GALLERIES :
EXPOSITION :
Other artists :
Eddie Symkens :
PUBLICATIES / PUBLICATIONS
Artikel in Gazet van Antwerpen
Ludwig Trossaert
Galerie Ludwig Trossaert
Schreef nav de tentoonstelling feb-maa 2007 :
Deze Limburgse kunstenaar heeft onder de verzamelnaam "Chapters" een aantal abstracte schilderijen gemaakt die ons door ingehouden kleuren en mathematische thema's doen nadenken over orde en chaos.Half verheven vlakwerk, mathematische thema's als codetaal, zachte kleuren met rijke expressie. Het werk van Dimitri Casters scherpt onze intellectuele waarnemingszin, laat ons zoeken naar diepere betekenissen in hun aards coloriet, noopt ons buiten de context te denken.
Guy van Beckevoort
Directeur van de Westhoek Academie in Koksijde
Kunstcriticus
Tekst voor " De Panne 2006-2007 " ( 14-12-2006 )
DIMITRI CASTERS ( GENK 1969 )
Dimitri Casters is een open geest met een veelzijdig werkveld in de beeldende kunst. Van het halfverheven vlakwerk naar tastbare handvaardige kleinoden, het ene groeit uit het andere. Het is ook zo integrerend en verrassend de beide disciplines samen te mogen herkennen, en het doet er ook niet toe wat het eerst was !
Zijn intrinsieke vormen doen me denken aan een prehistorisch instrumentarium... Alhoewel hedendaags kosmisch design ook kan.
De benoeming : Casters Dimitri Paintings is blijkbaar van eigen fabrikaat. Het duidt op het gene wat " geschilderd " zou moeten zijn; en inderdaad, er is een drager, er is acrylverf, er zijn andere vreemde toevoegsels in het spel als gips, gel, enz. Het gebeuren betitelt " painting " : als beeldvormend voor een ontoevallige - toevallige situatie, waarbij het oppervlak geografische allusie verkrijgt in bijvoorbeeld eindeloos wit. De materie-oppervlakten zijn als het ware een verzamelplaats voor inleg van hiëroglyfen en andere kalligrafische tekens.
Het element " ABSTRACTIE " in zijn werk behoudt een menselijke dimensie en het blijft een leesbaar patroon in zijn totaal geschilderde oeuvre.
De onderlinge proporties bij de geometrische vlakverdeling charmeren de toeschouwers als een poëtische puzzel van intieme kleurnuances en de contradictie van de zachte / en / ruwe bewerking van het schildersdoek.
De schilder Casters streeft ook de perfectie niet na. Zijn composities zijn vrijblijvend helder in het perspectief van steeds een " non-finito ". De belijnde plattegronden in meestal aardse colorieten zijn begrensde donkere gedachten die overschilderd worden met besneeuwd wit die valkuilen en onderaardse gangen maskeren. Met het aanwezige witte veld verdwijnt ook de sombere picturale aanzet van zijn tableaus.
Het schilderwerk van Dimitri is een wereld van geluk in dimensies. De toeschouwer kan er in vertoeven en zijn/haar eigen verhaal mee stofferen.
De Geëxposeerde abstractie verschaft een lichamelijk en geestelijk genoegen en verscherpt onze intellectuele waakzaamheid. Het openbaart zich als een vergeestelijking van de materie. Het is er goed vertoeven.
Deze kunst van Dimitri helpt ons op weg naar de andere levensrealiteit als een antidotum tegen de perversiteit van het huidige wereldbeeld.
Guy Van Beckevoort, Koksijde 14-12-2006
Willo Gonnissen
Kunstenaar - Docent - Kunstcriticus
Tekst voor boekje van de reeks " CHAPTERS " - CASTERS DIMITRI ( 29-04-2006 )
Titel : VIER
Een schilderij is een vierhoek. Dat lijkt normaal, we staan er niet bij stil, het is een evidentie, De vierhoek, of juister, het getal vier is in het werk van Dimitri Casters echter een sleutelbegrip. Vier is het getal van het evenwicht, van de harmonie en de symmetrie. Vier seizoenen, vier windstreken, vier ledematen,...
Vier streepjes naast elkaar, gekrast, geschilderd of getekend. Vier vlakjes, vier punten, vier vlekken. Het is een motief dat constant opduikt in de schilderijen van Casters. Vier lijntjes, soms ook twee lijntjes in kruisvorm. Twee lijnen die elkaar in twee gelijke delen verdelen. Een kruis of een X. Opnieuw vier.
Casters tekent vaak vierkanten. Zelden zijn ze scherp en hoekig. Het vierkant wordt afgerond. Het vierkant wordt cirkel. De vorm blijft echter ondubbelzinnig vier zijden hebben. Telkens weer vier.
Soms zie je rastermotieven met kleine vierkantjes. Getallen, letters, symbolen en geheime formules worden in het raster aangebracht. De tekens doen een logica vermoeden. Wordt er iets berekend en in een logisch denkpatroon gegoten? Waarover gaan de berekeningen? Wat moet er begrepen worden?
Hier en daar duiken halve woorden op. Bij nader inzien staat de rest van het woord op een andere plaats in het schilderij of verbergt het zich in de tekening. Soms kan je een woord in verschillende richtingen lezen en verandert de betekenis: ‘TOL’ wordt ‘LOT’
De woorden en letters staan soms op hun kop, alsof de richting onbelangrijk is. Dat is ook zo. Het schilderij wordt gemaakt vanuit alle kanten tegelijk. Er is aanvankelijk geen onder- en bovenkant. Pas bij het ophangen bepaalt de kunstenaar de richting. Dat werkproces verraadt zich ook in de richting van de ‘drippings’. Casters laat vaak verf afdruipen op het doek. Niet zelden vloeit in de definitieve presentatie de verf schijnbaar naar omhoog of zijwaarts.
De handeling van het schilderen is bij Casters erg belangrijk. Hij refereert hiermee naar het ‘abstract expressionisme’ en de ‘art informel’. Het ‘doen’, de activiteit staat centraal. Letters en tekens ontstaan uit een soort ‘écriture automatique’ en vertalen wat er vanuit de ziel van de kunstenaar ongeremd naar boven komt.
Ook refereert Casters naar de materiekunst van Dubuffet en vooral Tapiès. Soms doen zijn doeken immers denken aan oude verweerde en afgebladderde muren met resten van bezetsel. Op de verweerde muren zijn graffiti-achtige symbolen en tekens aangebracht die verwijzen naar wiskunde, taal of keltische symboliek.
De kleuren zijn steeds ingehouden: oker, zandkleur, wat grijs en beige. Daarop worden donkere vormen aangebracht, bijna zwart. of heldere witte vlakken met pastueuze gips. Tussen die vormen komen witte vloeiende lijnen in verf en zacht rode of zwarte tekens in krijt. De sfeer die de werken uitstraalt doet denken aan grotschilderingen van primitieve culturen. De aardkleurige tinten en het organisch gebruik van verf en gips verwijzen naar de natuur, naar stenen, naar de aarde zelf. De tekens en symbolen verraden een menselijke aanwezigheid. Probeert de mens de natuur te begrijpen? Wilt de mens de natuur ordenen? Misschien verbeelden de doeken van Casters een tegenstelling tussen orde en chaos. Maar is bij nader inzien de chaos toch niet erg geordend? En zijn de orde, de formules de woorden en de berekeningen uiteindelijk niet ongrijpbaar en onbegrijpbaar?
Orde en chaos zijn misschien inwisselbaar in het universium van Casters. Wat blijft is de wil om te ordenen. De wens om te begrijpen. Het dwangmatig bevestigen van een orde, het zoeken naar een evenwicht, het markeren, verdelen, benoemen, begrenzen. Uiteindelijk wordt alles echter omgedraaid en op zijn kop gezet. Alles kan vanuit alle kanten bekeken worden. Een schilderij heeft vier kanten. Vier.
Willo Gonnissen, Hasselt 29-04-2006
F.De B.
Kunstcriticus
Tekst voor Kunstenaars en Galerijen mbt reeks " Geel "
Titel : 5e Editie
DE KUNSTENAAR
Geboren te Genk in
1969 heeft Dimitri Casters zich expressief weten te uiten als een
gedreven kunstenaar. De opgedane indrukken of beelden en gebeurtenissen
uit het dagelijks leven, die hem hebben geraakt, worden op een eerlijke
en sfeervolle manier in beeld gezet. Aanvankelijk beperkte hij zich
inhoudelijk tot realistische portretten en surrealistische werken.. Al
zoekend naar de perfectie om zijn gedachtengoed beeldend te verwoorden,
kregen we van hem een reeks abstracte doeken te zien. Hierin kreeg de
lijnvorming en de opbouw van intimistische ingekleurde vlakken een
centrale plaats. Vaak trof men in deze werken suggestieve verwijzingen
naar de figuratie. HET WERK
Het recent oeuvre van Dimitri Casters is het meest verwant met het abstract expressionisme. Met contrastrijke composities, ritmisch opgebouwd en verrijkt met frisse kleuren, groeit zijn werk uit naar een verrassende beeldvorming die de kijker bekoort. Bovendien slaagt de kunstenaar erin om met suggestieve elementen en gestalten zijn verbondenheid met de medemens en zijn cosmos in beeld te brengen. Het is alsof hij een strijd levert met het leven, maar dan wel met een mistieke benadering van het gegeven. Gebruik makend van een beredeneerde symboliek en een rustgevend evenwicht tussen het zijn en de emotie, weet hij fascinerend uit te pakken. Het geheel oogt als een kleurrijke compositie die als het ware verhalend refereert naar de werkelijkheid om ons heen. Zijn geeigend kleurgebruik, in al zijn schakeringen, weerspiegelt zijn gevoelens van het moment. Elke compositie vertoont een heldere aanzet, vaak doorbroken met een geaccentueerde streep alsof hij worstelt met een onaangename ervaring. De spanning in de opbouw neigt naar speels optimisme. Bovendien slaagt hij erin om het geheel sfeervol om te toveren zodat de kijker er zijn eigen dromen kan bij aan te vullen. Zijn gepassioneerde creativiteitszin draagt een lyrische boodschap uit. Op een spontane wijze geeft Dimitri Casters uiting van zijn zielsverbondenheid en geestelijke verwantschap met het leven. Deze filosofische onderliggende gedachte wordt op een aangrijpende manier beeldend verwoord. Elementen worden harmonisch op doek uitgewerkt, waardoor de kunstenaar op een humaan spirituele manier zijn impressies prijsgeeft. Krachtig van vorm en met een symfonie van kleuren weet hij elke kijker te ontroeren. ( F. De B. ) 2005
|
S O P
Kunsthandel
Tekst voor permanente/reizende expositie " Geel "
Titel : 5e Editie
|
Casters Dimitri wonende te Diepenbeek (
België ), geboren te Genk in 1969. Via abstract expressionisme verrijkt met figuratieve elementen vertelt de kunstenaar een verhaal over het gevecht van de mens met het leven, de mythes, het geloof. Een verhaal van alle tijden met een veelheid van interpretaties, dubbelzinnigheden, en kritiek. Het omarmen en het loslaten van het leven, de toekomst, het verleden, de kansen, het inzicht, de wijsheid. Het vechten met frustratie, euforie, obsessie, het leven en de dood. De kunstenaar schept een beeld met opening tot interpretatie en visie. Een beeld dat elke dag een ander verhaal vertelt. Niet alleen dat van hem, maar vooral ook dat van U. Het gebruik van een geheel eigen beeldtaal geënt op taal van de natuur, de oude hiërogliefen, de ongeschreven taal, symbolen, tekens uit de moderne wereld zoals men die van onze huidige beschaving zou terugvinden. Met hoog in het vaandel de eerlijkheid van de spontane expressie brengt de kunstenaar de ziel en niet een kopie van zijn werkelijkheid |