Beeldende woorden

De mooiste gedichten, zijn deze waarvan ik het gevoel heb dat ze voor mij persoonlijk zijn geschreven.
Geniet van de beelden die in u opkomen bij het lezen van deze schrijfsels.

 

Beeldende woorden

Hieronder staan alle gedichten alfabetisch onder elkaar weergegeven. Rechts vind je een lijst van alle gedichten alfabetisch en per rubriek. Wanneer je daar een gedicht aanklikt, kom je er meteen bij terecht.

Allerzielen

De zon
doet het kerkhof glinsteren.

De graven zijn stil,
stil als de dood,
dood als jij bent...

Maar liefdevoller dan de zon
glinster je verder in ons hart.

Als mensen gelukkig waren...

Mensen
zouden 't geluk niet appreciëren,
als ze 't ongeluk niet kenden.
Ze zouden hun vrienden niet vereren,
als vriendschap zich niet kon afwenden.
Ze zouden de liefde niet waarderen,
als ze geen eenzaamheid kon zenden.
En zouden zelfs 't leven niet eren,
als de dood het niet kon schenden.

De drinker

Met drank wordt de grote dorst gelest,
maar ook met water gaat dit best.
Alcohol maakt dat je je problemen vergeet
en neemt voor uren weg het leed.
Drank maakt je leven kapot,
maar dat is slechts de drinker 's lot.
Ook anderen krijgen problemen
doordat sommigen alcohol tot zich nemen.
De drinker vermaakt zich best
terwijl hij andermans leven verpest,
want hij besteft dat niet
als hij 't goedje naar binnen giet.
Drank schept problemen voor iedereen,
ook al drinken ze er geen.

De echte drinker herken je onmiddellijk.
Met een pint in de hand staat hij onverbiddelijk
te hangen aan de toog.
Hij valt meteen in 't oog.
Hij staat zuipend te zeveren
om na een tijdje 't goedje op 't toilet weer af te leveren.
Altijd zat, weet hij niet
wat een gezinsleven hem allemaal biedt.
Hij is of blijft ook niet getrouwd,
omdat hij een gezinsleven niet volhoudt.

Na enkele jaren gaat hij dood,
onwetend over wat 't leven hem bood.
En reeds enkele weken na zijn begrafenis
weten zijn cafévrienden niet meer wie hij is!

Denkend over tijd...

"Tijd" is tijdeloos.
In alle tijden is er tijd,
altijd is er tijd geweest.
Lange tijd,
korte tijd.
"Tijd" is onmeetbaar,
omdat meten, vergelijken is.
Tijd:
een vergelijking van het heden
met het verleden.
En heden en verleden
zijn tenslotte onmeetbaar.
"Tijd" in mechanische uren
is niet de tijd gemeten in gevoel:
goeie tijd,
slechte tijd.
In dezer dagen
kan men in de maatschappij
niet meer
zonder mechanische tijd:
uurwerken.
Maar enkele begrippen
-zoals liefde en geluk-
blijven tijdeloos,
omdat je innerlijke
-apart van je verstand-
tijdeloos is,
.................was,
.......................en altijd zal zijn.

Depressie

Als door een dichte mist,
zoekt het geluk zijn weg,
door grauwe, grijze dagen.
Maar het geluk
vervliegt zo snel
als waterdamp
op gloeiendhete dagen.

Al wat ik wil en kan,
en doe en mag,
kan me niet
gelukkig maken:
geen mooie dag,
geen lieve lach,
geen grappige groet,
of leuke snoet.

Flauwe, grauwe gevoelens.
Luie, lege dagen.

Depressiviteit.

De weg van de liefde

Bomen fluisteren zacht
een liefdesliedje.
Vogels fluiten lieflijk mee.
Vrolijk neuriet de zon
het melodietje
glimlachend
naar hen twee,
die arm in arm
door de liefde zwerven,
de weg zoekend
die ze nooit kwijt waren.
Het gras luistert stil
naar de woordenloze liefde
tussen hen twee,
die hand in hand
de weg
-die bomen hen wijzen-
vinden
naar elkaar toe.

Die kus

Rillingen langs mijn rug
bij de herinnering
aan die kus:
een lieve kus
aan jou
van mij...
....alleen.
Je liet me los,
draaide je om,
en ging slapen...
Twijfels,
angst,
de kus voorbij
voor hij begon.

Dochterlief

Vroege morgen,
lichte regen.
Buiten is 't nacht,
de lucht nog donker.
Zachtjes mokkend:
mijn kleine meid
heeft grote honger.
Zuchtend
verlaat ik
mijn zachte bed
om de harde dag
weer in te stappen.

Maar zodra ik
boven de wieg verschijn,
weet ik
dat vandaag
net iets beter wordt
dan gisteren was.
Haar lieve lach
betovert mij.
En boordevol
van lieve liefde,
voed ik haar,
die mijn dochter is.

Tekening van de hand van Jeanet Brinkman bewerkt door Adelleke

Late avond,
zware regen.
Buiten is 't nacht,
de lucht al donker.
Zachtjes mokkend:
mijn kleine meid
heeft grote honger.
Zuchtend
beëindig ik
mijn zware taak
om de zachte nacht
weer in te glijden.

En zodra ik
boven de wieg verschijn,
vermoed ik
dat vandaag
net iets slechter was
dan morgen wordt.
Haar lieve lach
betovert mij.
En boordevol
van lieve liefde,
voed ik haar
die mijn dochter is.

Gedachtenstroom

De laatste maanden,
heeft drukte
mij volledig
overmand,
't plezier in 't leven
overschaduwd
door alle drukte:
drukte in huis,
maar vooral
in mijn hoofd.
Een gedachtenstroom
die als een vervuilde rivier
door mijn hersenen stroomt.

Nog maar pas
kreeg ik de tijd
om een dam te bouwen
die de waterval
van gedachten
tegen kon houden,
en eruit te vissen
wat voor mij bruikbaar is.

Sinds kort
maakt een innerlijke rust
zich langzaam
van mij meester.
Een rust
die mijn handen
minder doet trillen,
mijn hart
langzamer doet kloppen,
en mijn ademhaling
rustiger doet verlopen.

Een innerlijke rust,
die mijn leven levendiger,
en mijn liefde liefdevoller maakt.

Een broodnodige rust
die mijn geluk compleet maakt.

Haar lot

Haar lichaam schokte,
haar adem stokte.
Dan, enkel stilte,
in die kamer van kilte.
De dood zelf bepaald,
met haar leven betaald.
De lach om haar mond:
het leven-doodverbond.
Geluk straalt van haar af,
maar haar dood was laf.
Die innerlijke rust
die haar geweten sust.
De dood wacht,
het einde is zacht.
Laat je ziel niet bederven,
het is goed om te sterven.

Harmonie

Het is een frisse avond in mei.
De manège ligt er verlaten bij.
Op de piste klinkt zacht
het hoefgetrappel van de merrie
met de roodbruine vacht.
Het draven van de merrie
is een prachtig tafereel.
Alleen 't gegons van de muggen
verstoort het geheel.

De merrie draaft sierlijk
met manen wapperend in de wind.
Als een lenige panter
loopt ze daar gezwind.

De zwartharige jongeman
berijdt haar met zachte hand.
Tussen ruiter en paard
is een onverbrekelijke band.

De merrie draaft ter plaatse;
haar benen komen beurtelings
los van de grond.
Nacht en merrie worden één,
als sloten ze een stil verbond.
Eén tel lang zweeft het voorbeen
hoog opgeheven boven de grond,
om daarna terstond
geruisloos neer te komen.

De merrie leek te huppelen
als een kind op een vakantiedag,
terwijl de natuur
reeds in een diepe rust
verzonken lag.

Heftig rollen...

Heftig rollen
losgeslagen wagens
achteruit de heuvel op.
Zij
totaal verward, verstand vermoord,
stapelt moed en potten.
De zon lacht haar uit.
De wind fluit mee.
Zij lacht noch fluit,
blijft snikkend achter.

Hond op vakantie

Gegrom, geblaf:
Lawaai.
Gepiep, gejank:
Geluid.
Daarna niets meer:
Stilte.

Wat voor de hond
een speelbal leek,
had stekeltjes,
zo bleek.

Je vriend

(Geïnspireerd door Cyr van Ysenheim)

Je vriend is hij, die
als je lacht,
je een glimlach schenkt
en de wereld verwacht.

Je vriend is hij, die
als je weent,
zijn arm om je slaat
en een traan aan je leent.

Een echte vriend is hij, die
als je ooit fouten baart,
wel even schrikt, maar...
je steeds weer aanvaardt.

Omdat hij je vriend is,
zomaar, zonder meer,
vandaag en ook morgen,
altijd weer...

Liegen

Hij zei iets,
hij dacht ook iets,
maar de overeenkomst
tussen wat hij zei en dacht,
bleef een vraagteken.
Zei hij wat hij dacht?
Dacht hij wel wat hij zei?
Was het een grap,
of was het het gemeend?
Voelde hij wat hij dacht?
Voelde hij wat hij zei?
Of dacht hij
dat hij voelde wat hij zei?
Wist hij wat hij zei?
Wist hij of wat hij zei
gemeend was?
Misschien wist hij
dat wat hij zei
niet gemeend was.
Waarom zei hij dan wat hij zei,
en zei dat hij dacht
wat hij niet dacht
en wist van zichzelf
dat hij aan het liegen was?

Love

I 'm crying
when I feel
the days without you
are getting longer,
but at the same time
feeling happy
knowing that
my feelings for you
are only getting stronger.

Mijn liefde voor jou

Mijn hart dient als inkt,
enkel om jou te schrijven.
De woorden van mijn mond
zijn om jou te troosten.
Met een simpele handbeweging
veeg ik je problemen weg.
Mijn tranen dienen
om jouw schuldgevoelens
weg te wassen.
De strelingen van mijn hand
zijn alleen om jou te verwennen.

Want jij,
jij maakt
dat ik mij één voel
met de lucht die ik adem.

Jouw hand in mijn hand,
alsof we zo geboren werden.
Jouw mond op mijn mond,
alsof we met elkaar vergroeid zijn.
Jouw ogen houden mijn ogen vast,
alsof we één zijn.

Mijn vriend, mijn vijand

Elke morgen
maakt hij me trouw wakker
om dan vervolgens
de ganse dag
aan mijn zijde te staan.
Af en toe
geeft hij me een lichte por
als om te zeggen:
"Ik ben hier nog. Jij ook?"
Hij duwt me zacht de zetel in
als ik weer te veel wil doen.
Als een trouwe hond
volgt hij mij overal
gaat steeds met me mee.
's Avonds
slaat hij zijn armen om me heen
en fluistert zacht:
"Ik blijf de ganse nacht,
en morgen wek ik je weer."

Elke morgen weer
wekt hij me brutaal.
Als een nijdige wekker
aan de andere kant van de kamer
drijft hij me mijn bed uit.
Hij hangt de ganse dag
aan mijn rokken
als een vervelend kind.
Hij bijt me venijnig
om mij niet te laten vergeten
dat hij er nog is.
Hij laat me geen minuut alleen,
gunt me geen seconde rust.
Als ik geen rekening met hem hou,
dan bijt en slaat en schopt hij me.
's Avonds in bed
dwingt hij me naar hem te luisteren.
Ongegeneerd
houdt hij me wakker
en laat het me nooit vergeten:
"Morgen ben ik weer!"

Moederliefde

Toen ik
met alle zekerheid
kon zeggen
dat ik zwanger was,
kon mijn geluk niet op.

Toen ik
na alle inspanningen
kon kijken
naar de baby op mijn buik
kon mijn gelukt
weer niet op.

Nu ik
vervuld van liefde
kan lachten
naar het kindje op mijn schoot
kan mijn geluk
nog steeds niet op.

En ik
weet zeker
als 't kindje groter is,
en weg zal gaan
dat mij geluk
nog steeds
niet minder wordt.

Naderend einde

Je zei:
"Ik heb niet lang meer te gaan."
Ik ontkende,
steeds opnieuw.
Vandaag las ik
je ogen zonder leven,
je ziel zonder angst.
Je had de dood
bij je op schoot.
Jij hebt aanvaard,
dit einde,
een nieuw begin.
Mijn hart brak open.
Ik zal je missen.
Je hebt hier steeds goed gedaan.
Van mij mag je gaan.
Geef grootmoe een zoen van mij.

Op zoek

Gisteren riep een meisje me:
"Kan je me helpen?"
Ik vroeg haar wat ik doen moest
om haar nood te stelpen.

Ze zei: "'k Heb overal gezocht,
in Parijs, New York en Londen,
maar datgene wat ik zocht,
heb ik niet gevonden."

"Wat zoek je dan?",
vroeg ik haar,
"Is het zeldzaam,
is het raar?"

"'t Is overal,
neen, zeldzaam is het niet,
maar waar ik ook zoek,
ik vind het niet!"

"Wat zoek je dan?
Vertel 't me gauw!
Als ik het heb,
dan geef ik 't aan jou!"

"Dat kan je niet!
Jouw geluk kan je niet geven.
Je hebt het zelf nodig
om te leven!"

Ik fluisterde haar toe:
"Kom, ik geef je een hint:
GELUK is niet iets dat je zoekt,
't is iets dat je vindt!"

Rusteloos dwalend

Rusteloos dwalend door deze kamer,
de lucht nog steeds bezwangerd
door jouw afwezigheid.

Rusteloos dwalend door de straten,
de kille stad vol grijze mensen,
boordevol ledigheid.

Rusteloos dwalend door mijn dromen,
de herinnering aan die momenten,
vervuld van tederheid.

Rusteloos dwalend door mijn twijfels,
de angst voor een bestaan zonder jou,
één en al eenzaamheid.

Rusteloos dwalend door gedachten,
de kiem voor een wankele toekomst,
vol van onzekerheid

Rusteloos dwalend door mezelf,
de wervelwind van vluchtige gedachten,
gejaagd door verliefdheid.

Spoken

"Je ziet spoken!",
zei hij.
Maar als hij daar zit,
en ik zie ze hier,
wie is hij dan
om te zeggen
dat ze er niet zijn?

This world without a heart, is falling apart

There are times I feel
as if the world
is leaning on my shoulders,
but that world
is too heavy for me!
I can 't hold on anymore.
I stumble and fall.

You picked me up
when I fell.
The world was getting
too heavy for me,
but you helped me
to carry my life.
I got up and survived.

It 's you
who 's drying
the tears in my eyes
that I 'm crying
because the world falls apart.

It 's you
who 's loving me
while the world falls apart
needing much more
than the love of one heart.

Verdrietig zijn

De zon
schijnt.
Enkele wollige wolken
zweven in het zwarte kader.
Enkele seconden later
zijn ze uit het zicht verdwenen.

Mijn hoofd bonst
als een bombardon.
De woorden van de leraar
drijven langzaam met de wolken mee,
weg uit het kader,
ver weg van mij.

De zon
ruimt mijn geest.
Het bonzen in mijn hoofd
vermindert.
De stilte
maakt plaats voor gedachten.

Beelden
flitsen door me heen,
herinneringen
aan tedere momenten
waaraan ik me koester
als ik verdrietig ben.

Wat later
is alles verdwenen.
De stem van de leraar
dondert door me heen.
In mijn hoofd
weer tromgeroffel.

De warme zon
schuilt achter kille, grijze wolken.
Liefdevolle herinneringen aan jou
sluiten zich weer in mijn hart.
De hemel scheurt open
en weent...

Verliefdheid

Verliefdheid
is als een vlot
dat ronddobbert
op de zee.
De wind
die het vlot
voortduwt
is de laaiende passie
die even plots verdwijnt
als ze opgekomen is.

Verliefdheid
is een natuurkracht
die in je ronddwaalt.
De jonge kracht
is speels en vluchtig.
Maar eenmaal ouder
wordt hij sterk en blijvend.
Dit wordt dan liefde genoemd.

De passionele golven blijven,
maar op het vlot
zit je met twee,
en samen
ben je sterk genoeg
om de zeilen naar je hart te zetten.

Weemoed

Een massa grijze wolken.
Kleine druppels
komen als groot verdriet
naar beneden.
Een stralende glimlach,
een bloedend hart.
Herinneringen,
te veel slechte,
te weinig goeie.
Maar soms
halen de goeie
het overwicht.
Dan is
wat was
jammer genoeg
voorbij,
en is
wat komen zal
niet goed genoeg
voor mij!

Zieleroerselen

Ik hoor
in 't diepste van mijn ziel
het bonzen van je hart
en 't klikken van je hakken.

Ik zie
in 't diepste van mijn ziel
de angst op je gezicht
en tranen op je wangen.

Ik voel
in 't diepste van mijn ziel
de onrust in je hart
en 't trillen van je handen.

Ik weet
in 't diepste van mijn ziel
hoe moeilijk jij het hebt
hoe hard het is om dragen.

en 'k hoop
uit het diepste van mijn hart
dat die eenzaamheid
snel uit je hart verdwijnt,
en plaats maakt
voor alle warmte en liefde
die je verdient.

Gebruik de gedichten op deze site niet zonder mijn toestemming!