Home

© 2004-2007 Chilla's Web Space
Webdesign: Karlien

Chappu, zomer 2004

Toen ik bijna een chin kwijt was...

Ik wil even wat vertellen over wat ik in augustus 2004 heb meegemaakt, als extra waarschuwing voor de reële gevaren van de hitte. Ik had vele voorzorgsmaatregelen genomen (ventilator aan, bevroren flessen in een handdoek, een koude steen in de kooi…), maar toch is mijn Chappu (toen 5 maand oud, eerste dochter van Chilla) die zondagavond rond middernacht bevangen geraakt door de warmte. Het was al een aantal dagen erg warm geweest, maar die avond leek het helemaal niet zo warm. Ik was haar echter bijna kwijt!

Ik zag haar liggen in de kooi en vermoedde meteen door haar houding dat er iets niet pluis was. Zeker toen ik mijn hand naar haar uitstak, en ze zelfs niet in beweging kwam.

Ik heb toen meteen mijn vriend gecommandeerd om een verse fles met bevroren water uit de vriezer te halen en een handdoek nat te maken. Heb Chappu op de natte handdoek op de sofa gezet. Ze leek wel dood, haar lijfje voelde zo stram aan, alsof het bloed al was gestopt met stromen. Maar ze voelde nog warm aan, hoewel het kon zijn dat die warmte de warmte was van haar kooigenootjes (moeder en nestje van drie chins van 2 maand oud). Ik trilde helemaal van emotie maar ging haar niet zomaar opgeven. Ik probeerde haar af te koelen met de bevroren fles, masseerde haar voetzooltjes, en plots kwam ze even bij, het leek wel een mirakel, ze strompelde weg van mij, maar viel meteen weer terug in die comateuze toestand.

Ik ben blijven volhouden, ondertussen tegen haar pratend, "Kom Chappu, kom Mieke, kom Muis", hoewel mijn vriend een aantal keer zei "Is ze dood? Ja, ze is dood, kijk, ze beweegt niet meer, o nee, laat haar nu met rust", want hij vond het akelig om te zien hoe ik telkens opnieuw weer leven probeerde te krijgen in dat schijn-dode lijfje … Ze kwam af en toe wel even bij, maar telkens ging ze terug "slapen" en leek het weer of ze er deze keer wel geweest was. Ik weet niet hoe lang ik met haar bezig ben geweest. Ze wou niet drinken. Ze wou alleen maar slapen en met rust gelaten worden...

Na een tijdje zo met haar bezig geweest te zijn, leek ze "stabiel" en gleed ze niet meer weg, hoewel ze nog erg suf was. Ik heb haar in een kleine kooi bij me in de slaapkamer gezet. Die kamer was de koelste in het huis. ‘s Morgens heb ik naar de dierenarts gebeld, maar die zei dat haar koel houden het enige was dat ik kon doen...

Twee bange dagen heeft het geduurd eer er terug echt leven inzat. Ik heb toen ook gezorgd dat ze contact hield met haar kooigenootjes om koppelingsproblemen te voorkomen. Ze heeft het gehaald. Ik ben blij dat ik haar niet te snel heb opgegeven.

Sinds het gebeurde is Chappu, die eerst een erg schuwe chin was, merkbaar anders tegen mij geworden. Niet meer bang, graag in mijn buurt bij het loslopen, en soms een beetje brutaal. Ik vraag me nog geregeld af of dat toeval is of niet...

Speciale dankbaarheid

voor de info op de Chinchilla Vraagbaak over therapie bij bevangheid door hitte dankzij dewelke ik meteen wist wat me te doen stond.
Het gebeurde toont aan dat goed geïnformeerd zijn over chinchilla's in de zomer een kwestie van leven of dood kan betekenen.

terug naar boven

chinchilla zomerchinchilla allergie