Zowel de school als de ouders leggen de nadruk op de intellectuele en cognitieve vaardigheden in het schoolse leven van een kind. In de klas vergelijken kinderen zich met klasgenoten en leren zo over zichzelf. Ook de leerkracht en de ouders durven vergelijkingen maken met andere leerlingen.

Voor een leerling met leerproblemen valt de vergelijking ongunstig uit. De leerling krijgt commentaar op zijn leerprestaties en soms wordt dit lachen en plagen.

Leerkrachten laten merken dat ze teleurgesteld of ontmoedigd zijn. Het zelfbeeld van het kind met leerproblemen wordt mee gevormd door de commentaren, negatieve opmerkingen, gemaakte vergelijkingen met goede leerlingen, … De sterke kanten van het kind worden bijna niet meer benadrukt. Het kind zal ook alleen nog waarde hechten aan negatieve betekenissen. Het kind voelt zich niet goed in zijn vel en laat dit vaak merken, wat opnieuw reacties van de andere mensen uitlokt.

Een goede diagnose kan het minder presteren van het kind anders belichten. Als de omgeving begrip krijgt voor de situatie van het kind, dan is een eerste belangrijke stap gezet.

Kinderen met leerproblemen twijfelen vaak of ze iets zullen kunnen bereiken in de toekomst. Daarom moeten ouders en leerkrachten proberen om de goede kanten van deze kinderen zoveel mogelijk te benadrukken. Zo weten de kinderen dat ze echt wel iets waard zijn.

Ouders maken vaak de fout om thuis extra te willen oefenen, in de hoop dat hun kind toch wat vlugger vooruit zal gaan. Ze willen het beste voor hun kind en vergeten daarbij vaak dat al dat extra werk die kinderen te veel wordt.

Beter is om als ouder gewoon het probleem te aanvaarden. Als je als ouder gewoon wilt dat je kind gelukkig is en later een beroep kan uitoefenen die het graag doet, geef je dat ook door aan je kind. Het is dan makkelijker voor het kind om zelf ook zijn probleem te aanvaarden en er toch het beste van te maken.