Uçhisar
ofwel “de drie kastelen”, bevindt zich niet ver van Göreme, vanuit
de verte lijkt het dorp bekroond met een grillige rotspunt met een groot aantal
kleine vensters in de rotswand. Daar waar de vensters zijn ingestort zijn een
aantal binnenruimten aan het licht gekomen.
De
“citadel” die enkele tientallen meters boven de bewoonde kern torent, biedt
vanuit het westen een suggestief aanzien, van hieruit lijkt dit een grote
rondvormige toren met daarnaast een gebeitelde faille. Onder
huizen loopt een ongeveer meter lange tunnel in de turfsteenberg: het schijnt
dat deze antieke galerij diende als verbinding met buiten in geval van
vijandelijke bezetting van de rots en tevens voor de watertoevoer.
Evenals te Ortahisar is ook hier de recente urbanisatie van het dorp grotendeels te danken aan de ontwikkeling van het toerisme: even buiten het dorp, vanuit een panoramisch liggend hotel, heeft men een uitzonderlijk uitzicht over het gehele dorp en over de lichtkleurige rotswand waar een duizendjarige erosieve hand zijn afdruk tussen diepe groeven heft achtergelaten. In de buurt van dit hotel ligt een zogenaamde “duiventil”: deze constructies komen vrij veel voor in Cappadocië, maar hier staan er bijzonder veel. Dit zijn rotsachtige constructies of ordeningen over een groot oppervlak, die zowel in de antieke als in de moderne tijd werden verwezenlijkt, ze zijn nog in gebruik.
Binnenin
zijn een groot aantal vogelnissen verkregen; de vogels broeden hier en zodoende
ontstaan een hoop uitwerpselen die in korte tijd een laag vogelmest vormen, deze
lagen worden afgevoerd en gebruikt als meststof voor het land.
In
de buurt van Uçhisar bevindt zich een diep kanaal: de stroompjes die hier reeds
in de oudheid samenstroomden hebben een soort kloofdal doen ontstaan dat tot aan
Ak Vadi loopt.
De
vlakte waar de fluviatiele erosie heeft ingewerkt lijkt zodoende onverwachts in
tweeën gesplitst door een onbegroeid kloofdal waar de steile witte rotswanden
in de grillige vormen zijn gemodelleerd. Ook de benaming van de vallei “sneeuwwit”,
is te danken aan de kleur van de rotsen; de antieke waterstroom vormt aan de
voet van de steile rotswand een afgrond en tegen de rotswanden kan men de
verschillende erosie lagen waarnemen. Verder gaand langs de weg die van Uçhisar
in noordelijke richting leidt, komt men bij Avçilar, liggend op een
kruising van twee wegen, waarvan er een noordwaarts naar Çavusin en Zelve
voert en de andere oostwaarts naar Göreme.
Ook
Avçilar heeft een oeroude oorsprong; een getuigenis hiervan is een
graftombe uit de Romeinse tijd, die op en steile rots staat. Dit is in feite een
rotstombe, een in de rotswand uitgehouwen monument met binnenruimten.
Oorspronkelijk was de voorgevel ontworpen als een soort tempeltje met een driehoekig
timpaan; onder het bovenstuk lopen twee lijsten die het horizontale
balkwerk imiteren dat rust op twee zuilen met Dorische kapitelen.
Capadocië: Aksaray, Vallei van Ihlara, Nevseher, Cavusin, Urgup, Ortahisar, Goreme, De rotskerken van Goreme, Feeënschoorstenen, Pasabagi, Zelve, Avanos, Vallei van Soganli, Derinkuvu en Kaymakli.
Terug naar Turkse Riviera of naar het begin