Niet
ver van Zelve, bij het plaatsje Paşabag, bevinden zich in een
kleine vallei de zogenaamde “feeënschoorstenen” of in het
plaatselijke dialect “peri bacasi”. De vallei is tevens bekend
onder naam Monnikenvallei door de aanwezigheid van kluizenaarshutten in de
tufstenen kegels.
De
eigenaardigheid van de vallei bestaat uit en groot aantal vreemde, bijna
kegelvormige rotsformaties die schoorstenen lijken waardoor een legende was
ontstaan. Men beweerde dat hier met overmacht begaafde bovenaardse wezens, feeën,
leefden.
De
geologische geschiedenis van de schoorstenen gaat terug tot een ver verleden:
zoals bekend is dit een vulkanische streek, de rotsformaties bestaan uit steen
van verschillende hardheid.
De
streek rond Paşabag bestaat, evenals het overgrote daal van dit gebied, uit
tufsteen; maar ook een hardere basaltsteen wordt hier gevonden, waar onder
andere de “deksels” van de schoorstenen uit bestaan. De
verschillende erosiekrachten hebben in vergane tijden op de bovenlaag van de
donkere, harde rots ingewerkt waardoor de onderliggende, veel zachtere, tufsteen
aan het licht kwam. Van de bovenlaag zijn tegenwoordig slecht de “deksels”
van de kegels over; hieronder loopt een duidelijke, bijna horizontale, lijn die
de onderkant van de tegenwoordig verdwenen antieke rotsspleet aanduidt. De
steenblokken die door de erosiekracht, maar tevens door het regenwater,
loskwamen ondergingen later een diep verticaal splijtingsproces, waardoor zij
veranderden in met elkaar verbonden kegels of groepen kegels.
Aan
de tand destijds en de kracht van het water voegde zich later de menselijke hand
toe: een groot aantal kegels werd bewerkt om er kluizenaarshutten of
rotswoningen van te maken. De meest zonderlinge formatie is de zogenaamde
schoorsteen langs de weg, eens soort natuurlijke zuil met bovenop een deksel of
hoed; binnenin bevond zicht zich een kapelletje en ook de aanliggende kegels
waren uitgehouwen, deze hebben echter tegenwoordig geen overdekking meer.
Capadocië: Aksaray, Vallei van Ihlara, Nevseher, Cavusin, Urgup, Ortahisar, Uçhisar, Goreme, De rotskerken van Goreme, Pasabagi, Zelve, Avanos, Vallei van Soganli, Derinkuvu en Kaymakli.
Terug naar Turkse Riviera of naar het begin