Klik op de kleine foto's hieronder voor een grotere versie

 

 

 

 

 

7.jpg (34158 bytes)

 

 

 

 

bg_3.jpg (31604 bytes)

 

 

 

 

bg_8.jpg (41714 bytes)

 

 

 

 

bg_10.jpg (29736 bytes)

 

 

 

 

bg_13.jpg (40121 bytes)

 

 

 

 

 

bg_15.jpg (33081 bytes)

 

 

 

 

 

bg_16.jpg (39939 bytes)

 

 

 

 

bg_17.jpg (46723 bytes)

 

 

 

 

bg_19.jpg (40789 bytes)

 

 

 

 

bg_21.jpg (31688 bytes)

 

 

 

 

bg_22.jpg (38762 bytes)

 

 

 

 

bg_23.jpg (39871 bytes)

 

 

 

 

bg_27.jpg (38888 bytes)

 

 

 

 

bg_31.jpg (30196 bytes)

 

 

 

 

bg_32.jpg (40631 bytes)

 

 

 

 

bg_33.jpg (40661 bytes)

 

 

 

 

bg_37.jpg (51091 bytes)

 

 

 

 

bg_38.jpg (38250 bytes)

 

 

 

 

bg_39.jpg (37522 bytes)

 

 

 

 

bg_41.jpg (31201 bytes)

 

 

 

 

bg_42.jpg (39849 bytes)

 

 

 

 

bg_43.jpg (36839 bytes)

 

 

 

 

bg_47.jpg (36149 bytes)

 

 

 

 

bg_48.jpg (47049 bytes)

 

 

 

 

bg_49.jpg (37905 bytes)

 

 

 

 

bg_51.jpg (31355 bytes)

 

 

 

 

bg_53.jpg (36912 bytes)

 

 

 

 

bg_55.jpg (20126 bytes)

 

 

 

 

bg_57.jpg (41562 bytes)

 

 

 

 

bg_58.jpg (44027 bytes)

 

 

 

 

bg_59.jpg (38121 bytes)

 

 

 

 

bg_61.jpg (32101 bytes)

 

 

 

 

bg_68.jpg (29332 bytes)

 

 

 

 

bg_69.jpg (35939 bytes)

 

 

 

 

bg_71.jpg (32290 bytes)

 

 

 

 

bg_72.jpg (39865 bytes)

 

 

 

 

bg_74.jpg (46152 bytes)

 

 

 

 

bg_77.jpg (40511 bytes)

 

 

 

 

bg_79.jpg (32517 bytes)

 

 

 

 

bg_81.jpg (35560 bytes)

 

 

 

 

bg_82.jpg (40740 bytes)

 

 

 

 

bg_89.jpg (38175 bytes)

 

 

 

 

 

 

 

bg_94.jpg (51575 bytes)

 

 

 

 

bg_97.jpg (50726 bytes)

 

 

 

 

bg_99.jpg (40417 bytes)

 

 

 

 

bg_111.jpg (34273 bytes)

 

 

 

 

bg_211.jpg (33269 bytes)

 

 

 

 

 

bg_411.jpg (35969 bytes)

 

 

 

 

bg_511.jpg (39590 bytes)

 

 

 

 

bg_611.jpg (25709 bytes)

 

 

 

 

 

 

bg_811.jpg (22792 bytes)

 

 

 

 

bg_911.jpg (36291 bytes)

 

 

 

 

9.jpg (39321 bytes)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       PELGRIMAGE NAAR LE MANS 2002.     

 Door Sabina Hilleman

Donderdag 13 juni 2002 omstreeks  12.30 uur was het dan na een jaar wachten eindelijk zover. Na wat traantjes weggepinkt te hebben vanwege het uit logeren sturen van de kinderen gingen we dan eindelijk op weg. We namen het veer Vlissingen / Breskens en gingen over de kustroute naar Le Mans.  Onderweg zouden we een hotel pakken, zodat we een paar uurtjes van Le Mans de nacht zouden doorbrengen.

Op mijn verzoek rijden we sinds enkele jaren over de kust richting Le Mans, ten eerste omdat het een hele mooie route is, ten tweede omdat we dan in de stroom meegaan van de Engelse auto’s die of per boot, of door de tunnel naar Frankrijk  gaan. Ten derde heb ik een verschrikkelijke hekel om via Parijs te rijden. Ik zit dan de hele tijd verkrampt van de zenuwen in de auto. Die Parijzenaars geven er echt niet om in wat voor auto je rijd, en als het even zo uitkomt rammen ze alles wat op hun pad komt. Via de route die we nemen is het mogelijk voor mij om  al een beetje relaxen en van onze short break genieten. 

Wederom was alles zo een beetje vol geboekt richting Le Mans zodat we de weg vervolgden en bij diverse hotelletjes gestopt zijn. Rond een uur of 9.00 hadden we dan eindelijk een hotel gevonden dat voldeed aan onze wensen. Na een heerlijk diner gingen we naar onze kamer voor onze welverdiende rust! We vergaten niet de wekker te zetten, omdat we al vroeg paraat moesten zijn want we hadden een afspraak met Stephen Irons van de Engelse Corvette Club.

 

Sinds wij aangesloten zitten op het World Wide Web is er een wereld opengegaan. Via een Belgische kennis van ons hebben we E-mail adressen gekregen van de voorzitter van de Engelse Corvette Club en ook de Franse Club. Met een lid van de Franse Corvette Club heeft Martin in een grijs verleden al eens staan praten. Maar een vluchtig contact kun je niet zo vast houden als via het internet.

 

Via vorige E-mail contacten hadden we afgesproken met Stephen en June elkaar rond 11.00 te ontmoeten in de Arnage Corner. Toen we daaraan kwamen waren er geen Corvettes te zien,  maar ons mobieltje bood uitkomst. We konden toch niet verder over het circuit omdat een wat al te enthousiaste truckrijder het verzonnen had om zijn truck op de zij te leggen, hij was zeker geïnspireerd geraakt door al het autogegrom wat er rondwaart.

 

Na een telefoontje  met June wachten we op de afgesproken plaats en al snel zien we een rode, een zwarte en een gele Corvette verschijnen. We maken kennis met Stephen en zijn vrouw  June en nog 2 Engelse koppels,  het wachten is op nog een paar Corvette’s omdan gezamenlijk naar de plaats te gaan waar we afgesproken hebben met Gerard Planche van de Franse Corvette Club. Deze man hebben we ook via E-mail leren kennen, we gaan bij hem de kaarten halen voor het Pitsbezoek en voor de Barbecue op zaterdag avond.

 

We ontmoeten daar ook een mede-Nederlander die ook via Gerard Planche naar de 24 uren van Le mans gekomen is, hij heeft een turquoise Cabriolet Vette, en onder het wachten luisteren we naar zijn verhaal over zijn Vette.

 

 Als we eenmaal aan de beurt zijn halen we onze tickets voor de BBQ en Martin’s participation in a pitwalk van 2 uren. Had ik gelijk een leuk vaderdagskadootje voor meneer!! Martin sprak met Gerard af dat hij Zondagmorgen van 8.00 tot 10.00 uur zijn pitwalk zou doen, reuzenspannend natuurlijk!! Ook spraken we af de volgende morgen om 9.00 uur aanwezig te zijn op de parking van de Franse Club, we zouden dan misschien mee mogen doen aan de track lap. Voor de parade lap had je al eerder een foto moeten opsturen en een commissie van GM bepaald wie wel en niet mee zou mogen, en aangezien alles vrij kortdag was heb ik dit niet meer vooraf kunnen doen.

 

David en Peter onze Engelse vrienden belden op om te zeggen op welke camping zij stonden.

 

Eventjes het verhaal van David en Peter, dit zijn 2 broers die beide politieagenten zijn in Engeland, 9 jaar geleden gingen wij niet voorbereid op kamperen, naar Le mans. We vonden een camping site en we dachten dat we de andere luxe wel buiten de camping zouden vinden zoals eten en dergelijke, alleen zo werkt het net niet op Le Mans. Na geprobeerd te hebben de haringen in de grond te krijgen was er een vriendelijke Engelsman die ons een hamer leende. Onze 1,5 persoon tentje stond toen in no-time. Even later hebben we onze 1.5 persoon luchtbedje opgepompt en waren we er bijna klaar voor.

De Engelse mensen hebben ons op de koffie gevraagd en boden ons ook het gebruik van hun BBQ aan. Sindsdien zijn we hele goede vrienden geworden en zorgen zij dat ze een tent voor ons bij hebben, dus het enige wat wij nog meenemen is borden, bestek, slaapspullen en 2 flessen Bessenjenever!!!  Wij boeken voor hen de tickets en de camping site’s, omdat dat via het vaste land iets eenvoudiger is, daarnaast komen ze ook wel eens logeren bij ons en wij zijn 4 jaar geleden bij hen geweest. Zodoende hebben we al 9 jaar hele goede redenen naast de Corvette’s om naar de 24 uren van Le Mans te gaan.

 

Nou, dus na wat omzwervingen kwamen we dus eindelijk op de plaats van bestemming,  weer een hele andere  campingsite, want die Fransen kunnen het wel regelen hoor. Je boekt een camping maar meestal als je donderdagmiddag aankomt is het geheel al volgeboekt. Gelukkig is een vriend van  David een Marshall en kon die een plaatsje vinden op een Marshallcamping very near to the track. Op zich een mooi plaatsje met een boompje in de buurt, alleen kon iedereen hier komen, en boompjes schijnen om de een of andere reden zo vreselijk aantrekkelijk te zijn voor de mannelijke mens.  Nog een nadeel van een very near to the track camping is de herrie, maar daar kom je pas achter als het spul gaat rijden.

Na het tentje te hebben opgezet en het luchtbed opgepompt te hebben, gaan we dan eindelijk van de rust genieten. Het luchtbed is in de loop der jaren aardig gegroeid, zodanig dat er mensen zijn die verwonderd de tent inkijken over hoe het toch mogelijk is zoiets in een tent te krijgen. Na een lekker maal en de nodige koffie lukt het ons toch om te gaan slapen, want we moeten er weer vroeg uit.

 

Het is gelukkig gelukt om vroeg op te staan, nadat we ons hebben klaargemaakt starten we de motor van onze KC. ( Dit behoeft enige uitleg, al jaren heet onze Corvette KC, als hij het goed doet is het een KLASSE CORVETTE, mocht hij het niet goed doen een K.T-CORVETTE. )

 

 We gaan op weg naar de parking van de Franse Corvette Club in de hoop dat we kunnen deelnemen aan de track-lap. Er zijn nog veel meer Corvette’s bij elkaar wel een stuk of 40 maar we hebben geluk en krijgen een ticket voor de track lap van Gerard Planche. Na een paar uur wachten gaan we in colonne naar de ingang van de track, voor ons rijdt een opgevoerde C3, de man heeft er zeker voor 30.000 euro aan verspijkerd en het ziet er hartstikke mooi uit, alleen komen zijn uitlaten door middel van flexibele pijpen aan de 2 deurszijden van onder de auto, en bij het afrijden van het terrein rijdt hij deze er finaal vanonder, niet zo leuk dus. Het zat er ook wel een beetje vreemd onder maar goed. Omdat men toch een kilometertje of wat stationair moest rijden, werd het ernstig warm onder de stoelen van deze heren.

De rit naar het circuit was al een belevenis opzicht, met al het publiek wat naast de weg loopt.

 

 

 

Hier staan we te wachten op de parking voordat we het circuit op mochten.

 

 

 

With proud we present: KC tussen alle uitverkorenen!!!!! 

 

Op het circuit aangekomen moesten we nog een tijdje wachten voordat we met z’n allen de baan op mochten. Er reden ook een stuk of 3 Cadillac’s mee, die vanwege hun jubileum voorop reden. De instructies waren dat we die na de Dunlopp Bridge mochten inhalen, alleen door wat onduidelijkheden had Martin begrepen dat hij alles  mocht inhalen na de Dunlopp Bridge!!! Nou eindelijk was het zover het circuit op, dit is zo speciaal!!!!! Voor ons reden een heleboel Corvette’s en ook nog de Cadillac’s, Martin liet het zich geen twee keer zeggen dat hij na de Bridge mocht inhalen!!!! Hij was zelfs voornemens om de Pace-car in te halen, maar die stak er met 200+ maar een stokje voor!!!! We gingen als bijna laatste weg en kwamen als eerste aan bij de parking, hoe doe je dat??? En ik heb ook niet zoveel van de track gezien als ik gedacht had en toch is die ruim 7 kilometer lang!

 

 

 

Hier rijden we door de pitsstraat en waar de startinggrid is.

 

 

  

En hier gaan we over het Circuit de bocht heet Porche Curve.

 

 Hier rijden we halverwege de mouson straight, en het racen is begonnen,

 we zijn de Cadillac’s allang kwijt.

 

Dit is na het moment dat Martin geprobeerd had de blauwe pace-car in te halen, zoals je ziet gaf die toen gas bij en wordt gevolgd door de opgevoerde C3, hij bleek iets van 600 pk te hebben.

 Na de tracklap hebben we nog een tijdje gekeuveld met z’n allen en zijn daarna naar de Supermarche gegaan voor een boodschapje voor de Engelsen, wij zouden die avond deelnemen aan de BBQ van de Franse Corvette Club en die hadden een hele leuke verrassing in petto.

Hier staan de auto’s te rusten na de tracklap.

  

Om 14.00 was het dan eindelijk zover dat de race auto’s gingen starten, na de parade lap en een tijdje kijken besloten we even naar de tent terug te gaan. We waren allebei zo afgetobt van al het werk de laatste weken dat we al gauw in slaap vielen bij de tent. Lekker in het gras maffen!!!! 

Voordat we gingen BBQ hebben we nog een bezoek gebracht aan Pete Sanders, hij  was in voorgaande jaren ook altijd van de partij op Le Mans, maar door een paar andere verplichtingen was hij al een paar jaar niet van de partij geweest. We hebben hem in de loop der jaren best wel gemist, Martin in ieder geval, want omdat Pete in de kartingracerij zat kon Martin altijd een leuk wedstrijdje met hem rijden. We waren blij hem weer eens een keer te zien. We hebben in 1997 bij hem gelogeerd in Engeland. Dit keer was hij op Le Mans als bezitter 2  Mustang Saleens.  Door een politiek spelletje wat er gespeeld werd, mocht hij maar 1 auto inzetten.  Hij was de enigste die het grote team Conrad partij kon geven. Zijn team heeft de 24 uren van Le Mans vol gehouden, terwijl hij er eerst een hard hoofd in had, ik meen dat hij 5de werd in zijn klasse!!   En is de overgebleven Conrad Mustang ruim voorgebleven.

 

Dit is dus ook Le Mans lekker luieren, Pete Sanders zittend op de grond rechts.

 ’s Avonds gingen we naar de Franse Corvette Club.

Er stonden voor de BBQ op het terrein van de FCC een kleine 35 auto’s van alle leeftijden en nadat we een tijdje hadden gebarbecued kwam de voorzitter van de FCC met  Mr. Hill langs.

 

Mr. David C. Hill, hoofd Engineer/Vehicle line Executive

 

Het verhaal Mr Hill voor degenen die het nog niet kennen, Mr. Hill is geboren op 15 januari 1943, hij heeft een “Bachelor of Science degree in Mechanical Enginering” van de Technische Universiteit van Michigan(1965) en een “masters degree in Mechanical Enginering” van de Universiteit van Michigan in 1970.

 Technische hoogstandjes

 

Hij begon zijn General Motors carriére bij Cadillac bij de Cadillac Motor Car devision in 1965. Van 1965 tot 1973 werkte hij als senior project engineer in het Cadillac Motor Lab.

 

In 1973 werd hij een Staf project engineer voor Cadillac Engine design and release. Hij bleef in deze positie totdat hij General Supervisor van de Cadillac Body and Chassis lab werd in 1976.

 

Van 1978 tot 1981, werkte Hill als Staf engineer bij Cadillac auto ontwikkeling. In 1982 werd hij Staff Engineer bij Emissions en transmissions. Later dat jaar werd hij gepromoveerd tot “vehicle chief engineer voor de Cadillac Allante.

 

In 1988 werden Hills verantwoordelijkheden nog meer uitgebreid toen hij als Chief Engineer voor de Cadillac deVille en Concours benoemd werd. Hij bleef in die positie totdat hij de “enginering program manager voor Cadillac werd in mei 1992. In november 1992 werd hij benoemd tot Chief Engineer voor de Corvette.

In 1995 is Mr. Hill benoemd tot uitvoerder van de auto lijn voor General Motor Performance Cars. Hij is verantwoordelijk voor de Cadillac luxe roadster, de Chevrolet Corvette, Camaro en de Pontiac Firebird.

  

Een quote van Mr. David Hill.

 

“I’m going to try to learn as much as I can about the Corvette customer and the Corvette’s heritage because that will make me a better decision maker as the Corvette’s chief engineer. I won’t be the Chevrolet public relations department. And I’m going to have a lot of work to do here, so I may bot be seen out on the circuit as much as Dave Mclellan or as much Zora is. But  I am really interested in understading in Corvette mystique and the Corvette Heritage. As I said, there is plenty of work to do and this is where I belong – here in this engineering building working on current and future Corvettes.” (Corvette Fever, mei 1993, pagina 17)

 

Ik realiseer me dat ik in het stukje over Mr. Hill vrij veel Engelse termen heb gebruikt maar met deze termen weet een ieder wat nu precies de functies van Mr. Hill zijn geweest.

 

Hij was dus even komen opdagen op de BBQ van de Franse Corvette Club en nadat hij van het vlees en de salade had genoten, ging hij handtekeningen uitdelen. Ik had Martin aangespoord om even er ook een te scoren maar die wou niet, dus ik mijn stoute schoenen aan getrokken en voila ici pour moi!!!!! ( Zie foto op volgende pagina).

 

Nadat Martin mij terug had zien komen met mijn trofee wilde hij dus ook wat en na een praatje met Mr. Hill heb ik hun op de foto gezet bij KC. Het was een heel geanimeerd gesprek en Mr. Hill had het druk  met het tekenen van posters en boeken, maar ook  motorkappen van auto’s!!!  Na nog wat na geBBQ te hebben gingen we terug naar de camping om een zogenaamde boerennacht te maken.

 

 

Hier de parking van de Franse Corvette Club tijdens de BBQ.

 

 

 

Shaking hands with KC’s papa!!!!!

 

 

  Mr. Hill aan het signeren.

 

 

 Het signeren van een motorkap aan de binnezijde, is dit nu een collector geworden ????

 

Martin had de volgende morgen tussen 8.00 en 10.00 ’s morgens zijn Pitwalk. , Vroeg op dus. Hij heeft lekker achter de pits kunnen struinen. Hij had nog wel even met een monteur van GM gesproken maar het was beter geweest om de pitwalk op vrijdag voor de race te doen, omdat dan een ieder als het goed is wat meer tijd voor je heeft misschien een idee voor het volgende jaar.

 

 

Tijdens de race is de pitsbox zelf niet toegankelijk voor publiek omdat ze het dan te druk hebben met de race zelf, preparatie en reparatie tijdens de race zelf. Het gedeelte achter de pitbox waar ook de vrachtwagens van de teams geparkeerd staan is beperkt toegankelijk, dit hangt af van het team. Het Corvette Racing team had een mannetje staan bij de ingang en liet mij niet binnen. Ik heb dus voor de ingang plaats genomen, want de monteurs kwamen daar naar buitenom te rusten en peukpauze. We hebben vluchtige gesprekjes gehouden want door het kabaal van de race was het moeilijk elkaar te verstaan.

 

 

 Jan Lammers en zijn Dome Cars team; heb ik ook met een bezoekje vereerd, kon dus ook gewoon langs de trailers lopen, naar binnen kijken. De officiële pitbox mocht ik niet binnen, omdat je dan in de weg loopt en ze liever niet aan een ieder laten zien wat ze aan het doen zijn. Zie ik eruit als een spion????????

 

 

Er deed maar een Ferrari mee aan de 24 uren van Le Mans, hij ging inde eerste uren vreselijk hard, sneller dan de Corvettes, maar de auto moet het wel 24 uren volhouden en dat deed hij dus niet.

 

Een blik naar binnen bij de Ferrari.

 

 Wederom de Ferrari, foto boven is een monteur de auto aan het reinigen voor transport met de hogedrukspuit.

 

   

Deze heb ik dus bij thuiskomst direct ingelijst, (a ja.."Pour Sabina")

nu nog de auto in het eggie!!!

 

s Zondags was een f*cking hot day met al gauw temperaturen ver boven de 30 graden. Na een beetje rondgewandeld te hebben was het al snel einde race. Het is altijd erg speciaal om aan het einde van de 24 uren langs de baan te staan. Iedere auto die de finish haalt krijgt een applaus en alle fans klappen voor iedere auto wat het ook moge zijn het is op zich al een hele prestatie wanneer een auto de 24 uren volhoudt.

 

Ook de uitrij ronde is iets speciaals het applaus en het gevlag van de marshalls dat geeft je toch een sentimenteel gevoel. En als dan als klap op de vuurpijl “jouw” Corvettes 1 en 2 in hun klasse worden en 11 en 13de overall, dat is dus kei gaaf.

 

Na nog wat na gekeuveld te hebben met de Engelsen ging om 18.30 uur de telefoon. Martin’s moeder was ziek geworden en kon niet langer voor ons zoontje Andy zorgen, we zouden in eerste instantie op maandag naar huis gaan op het gemakje, maar dit was andere kost, met ons rok achteruit hebben we alles ingepakt en omstreeks 19.00 uur gingen we op weg naar huis. Om 2.00 uur s’nachts waren we thuis waar mijn moeder met 2 slapende kindjes op ons wachtte. Achteraf viel het gelukkig mee met Martin’s moeder.

 

We hopen volgend jaar de 50ste  verjaardag van de Chevrolet Corvette te vieren. Er valt voor jullie ook over na te denken om te gaan omdat dit voor Corvette bezitters een special Edition wordt. 

(Ik realiseer me dat er weinig race informatie staat in dit verhaal, maar ik wou voor jullie een beeld schetsen hoe wij Le Mans beleven na het evenement voor de 9de keer bezocht te hebben.

 Geschreven door: Sabina Hilleman met medewerking van Martin.

Voor meer informatie over de race:

http://www.corvetteracing.net

Http://www.lemans.org