Carine begon haar loopbaan met het weven van grote wandtapijten met klassieke technieken. Voor deze tapijten maakte ze kartons (tekeningen op ware grootte van de voorstellingen op de wandtapijten).

Later begon ze deze kartons in repen te knippen en die papieren repen als inslag te gebruiken in weefwerken. Tot ze ontdekte dat het eigenlijk beter was om niet te weven maar deze stroken gewoon aan elkaar te stikken. Zo ontstonden heel authentieke en originele werken.

Nieuwe technieken werden uitgeprobeerd.

Er groeiden werken in knoopbatik, wasbatik, gemaakt met wateroplosbaar vlies, borduursels, etc. Allemaal creaties die op zich al mooi zijn, maar die haar toch niet echt tevreden stelden.

Ze knipt en scheurt deze werken in stukken en met deze lappen en stroken van verschillende creaties maakt ze iets geheel nieuws.

Er ontstaat zoiets als een puzzel.

Verschillende stoffen in uiteenlopende kleuren en technieken worden gecombineerd en alles wordt samengebracht in lagen boven elkaar, zodat er diepte wordt gesuggereerd en doorzicht.

Soms is het als een raam waar je doorheen kijkt.

Soms lijkt het of er verschillende werken op elkaar liggen.

Soms is het de omkadering die nog nieuwe elementen verbergt.

Het duurt even voor je als toeschouwer precies ziet wat achter de bovenlaag zit en hoe diep het doorzicht is.

Een aantal werken zijn helemaal abstract.

De motieven die door de batik worden gevormd zijn in lagen over elkaar heen aangebracht zodat ze een substantieel geheel vormen. In dit geheel versmelten het abstracte en decoratieve element van het werk, terwijl in de details een heel netwerk van betekenissen kan worden gevonden.

Andere creaties hebben een figuratief onderwerp.

Door de behandeling van technieken zoals borduren en batik krijgen deze voorstellingen een heel eigen karakter. Het zijn dromerige beelden van engelen of schelpen en soms van tekens of suggesties van woorden.

Kleur is heel belangrijk voor Carine. De kleur van ieder lapje wordt door haarzelf aangebracht en in haar composities zoekt ze steeds naar verrassende combinaties.

Zelden maakt ze een voorontwerp. Ideeën groeien in haar hoofd.

Ze noteert, probeert en stort zich volledig in het proces van het creëren.

Een werk wordt op het moment van het maken geboren, intuïtief, vanuit het gevoel.

Er zit geen boodschap in, geen aanklacht of iets maatschappelijks. Het is een wereld op zichzelf. Elke toeschouwer zal er zelf een verhaal in vinden.