INTERIEUR-RESTAURATIE     

         VAN ONZE CORVETTE '68      

Door CCC'ers Guy en Tim Donné

In het voorjaar van 2002 hebben mijn zoon Tim en ik het interieur van onze Corvette vernieuwd. Geen eenvoudige klus zoals gewoonlijk blijkt als je aan zoiets begint waarvan je niet weet waar het eindigt. 

Één van de hoofdvragen waarmee we zaten was het juiste nummer en benaming van de blauwe kleur van het interieur. Van een kleurenkaart werden we niet veel wijzer. Gelukkig was het deurpaneel aan de passagierszijde nog altijd het originele (1968!!) zoals bleek toen we het verwijderden. In het deurpaneel stond de fabricatiedatum en kleurcode. 

Ons eerste werk was dan ook het gehele bestaande interieur verwijderen, nu waren we blij dat we een convertible hadden.

 Ook het achtercompartiment werd helemaal uitgekleed omdat we een geluidsisolatie  onder de nieuwe bekleding wilden plaatsen. Het was een hele klus om de originele (gelijmde) maar deels vergane isolatie te verwijderen van de polyesterbodem. Het middelste opbergvak was uit een soort karton vervaardigd en niet meer te gebruiken..

 

 Gelukkig dat ik als dakwerker handig ben met zink en uit dit materiaal heb ik dan ook een

nieuw opbergvak geknutseld.

 

 Dat er een nieuwe tapijtset nodig was bewijst wel volgende foto.

 

 Ook de rest van het interieur was dringend aan vervanging toe.

 Nu kwam het moeilijke gedeelte, een balans opmaken van welke stukken nog te renoveren waren en welke nieuw diende aangekocht te worden. Als je weet dat bijvoorbeeld een “shift console house “ (voorste gedeelte van tunnel) een  dikke 300 € kost dan krijg je plots enorm veel goesting om aan het oude te gaan knutselen.

We hebben dan een offerte aanvraag opgemaakt en aan een viertal leveranciers prijs gevraagd. Er was één leverancier bij die zo goedkoop was dat we er niet durfden te bestellen, temeer daar hij in de VSA woonde en we eerste geld moesten opsturen alvorens hij iets in een doos zou stoppen en afsturen. Onze “hoofdleverancier” werd uiteindelijk: Dutch Corvette Supplies uit Marienheem in Nederland. Na een bezoek aan zijn zaak en na zijn collectie Vettes bewondert te hebben waren we ervan overtuigd met een specialist te doen te hebben. We kregen gelijk, Berend de Weerd, zaakvoerder van DCS is een kei in zijn vak.

 Toen de bestelling geplaatst was, moesten we een drietal weken wachten op de levering. Hadden we toch tijd om aan de zetels te beginnen. Eerst hebben we de frames gezandstraald, dan in primer gezet en tenslotte zwart gelakt.

 

 Ook het kipmechanisme kreeg een grondige beurt.  

Ondertussen waren de nieuwe delen aangekomen en konden we beginnen te monteren.

De bestuurderszetel kreeg nog een versteviging op “oude” wijze met een koord ipv stalen veren. Dit is vooral bij een convertible van belang omdat iedereen met zijn knie op de zetel gaat zitten om de softtop te ontgrendelen. Tegen zo een zware “puntbelasting” is het zitgedeelte niet bestand, vandaar de versteviging tussen de veren.

 

 Het resultaat van onze arbeid.

 Als je die nieuwe seats dan in je werkplaats hebt staan krijg je weer goesting om door te doen. Als Tim en ik het dan eens zwaar hadden gingen we op een zetel zitten en konden we heerlijk dromen van de mooie tijden die ons in onze Corvette nog te wachten stonden.

 Van kleurverschil gesproken. Dit is een foto (onder) van het originele deurpaneel (1968) en een splinternieuw.   Valt reuze mee, niet?

 

 Ook het chroom werd onder handen genomen. Helaas hebben we een slechte ervaring met de firma die de stukken verchroomde.

 Dat we hard gewerkt hebben bewijst de volgende foto. Zelfs om te eten bleven we in de auto zitten, konden we ondertussen toch de planning bespreken.

 Voila, en dit is waar het allemaal om te doen was.

 Nog een speciale dank aan Tim en aan François “Black Book” Bervoets. De eerste voor hand en span diensten en de muziek van Janis Joplin, de tweede voor zijn raad en bijstand, zonder hen was het zeker niet gelukt.

Guy & Big Blue