Dries' verhaal
19.05.07
Naam: Dries
Leeftijd: 30
Tuinbouwer
De eerste aanval
“Toen ik twee jaar oud was, kreeg ik een hersenvliesontsteking. Ik heb toen tien dagen in een coma gelegen. Het is een wonder dat ik dat overleefd heb. Door de hersenvliesontsteking ontstond er littekenweefsel in mijn hersenen, en daardoor kreeg ik epilepsieaanvallen, soms zelfs tot twintig per maand. Dat was voor mij echt niet meer te doen. Mijn schoolwerk en mijn sociaal leven leden eronder.”
Pillen & chirurgie
“De dokters onderzochten of chirurgie voor mij een oplossing kon zijn. Ik had geluk: het was mogelijk. Op mijn 22ste werd ik geopereerd in het U.Z. Gasthuisberg in Leuven. Ik was één van de eersten die zo’n operatie onderging, omdat het toen een nog redelijk nieuwe techniek was. De revalidatie was zwaar, maar ik ben er de persoon niet naar om lang te blijven stilzitten. Ik was dus redelijk snel weer op de been. Sindsdien ben ik volledig aanvalsvrij. Ik neem al een paar jaar zelfs geen medicatie meer. Er is een kleine kans dat ik ooit nog aanvallen krijg, maar die zullen sowieso minder zwaar zijn dan vroeger.”
Uitgaan & Vrije Tijd
“Jammer genoeg word ik nog steeds met epilepsie geconfronteerd, ook al ben ik al jaren aanvalsvrij. Iedereen uit mijn omgeving kent mijn medisch verleden. Vaak vind ik dat oneerlijk. Ik heb nu een ‘gewoon’ rijbewijs, waar ik erg blij mee ben. Maar het heeft wel lang geduurd voor ik daarvoor in aanmerking kwam. Jongeren met epilepsie worden toch nog vaak in een hoekje geduwd. Alcoholisten en drufsverslaafden worden beter behandeld dan wij.”
LVB (VWA)