Dag 13 – Zaterdag 2/11/2002

Route: Port Elisabeth - Addo Elephant Park - Port Elisabeth
Dagteller:
200 km
Overnachting: The Kingfisher Guest House - Brighton Drive 73 - SUMMERSTRAND (PORT ELISABETH) 

Deze morgen was het ontbijt iets minder, we zijn al te veel verwend op dat gebied.

Vandaag doen we een uitstap naar het Addo Elephant Park, de naam zelf verraadt het al: een park ‘gespecialiseerd’ in olifanten. De weg ernaartoe geeft een heel ander beeld dan de luxe-buurt waar we verblijven: de ene na de andere sloppenwijk raast voor ons oog voorbij. De meeste ‘hutten’ zijn echt samenraapsels van verschillende materialen, van golfplaten tot houten planken tot plastiek en karton. Hier en daar zie je ‘gemoderniseerde’ wijken, waar de overheid allemaal dezelfde kleine huisjes heeft gebouwd, als je het al huizen kan noemen. De woningen zijn niet veel groter dan een 15 m˛, en daar leeft dan het hele gezin in…

Het Addo Elephant Park toont ons waar we voor gekomen zijn: na een uurtje rondrijden zien we in de verte een hele kudde olifanten, zeker een stuk of 15 met zeer kleine olifantjes erbij.

    

We slaan een pad in om ze van wat dichter te kunnen bekijken, maar mislopen ze. Wat later komen we echter aan een vijver, en daar staan ze allemaal: al ploeterend en spelend in het water, op nog geen 20 meter van ons verwijderd. We blijven stilletjes en onder de indruk staan kijken, net zoals een zestal andere auto’s. Plots hebben de olifanten genoeg van hun bad en willen ze de weg oversteken. Als je iets van olifanten afweet, dan weet je dat ze altijd hetzelfde pad nemen (je ziet dat ook duidelijk aan de vegetatie). Spijtig genoeg staat er vandaag een auto hun pad te versperren (gelukkig niet de onze). We dachten niet dat olifanten gelaatsuitdrukkingen hadden, maar deze kolossen zijn duidelijk niet gediend met de situatie, zeker omdat er hele kleine olifantjes bij zijn. Drie olifanten posteren zich voor, achter en naast de auto in kwestie, zodat die geen kant meer op kan. Zo blijven ze daar staan, wapperend met hun oren en starend naar de inzittenden, totdat alle andere olifanten de weg hebben overgestoken. Dan verlaten ze tergend langzaam de weg… Echt wel een schouwspel om je adem van in te houden…  

   

Het park is niet zo groot, dus tegen de middag zijn we rond en rijden terug naar PE om nog wat op het strand te gaan zonnekloppen…  

       

’s Avonds zien we op het nieuws dat een of ander dorp (van de zovele) ergens in Zuid-Afrika vanaf vandaag water heeft door middel van de installatie van een of ander pompsysteem. Ka je je voorstellen om tot op de dag van vandaag zonder water te zitten en kilometers te moeten lopen voor een beetje water? Tanden poetsen, drinken, de was doen, handen wassen, koken, het huis kuisen, … Onvoorstelbaar, maar waar.

’s Avonds plannen we nog een beetje wat we de komende dagen gaan doen en beseffen dat we nu over halfweg zitten. Half voor de grap, half serieus dromen we luidop over het runnen van een wijnboerderij in Zuid-Afrika. Het is hier toch zo mooi en veel minder hurry-hurry zoals in het drukke België…