Verderop, in het noorden, ziet u al de witte terrassen liggen van Pamukkale ("Katoenkasteel"). Dit unieke landschap dankt zijn ontstaan aan het 35 ° Celsius warme water van de onder hoge druk staande bronnen. Als gevolg van het verschil in temperatuur en druk geeft het water kalk af. De terrassen zijn vermoedelijk ontstaan in de tijd dat de helling diende als steengroeve voor de bouw van het erboven gelegen antieke Hierapolis. Aan de terrasranden vormden zich kalklagen die steeds verder aangroeiden, waardoor langzaan kleine bekkens ontstonden. De natuur blijkt hier op een mooie zomernamiddag bijzonder rijk aan contrasten, zeker wanneer u van beneden opkijkt naar de witte kalkvormen, die dan prachtig afsteken tegen de bloeiende roze oleanderhagen en diep blauwe hemel. Het gebied staat onder natuurbescherming en er is een bouwverbod van kracht.

Het hoge waterverbruik van de motels heeft echter een negatieve invloed op de waterhuishouding van de kalksteenterrassen .

Denizli, Pammukale herapolis, Pammukale museum, Pammukale necropolis, het zoutmeer Açigöl.

Terug naar Turkse Riviera of naar het begin