Anamur ligt op ± 121 km van Alanya, het ruige landschap rond Anamur was in vroegere tijden berucht vanwege de piraten en de bandieten vandaar dat de kust is bezaaid met kastelen. Het is een rommelig dorpje ongeveer 5 km landinwaarts. De bijbehorende nederzetting aan zee Iskele is een kleine vrijwel onberoerde plaats met een paar goedkope hotels. De meeste gasten zijn Turken maar ook buitenlanders die het aandurven hebben het hier echt naar hun zin.
Hier staat niet alleen een van de mooiste kastelen van Turkije, Marmure Kalesi, een bijzondere antieke stad en een belang wekkend museum en er is ook een strand. Bijzondere dieren zijn de karetschildpadden en een kleine kolonie monniksrobben.

Het best bewaarde en grootste hiervan is Marmure Kalesi, een kruisvaarders burcht waarvan zowel de muren als de 36 torens nog overeind staan. Op het strand staan waar de golven tegen de muren slaan beheerst het de omliggende vlakte. Het was het belangrijkste bruggenhoofd op het vaste land van de Lusignaanse koningin van Cyprus nog geen 80 km hier vandaan. Vele van de torens kunnen binnen beklommen worden Op 5 kmten westen van het kasteel liggen op een helling de ruines van de Byzantijnse stad Anamurium, met in de woonhuizen resten van mozaieken en schilderingen dit is altijd open voor het publiek. 
Mamure Kalesi of Kasteel van Anamur is waarschijnlijk het fraaiste kasteel in het Cilicische landschap. Al vanaf de 3de eeuw n. C. stond hier een fort in de 10de eeuw verrees de eerste versie van het huidige kasteel een geducht bolwerk van beruchte zeerovers. Sinds de 11de eeuw was het in bezit van de koningen van Armenië maar in 1226 werd de kust veroverd door de grote seldskoekse bouwmeester sultan Alleaddin Keykubat I die het bijna geheel afbrak en het weer opbouwde.
Tussen 1300 en 1308 was het in handen van de emir van Karamano Slu, Mehmet Bey. De daarop volgende eeuw was het, het laatste steunpunt op het vaste land van de Lusignans, de kruisvaarders koningen van Cyprus die de titel zoniet het gebied van de koning van Armenië hadden toegeeigend. aan het einde van de 15de eeuw viel het tenslotte in handen van de Ottomanen en het bleef in gebruik tot na de Eerste Wereldoorlog. 
Opnieuw gerestaureed en geopend voor het publiek is het tegenwoordigeen machtig en imposant bouwwerk, met enorme gordijngevels die twee enorme binneplaatsen afschermen. In het midden staat een kleine moskee maar de echte atractie is het rondzwerven door de donkere woonvertrekken die binnen de zware muren zijn gebouwd (neem een lamp mede) en het klauteren over de winderige transen tussen de 36 bastions.

Iotapi , Anamurium

Terug naar Turkse Riviera of naar het begin