Dag 5 – Vrijdag 25/10/2002

Route: Sabie - Kruger Park - Sabie
Dagteller:
400 km
Overnachting: SerINNdipity - Power St 7 - SABIE

De wekker wekt ons om 6 uur (hier is het dan al een uur klaar), en Elize staat al op onze deur te kloppen om te zien of we wel wakker zijn en klaar zijn om te ontbijten. Om kwart voor zeven zijn we dan op weg naar het Krugerpark, via een slingerende baan van Sabie naar Hazyview. Het is erg bewolkt, de wolken hangen over de bergen, de verwarming in de auto moet zelfs even de koude verdrijven. Naar het schijnt één van de beste dagen om een hele dag in de auto te zitten. In het Krugerpark mag je immers niet uit de auto, want dat zou wel eens fataal kunnen aflopen als juist op dat moment een leeuw je pad kruist…

Aan de ingang kopen we een handige ‘besoekersgids’ met een plannetje van het park. Dat moet wel, want het Krugerpark is ongeveer twee keer zo groot als België.

Net 20 meter het park ingereden, en we moeten al remmen voor ‘baboons’ (bavianen), naar het schijnt gevaarlijke beesten, en impala’s. 

       

Iets verder zien we ook al een zebra en een aantal buffels. De buffels kunnen heel gevaarlijk zijn, maar het vijftal hier staat rustig te grazen en kijken niet eens naar onze rode Chico. Gedurende het volgende uur zien we niets, en we zijn de moed al aan het opgeven, maar dan opeens volgen de beesten elkaar terug op en staan ze te dringen om op de foto te mogen: giraffes, olifanten (met een baby-olifant, echt schattig!), een wrattenzwijn, meerkatten en een hoornraaf. Wel effe slikken als zo’n vijftonner van een olifant voor je auto met zijn oren staat te flapperen! Iets verderop zien we ook nog hippo’s (nijlpaarden) die in kudde aan het baden zijn. Deze worden gerekend tot één van de gevaarlijkste beesten als ze zich bedreigd voelen, dus wij kijken van een veilig afstandje toe.

   


Het gedeelte van het park dat wij doen geeft wel een rare indruk: volkomen vlak en hele bossen zijn afgebrand, het lijkt wel overal verschroeide aarde.

De middag breekt aan en het klaart helemaal uit. Blijkbaar heeft de zon toch besloten er nog een snikhete namiddag van te maken. Niet zo goed voor ons, want puffen in de auto, en geen dieren te bespeuren, ze verbergen hun voor hun middagdutje. We krijgen enkel nog impala’s te zien, maar daar stoppen we al niet meer voor, die zie je hier overal, er zijn er zo'n 200.000 in het park. En we denken altijd maar: als we impala’s zien, zullen we geen leeuwen zien, want dat zijn niet meteen de beste vriendjes. De ‘big five’ (olifant, neushoorn, hippo’s, leeuw en luipaard) zal dus voor vandaag niet zijn…

Moe, bezweet en suf rijden we terug naar onze B&B, waar Elize zegt dat we flink gewerkt hebben: de meesten zien zoveel beesten niet op één dag. Het was tof, zo’n safari, maar één dag is voorlopig genoeg voor ons: zo een hele dag in de auto tegen 30-40 km/h tussen de bomen turen gaat in je kleren zitten. Maar wel een aanrader!

’s Avonds dineren we in ‘The Wild Fig Tree’, Kim kies voor een ‘farm’s stew pot with stampmelies’: blijkt dat dit het enige echte stoofvlees is waar zij niet zo dol op is, met een soort maïs zonder veel smaak. Christophe offert zich op en geeft haar zijn forel, die ze binnenwerk met heel veel looksaus.
En nu gaan we onder de wol, het was een vermoeiende maar prachtige dag!