Ortahisar
ofwel “Middenvesting” wordt gekenmerkt door een aantal eenvoudige,
schilderachtige constructies. Deze huizen of opslagplaatsen – die bestemd
waren voor het opslaan van fruit en groenten – hebben in de regel slechts twee
verdiepingen; de bovenverdieping kan langs een buitentrap worden bereikt. De
meer recente gebouwen bestaan daarentegen uit metselwerk waarvoor plaatselijk
gesteente werd gebruikt; de buitenmuren zijn gewitkalkt en hebben rechtlijnige
kroonlijsten. Het stadje doet in zijn geheel dus bijzonder eenvoudig aan en de
gelijke constructies hebben over het algemeen platte daken; in de smalle
steegjes komt men vaak schilderachtige kleine vierwielige karretjes tegen waarop
parasols zijn aangebracht tegen de felle zon. Vlak achter het dorpsplein ligt
een monolitische, op een toren gelijkende rots die Sivrikaya wordt
genoemd: binnenin de rots zijn vertrekken en ruimten verkregen door het
gesteente als een bijenkorf uit te houwen. Door instorting zijn enkele
binnenruimten te zien en de koud gemetselde muren zijn het resultaat van
stuttings werkzaamheden.
Capadocië: Aksaray, Vallei van Ihlara, Nevseher, Urgup, Uçhisar, Goreme, De rotskerken van Goreme, Feeënschoorstenen, Pasabagi, Zelve, Avanos, Vallei van Soganli, Derinkuvu en Kaymakli.
Terug naar Turkse Riviera of naar het begin