Goult ligt in het Parc Naturel Régional du Luberon en zal vooral bij liefhebbers van oude stenen en mooie natuur in de smaak vallen. Het is met zorg gerestaureerd en bezit verscheidene mooie natuurstenen en okerkleurige woningen. Door de genummerde informatieborden te volgen, kan je het dorp bezoeken, zonder één der bezienswaardigheden over te slaan.

Verscheidene grote pleinen liggen in de schaduw van eeuwenoude micocouliers.
Je kan er op één der terrasjes zalig genieten van het zoete Provençaalse leven.
In het centrum van het dorp staat de Romaanse kerk Saint-Sebastien. Het Barokke retabel en de aangebouwde kapel zijn een bezoek meer dan waard.

In de smalle straatjes ontdek je overdekte doorgangen, booggewelven en oude poorten. Het kasteel van de familie d'Agoult steekt uit boven de heuvel waarop het dorp is gebouwd. Het is privé bezit en kan niet bezocht worden.
Op de top van de heuvel, waar een oude windmolen staat, heb je een weids uitzicht over de omgeving.

Hier hebben de vrijwilligers van de vereniging "Conservatoire des Terrasses" de terrasbouw gerestaureerd. Je vind er olijfbomen, mooie groene eiken en landbouwgewassen. Het geheel is mooi aangekleed met stapelmuren en bories. Zowel de muren als de bories zijn gemaakt uit "pièrres sèches", een vorm van bouwen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van welk soort specie ook.

Aan de N100, in het gehucht Lumières ligt de kerk N.D. de Lumières.
Ooit een priorij, is het nu verbouwd tot een modern hotel met een mooi park.
De kerk is nog steeds een bekend en veel bezocht bedevaartsoord, waar een hele verzameling ex-voto's is te zien.
Aan de overkant van de N100, langs de zeer smalle D106, ligt de Romaanse kapel Saint Véran in de schaduw van enkele mooie, grote bomen.
De oudste stukken van de kapel dateren uit de 11e en 12e eeuw. In de 13e eeuw werd ze uitgebreid tot een priorij. Hiervan is niets terug te vinden. In 1996 werd de kapel gerestaureerd en sinds 1997 is ze een geklasseerd monument.
|