|
Het kleine St.-Martin-les-Eaux bezit een kasteel uit de 19e eeuw, een kerk uit de 12e eeuw en een zwavelbron. De okerkleurige huizen uit pierres sèches liggen tegen de heuvels van de Luberon in een rustige omgeving. Van op de parking van het gemeentehuis zie je in de verte de zilveren koepels van l'Observatoire St.-Michel.
De naam van het dorp had verschillende achtervoegsels: "de Paracols", de Renecas", "d'Arnacas" en "le Charbonnier". In het begin van de 20e eeuw veranderde het voor de laatste keer van naam in "les Eaux" na de ontdekking van de zwavelbronnen en de aanleg van een kuurinrichting. Hier werden ooit steenkolen, asfalt en zwavel gedolven.
Een nieuwe trap brengt je van de parking naar het dorp waar enkele huisjes mooie blauwe, rode en groen geschilderde luiken hebben. Enkele terrassen zijn overdekt met druivenranken.
Het kasteel van de Seigneurs de Lincel herbergt nu het gemeentehuis. Het is zeer verzorgd gerestaureerd en de hoofdingang is een geklasseerd monument.
Het dorp herbergt een grote onzichtbare onderneming. Enkele jaren geleden werden in de ondergrond waterdichte grotten ontdekt. De gasmaatschappij Géométhane heeft hier een grote opslagplaats voor aardgas aangelegd.
De charmante Romaanse kerk is een geklasseerd monument uit pierres sèches en een dak uit platte stenen.
De restauratie werd zeer zorgvuldig uitgevoerd. De toren heeft twee bogen en een halfronde apsis.
|
Bob Ver Meylen
Gastenboek
Toevoegen aan favorieten
Dorpen 
