onderwerp kan dit maar één keer opgenomen worden. Men kan echter ongelimmiteerd zijn eigen bericht aanpassen en ook de beoordeling wijzigen. Men kan dus als het ware alleen maar aanvullingen of verbeteringen doen. Dit belet dat mensen zich steeds gaan herhalen, iets wat men in de meeste forums helaas veelvuldig doet.

Wanneer er 1000 positieve reacties meer zijn dan negatieve moet hierover aandacht worden besteed in een speciaal programma op radio en TV in prime time. Het moet het ook gepubliceerd worden in een staatsblad dat kan geraadpleegd worden in bibliotheken. Verder moet dan ook de kamer van volksvertegenwoordigers verwittigd worden. (De computer stuurt ze eenvoudig een E-mail)

Vanaf dat ogenblik ("STARTDATUM "genoemd) treden er ook speciale regels in werking die tot doel hebben om manipulatie door grootkapitaal, belangengroepen en media in te perken. Zo mogen er geen media publicaties zijn die één bepaald voorstel verdedigen zonder daar de nadelen van te vermelden. Alle publicaties moeten steeds onpartijdig de twee aspecten behandelen. Idem voor TV uitzendingen waar voor en tegenstanders dezelfde tijd toegemeten moeten krijgen en moderators neutraal moeten zijn. ZWARE straffen moeten voorzien zijn voor overtreders.

Daarna krijgt men 3 maanden de tijd om op het referendum te reageren. Men geeft daarbij ook steeds een positief of negatief advies. Wanneer er 10000 meer voorstanders dan tegenstanders dan is de tweede fase afgesloten.

Voorstanders worden nu uitgenodigd om binnen de 14 dagen 10€ te storten op een bepaalde rekening voorzien van het referentie nummer van het referendum. Wanneer er nationaal 10000 stortingen zijn binnengekomen dan wordt het referendum georganiseerd. Het resultaat word gepubliceerd op een teletekst pagina, kranten en het internet.

Wanneer de voorgestelde aantallen niet binnen de tijd worden gehaald word het voorstel afgeblazen en verwijderd uit het bestand van het forum. De stelling moet ook verwijderd worden wanneer er binnen de gestelde tijd geen 1000 positieve reacties op komen. Bij het afblazen word 9€ terug gestort aan de betrokkenen.

.. Het principe hierachter is dat de gemeenschap niet moet opdraaien voor de kosten van een referendum. (Je moet er iets voor over hebben.) Bij 10 referendums / keer betekend dat 1 miljoen € waarmee alle directe kosten van een referendum ruim gedekt zijn.

Wanneer één of meerdere voorstellen samen het quotum van 100000 stortingen halen worden deze referendums binnen de week georganiseerd op voorwaarde dat de STARTDATUM minstens één maand oud is.

deel 2

De technische uitleg.

Het is vrij duidelijk, alleen al uit kostenstandpunt, dat men een totaal nieuwe manier van stemmen moet gaan invoeren om dit te realiseren.

Basis is een stevige centrale computer die bij voorkeur in een glazen gebouw is opgesteld en zeker geen verbinding heeft met de buitenwereld. Het programma dat er op draait moet geproduceerd worden op honderdduizenden CD's en beschikbaar zijn voor iedereen die er om vraagt (ook de broncode moet beschikbaar zijn). Wanneer de computer word opgestart worden een aantal van deze CD's in een mand gegooid en een onschuldige (?) kinderhand neemt daar dan 1 CD uit die voor iedereen duidelijk zichtbaar in de computer word gestopt. (mediabelangstelling) De andere CD's worden dan verkocht aan 0,5€ op gemeente- en stadshuizen aan iedereen die er om vraagt zodat men thuis zelf het programma kan testen. Het moet daarvoor geschikt zijn.

Wat doet het programma.

Het programma maakt kaartjes aan waarop plaats is om op 10 vragen met ja of nee te antwoorden door het desbetreffende rondje zwart te maken. Dit zijn echte kaartjes of elektronische kaartjes. Verkiezings biljetten zijn dus zowel elektronisch als op papier verkrijgbaar.

Op ieder kaartje staat een 64 bits code. 10 bits worden gebruikt om de postcode te genereren. (hierdoor zijn lokale referendums mogelijk) Met de andere 54 bits kan men nu 18.014.398.509.481.984 nummers genereren. Dat is dus meer dan achttien miljoen keer één miljard nummers.

Als men 18 miljoen stembiljetten verdeeld per postcode heeft men 1 nummer van de 1.000.000.000 mogelijkheden gebruikt. Namaken op een zodanig grote schaal dat men de uitslag kan beïnvloeden is daardoor in de praktijk onmogelijk. Temeer daar men onmogelijk kan weten welk nummer er al officieel door de houder van dat nummer werd gebruikt.

De kaartjes worden door de stemcomputer aangemaakt die de nummers die hij gebruikt op een DVD of Blue ray opslaat. (Deze zit vast in de computer.) Ze worden verpakt en op de omslag word nog een controle nummer aangebracht. Ook dit word in de stemcomputer bijgehouden. Bij de verdeling word dit nummer verbonden met de persoon die de stembiljetten ontvangt. Bij verlies/diefstal kan men op die manier de bijbehorende stembiljetten blokkeren.

Er zijn nu 3 mogelijkheden om je stem uit te brengen.

a. electronische versie via de computer.

Bij het uitdelen van de stembiljetten geeft men te kennen dat men hiervoor kiest. Men krijgt dan geen papieren kaartjes maar een SD kaartje waar 20 stembiljetten op staan. Een, te downloaden, programma gaat bij de eerste keer inlezen van het kaartje een paswoord vragen. Dat paswoord gaat men dan steeds nodig hebben om toegang te krijgen tot het kaartje. Na het invullen van het stembiljet word dit bij de verzending opgeslagen op het kaartje waarbij het origineel word overschreven en tegelijk het bestand op "alleen lezen" word gezet. Het ingevulde kaartje word dan verzonden naar een server, met een beveiligde verbinding, waar men alleen toegang krijgt via de eID en de pincode.

b. papieren versie via de computer.

Nu krijgt men kaartje op papier. Via een gewone scanner word het ingevulde kaartje, ook weer via een beveiligde verbinding met eID en pincode, naar dezelfde computer verstuurd.

In het geval van a en b wordt daar dan een bevestiging verstuurd en uw stem word afgedrukt op papier om in de stemcomputer te worden ingevoerd. Er word ook gecontroleerd of er met dezelfde eID niet reeds een stembiljet is binnen gekomen. U krijgt dan een waarschuwing en kan klacht neerleggen bij de politie.

c. Gewoon invullen en op het gemeente-/stadshuis in een bus steken. Je gaat steeds een paar dagen de tijd hebben om te stemmen.

Na de stemming worden de biljetten verzameld en naar de centrale computer gebracht. Daar worden ze voor iedereen zichtbaar ingevoerd en de computer gaat dan aan het tellen. Daarbij controleert hij of er een geldig nummer op staat, of niet iemand 2 keer heeft gestemd, en of er geen tweede, identiek nummer is binnen gekomen. In dit geval legt hij als het ware het biljet opzij en berekend later of de stemmen op deze dubbele biljetten enige invloed op de uitslag zouden hebben. Wanneer dit het geval is worden de dubbele biljetten er uit gefiltreerd en manueel gecontroleerd. Eventueel moet er zelfs opnieuw gestemd worden. Deze kans is echter zeer klein.

De reële kosten van zo’n referendum zijn zeer laag, zeker als er van de 10 mogelijkheden gebruik gemaakt wordt.

Met reële kosten bedoel ik de kosten van de stembiljetten en het transport er van naar de centrale computer. De kosten voor de computer en toebehoren, de verschillende bussen en het overheidspersoneel dat word ingezet, tel ik niet mee omdat deze over lange termijn kunnen worden afgeschreven en/of sowieso toch betaald moeten worden, onafhankelijk of ze worden gebruikt of niet. Het is zo’n beetje als de auto. Als je 1000 km/jaar rijdt kost dit: de benzine en een klein bedrag/km om de onderhouds- en slijtagekosten te betalen. Wat meestal niet geteld word is de verzekering, de taksen, de aankoop/financiering/afschrijving omdat je die toch moet betalen ook al leg je maar 10km per jaar af.

Grondwetsregels.

In een Directe Democratie kan iedere stemgerechtigde belg elke regel aanpassen aan zijn/ haar wensen. Voorwaarde is dat de andere helft van de kiezers het daar mee eens is.

Normaal kan je in een Directe Democratie geen programma opstellen omdat alles, al of niet stilzwijgend, moet goedgekeurd worden door de kiezer.

Maar je moet ergens beginnen. Daarom deze regels die een basis vormen.

1.Garantie.

Onder alle omstandigheden moet iedere stemgerechtigde Belg in staat zijn om een bindend referendum op te starten volgens bovengenoemde spelregels ongeacht zijn status of financiële middelen.

Deze regels kunnen uiteraard veranderd worden, mits de meerderheid van de kiezers het daar mee eens is, maar dit moet volgens de hierboven voorgestelde spelregels gebeuren.

2. Individuele vrijheid.

De vrijheid van het individu mag slechts beperkt worden door de daadwerkelijke vrijheid van het andere individu.

Een voorbeeld. Mijn godsdienst verbied mijn vrouw om de pil te nemen en dus moet dat maar worden verboden voor alle vrouwen. Dat kan dus niet omdat je daar geen daadwerkelijke hinder van hebt. M.a.w. Je hebt met die andere vrouwen niets te maken. Een referendum in die richting kan dus niet omdat het in strijd is met de regel van de individuele vrijheid.

3. Burgerlijk wetboek.

Iedereen die bewust iemand daadwerkelijke geestelijke, lichamelijke of financiële schade toebrengt, of daartoe aanzet, is een misdadiger en dient gestraft te worden.

Toelichting. In onze huidige rechtspraak, die volgens de letter werkt, is alles toegelaten wat niet uitdrukkelijk verboden is. Aangezien het niet mogelijk is om een tekst zodanig op te stellen dat deze niet voor verschillende uitleg vatbaar is, betekend dat een volkomen willekeur in de rechtspraak. Dan praten we er nog niet over dat een wetboek, dat rekening houd met alle mogelijkheden, al snel enkele honderdduizenden bladzijden zou hebben. Daarom is volgens deze regel alles verboden wat in strijd is met deze regel. Uitzonderingen op deze regel moeten ,al of niet stilzwijgend, worden goedgekeurd door de kiezers vóór ze van kracht zijn.

------------------------------------------------------------------------------------

Hoe zou een democratie er moeten uitzien volgens MIJ.

Inderdaad volgens MIJ. Het staat dus iedereen vrij om met andere, misschien veel betere, ideeën af te komen en daar een referendum over op te starten. Til er dus niet te zwaar aan.

Maar zoals vroeger reeds gezegd. Men moet ergens beginnen.

Het spreekt vanzelf dat je een staat niet door de ganse bevolking kan laten regeren. Evenmin kan je voor iedere beslissing een referendum organiseren. Er moeten dus vertegenwoordigers worden gekozen.

Dat worden dan VOLKSVERTEGENWOORDIGERS, niet te verwarren met de huidige PARTIJVERTEGENWOORDIGERS.

Hiervoor verdelen we België in een aantal stukken, die we districten gaan noemen.

Hoeveel is eigenlijk onbelangrijk maar ik vind 50 voor dit prutsland meer dan voldoende. Die districten moeten niet allemaal precies even groot zijn maar wel een beetje geografisch en cultureel bij elkaar horen. Gemiddeld gaan er iets van rond de 150000 kiezers per district zijn.

In ieder district word er dan één volksvertegenwoordiger, bij meerderheid van stemmen, gekozen die ten minste 5 jaar zijn echte verblijfplaats in dit district heeft. Deze word voor onbepaalde tijd gekozen. Dat wil zeggen tot de meerderheid in dat district van mening is dat hij zijn werk niet goed meer doet ,, tot hij zelf ontslag neemt of wanneer hij de pensioen gerechtigde leeftijd heeft bereikt . Eigenlijk is een volksvertegenwoordiger gewoon een werknemer. De werkgever is de kiezer.

Iedere volksvertegenwoordiger vertegenwoordigd het aantal stemgerechtigde personen binnen zijn district. In het parlement betekend dit dat de ene volksvertegenwoordiger wat meer waard kan zijn dan de andere omdat hij nu eenmaal een groter district vertegenwoordigd.

Iedere kiesgerechtigde Belg kan zich kandidaat stellen mits hij aan een aantal voorwaarden voldoet.

Geen 60 jaar zijn.

Geen strafregister hebben.

Voorlopig vlot nederlands, frans en duits kent.

Een IQ van min 120 heeft.( een hoog IQ betekend alleen dat men in staat is om dingen sneller te begrijpen)

Men kan zich kandidaat stellen door het verzamelen van virtuele handtekeningen. Dit gebeurt door dat uw sponsors 10€ storten op een bepaalde rekening met vermelding van uw naam. Na 4 weken worden de 10 kandidaten met de meeste sponsors weerhouden voor de verkiezing. Men kan slechts geldig sponsoren voor één kandidaat.

Na de afsluitdatum kunnen kandidaten geen persoonlijke campagne meer voeren. Wel mag iedere kandidaat zichzelf voorstellen in een door de gemeenschap uitgegeven brochure. Kosten van deze brochure worden door de kandidaatssteunders geleverd. De sponsorgelden worden hiervoor gebruikt. . Ook hier geld het principe dat het niet echt geld aan de gemeenschap mag kosten.

Wanneer er bij de eerste ronde geen kandidaat met meerderheid van stemmen word verkozen dan volgt een tweede ronde. Hiervoor komen de 2 kandidaten met de meeste stemmen in aanmerking. Alleen wanneer het verschil tussen de 2e en de 3e kandidaat minder dan 10% van het aantal uitgebrachte stemmen bedraagt komt deze terug in de running waardoor er nog een derde ronde kan komen. Kandidaten kunnen hun stemmen niet overdragen.

We hebben nu volksvertegenwoordigers.

De taak van een volksvertegenwoordiger is er voor te zorgen dat het geestelijk, lichamelijk en financieel welzijn van de bevolking op een zo hoog mogelijk niveau word gebracht en dit met zo weinig mogelijk financiële middelen en met respect voor de wil van de meerderheid van de bevolking.

Politieke partijen worden wat zij ook nu zouden moeten zijn, namelijk, verenigingen van een bepaalde strekking en zij worden ook behandeld als elke andere voetbal- of wandelvereniging. Zij hebben dus geen politieke macht en hebben zich te houden aan de normale verenigingsregels.

Volksvertegenwoordigers zijn dus alleen verantwoording verschuldigd aan hun kiesdistrict. Zij dragen ook de volle verantwoording voor hun daden. Zowel juridisch als moreel.

Daarom zijn het de volksvertegenwoordigers die een dagelijks bestuur aanstellen.

Deze bestuursleden worden niet verkozen door de bevolking maar kunnen uiteraard wel gewraakt worden door de bevolking. Het kunnen geen volksvertegenwoordigers zijn. Zij kunnen ook alleen maar ontslagen worden via een referendum.

Ik kies hier voor een dagelijks bestuur dat bestaat uit 10 leden + voorzitter. Zij hebben de taak om de opdrachten/wensen van de kamer van volksvertegenwoordigers en de bevolking in daden om te zetten.

Daarom duid deze raad op zijn beurt weer (beroeps) mensen aan die bepaalde deeltaken binnen de regering gaan verrichten (een beetje vergelijkbaar met de huidige ministers, maar dan met een bekwaamheidsdiploma) De raad is ook verantwoordelijk voor de handelingen van deze personen. Ze hebben er dus alle belang bij om bekwame mensen aan te stellen.

Het grote voordeel van dit alles is dat de komedie van een regeringsvorming vermeden word. Er is ook geen regeringspartij of oppositie en ieder volksvertegenwoordiger kan zich volledig inzetten voor zijn taak. Alle functies zijn ook voltijdse functies die niet kunnen gecombineerd worden met privé activiteiten. Ook de beloningsgraad van deze functies mag niet te hoog worden (max. 3 keer het minimum leefloon). De reden hiervoor is heel simpel. Iemand die een functie uitoefent voor het daaraan verbonden super salaris zal die functie nooit goed doen omdat zijn eigen financieel belang steeds voorrang zal hebben op het algemeen belang.

Nawoord.

Verschillende mensen hebben deze uitleg gehoord of gelezen. De meeste vinden het interessant maar de opmerking is steeds. "Wij kunnen daar toch niets aan doen."

Niets is echter minder waar. Alleen, kankeren en deelnemen aan forums gaat echt niet helpen. De politiekers lachen u vierkant in uw gezicht uit.

Maar. Om de schijn hoog te houden dat België een democratie is heeft men een aantal spelregels moeten opstellen. Een van die spelregels noemt men verkiezingen. Om aan de verkiezingen te kunnen deelnemen moet men een politieke partij oprichten. (toegegeven men moet daarvoor aan heel wat strengere eisen voldoen als de bestaande partijen. Kwestie van het de concurrentie niet gemakkelijk te maken. Maar het kan.)

Ik zoek dus 5 a 600 mensen die 500€ willen investeren om een sensibiliserings campagne op te starten. Geen geld sturen. Dat gebeurt pas wanneer er minimaal 500 sponsors zijn die dan uitgenodigd worden op een vergadering. Geen groot bedrag en zeer rendabel want enkele jaren gelden heeft een Europese onderzoekscommissie al uitgerekend dat België jaarlijks zowat 50.000.000.000 Euro over de balk smijt. Ofte 5000€/levende Belg.

Die campagne heeft tot doel de mensen op te roepen om lid te worden van de Brov partij door 21€ te storten op een rekening onder toezicht van een notaris. Deze ziet er op toe dat 3 maand na de start van de campagne er minimaal 500.000 leden zijn. Wanneer dit niet word behaald dan krijgt iedereen 20€ terugbetaald op zijn rekening. De resterende euro word gebruikt om de hoofdsponsors max 499€ terug te betalen. Het eventuele overschot word geschonken aan het Belgische rode kruis.

Zijn er wel voldoende leden dan word de Brov partij officieel opgericht en gaat zich voorbereiden op de verkiezingen.

Waarom 500.000. Eigenlijk geen enkele reden. Maar als men wil dat het lukt moet in één klap de meerderheid van de stemmen worden gehaald. Ik denk, als er een half miljoen mensen het voorstel steunen, dat we een redelijk goede kans maken. Het systeem is ook eenmalig want de zittende politieke partijen zullen een tweede poging gegarandeerd wettelijk onmogelijk maken. Wanneer het niet lukt dan ga ik er van uit dat de overgrote meerderheid van de bevolking het huidige systeem als ideaal beschouwd en als rechtgeaard democraat moet ik mij bij de wil van de meerderheid van de bevolking neerleggen.