In
de Oudheid was Perga door de toen bevaarbare rivier Kestros met de
zee verbonden. Dit is een van de meest belangrijke en meest mooie steden van de
kust, ook beroemd om religieuze redenen daar Paulus hier zijn eerste rede
uitsprak en geschiedkundig gezien omdat hier de schrijver Apollonius van Perga
werd geboren, auteur van een beroemd wiskundig werk.
De
naam Perga stamt van een oud Anatolisch dialekt en is dus niet Grieks, maar de
oorspronkelijke bewoners waren er van overtuigd dat de stad was gesticht door
Griekse helden na de bezetting van Troje. De eerste nederzetting wordt rond
1.000 v. C. gedateerd en bevond zich waarschijnlijk op de acropolis. Later
breidde zij zich tot de onderliggende vallei uit.
Perga
was een vrije onafhankelijke stad tot de komt van Alexander de Grote in 334 v.
C. die haar al gefortificeerd aantrof. Tijden hellenistische en Romeinse tijd,
in de 2de eeuw v. C., bloeit de stad op, zij slaat haar eigen munten
met een afbeelding van het beeld van Artemis van Perga, de
vruchtbaarheidgodin. Na tijdens het Romeinse keizerrijk een periode van grote
welvaart te hebben bereikt, geraakt de stad in de Byzantijnse tijd in verval.
Men
komt in de beneden stad door drie poorten, de mest zuidelijke, uit de
Hellenistische tijd, is de mooiste en meest grootse. De poort was geflankeerd
door twee ronde torens en had een ovaal binnenhof dat in 120 n. C. werd
omgevormd tot een soort erehof: de muren werden met waardevolle marmeren platen
bekleed en in de nissen werden beelden van goden, van keizerlijke familieleden,
van de mythische stichters van Perga en van beroemde Romeinse persoonlijkheden
geplaatst. Van hieruit kwam men bij de acropolis.
Perga was in vier
wijken verdeeld door twee mooie wegen waarlangs zuilen stonden die
waarschijnlijk uit de 2de eeuw n. C. stammen. Halverwege beide wegen,
die ongeveer 20 meter breed waren, liep een waterafvoerkanaal.
Terug naar Turkse Riviera of naar het begin