Het Gotham Café - Stephen King Homepage

[voorblad]

[biografie [nieuws] [boeken] [films] [naslag] [stelling] [artikels] [internet] [colofon] [forum] [mail]

Leven en werk van Stephen King
The American Dream (2/8)

In Danse Macabre vertelt King hoe hij op een koude herfstdag in 1959 of 1960 op zolder bij toeval een kist vol boeken vond, die nog van zijn vader waren geweest. Het waren paperbacks uit het midden van de jaren veertig. Het meeste indruk maakte een verhalenbundel van H.P. Lovecraft uit 1947, The Lurking Fear and Other Stories. King schrijft: "I was on my way. Lovecraft - courtesy of my father - opened the way for me, as he had done for others before me: Robert Bloch, Clark Ashton Smith, Frank Belknap Long, Fritz Leiber, and Ray Bradbury among them." De verhalen van Richard Matheson (en vooral diens werk I Am Legend) speelden ook een belangrijke rol. Hij leerde King dat griezelverhalen zich niet noodzakelijk moeten afspelen in gotische kastelen, maar evengoed in het leven van alledag. "I had read Poe and I had read a lot of Gothic novelists, and even with Lovecraft I felt as though I were in Europe somewhere. I loved the idea of the ghost story (...) but I wanted to be at home. (...) I realized that horror didn't have to happen in a haunted castle; it could happen in the suburbs, on your street, maybe right next door." (Faces of Fear)

In 1962 begon Stephen King zijn zelfgeschreven verhalen op te sturen naar tijdschriften, zoals Fantastic of Fantasy and Science Fiction. Dat was ook de periode dat King en zijn vrienden samen kwamen in een soort clubhuis, "249 Club" (de getallen kwamen van een afgevallen huisnummer), dat King later zou gebruiken in enkele korte verhalen, waar mensen samenkomen om elkaar verhalen te vertellen. King gebruikte later in zijn verhalen nog wel meer elementen uit zijn jeugd. Het kerkhof uit 'Salems' Lot bijvoorbeeld (Harmony Hill), is gebaseerd op het Harmony Grove Cemetery in Durham, waar King met Chris Chesley 's avonds rondsloop. Het was met Chesley en enkele andere vrienden dat King zag hoe een lijk uit een vijver werd gehaald. Dit gegeven verwerkte King jaren later in de novelle The Body. Langs de weg waar King woonde stond ook een oud, vervallen herenhuis, dat bekend stond als de "Shiloh Temple". Het is ongetwijfeld Kings inspiratiebron geweest voor het Marsten House uit 'Salem's Lot.

In de herfst van 1962 ging King naar de middelbare school in Lisbon Falls, op ongeveer zes mijl van Durham. De jaren verliepen vrij rimpelloos: King was een uitstekend leerling, hoewel de vakken chemie en fysica hem wel eens problemen opleverden. Hij maakte deel uit van het football-team, speelde gitaar op fuiven en was vanaf zijn tweede jaar betrokken bij de plaatselijke schoolkrant, waarvan hij in het derde jaar hoofdredacteur werd. Omdat hij het te bont maakte (leraars werden met naam en al geparodieerd), werd het blad opgeheven. In plaats daarvan werd King freelance sportverslaggever bij de Lisbon Enterprise, voor een halve cent per woord. George Beahm schrijft dat John Gould, zijn hoofdredacteur "was the first person to show King that excellence in writing meant rewriting". In deze periode maakte King ook kennis met Ed McBain (van wie King enkele stilistische kenmerken overnam, zoals het in cursief zetten van gedachten), de eerste romans van Ray Bradbury en Don Robertson. Televisieshows zoals The Twilight Zone en The Outer Limits en radiodrama's als Lights Out! beïnvloedden in deze periode Kings werk.

In 1963 knutselden Stephen King en zijn vriend Chris Chesley samen het zelf-uitgegeven boekje People, Places and Things - Volume I in elkaar. Er werden ongeveer tien exemplaren van gestencild. Van de achttien verhalen, schreef Chesley er negen; King schreef er acht en ze werkten samen aan één verhaal. De meeste van deze verhalen zijn niet langer dan anderhalve getypte bladzijde en bevatten een zeer eenvoudige story-line. Kings volgende literaire poging was The Star Invaders, een langer verhaal dat hij in 1964 schreef. Een jaar later slaagde hij erin zijn eerste verhaal te publiceren: I Was a Teenage Grave Robber in het magazine Comics Review. Het verhaal was duidelijk geïnspireerd op monster-films met titels als I Was a Teenage Werewolf en I Was a Teenage Frankenstein. In 1966 werd het verhaal herdrukt in Stories of Suspense, onder de titel In a Half-World of Terror. Een belangrijke stap volgde in 1965, toen King het 50.000 woorden tellende The Aftermath voltooide, een apocaliptisch verhaal dat zich afspeelt na het vallen van de bom. Het was voor het eerst dat King angst en horror plaatste in het wezen van de mens zelf.

De zomer nadat hij afstudeerde, begon King te werken aan zijn eerste roman, die echter nooit voltooid zou worden: Getting It On, dat zijn titel ontleende aan een song van T. Rex, "Bang a Gong (Get It On") en het verhaal vertelt van een student die zijn klasgenoten gijzelt. Later zou King dit gegeven herwerken tot de roman Rage.

Eind 1966 schreef King zich in aan de Universiteit van Maine in Orono, een stad met ongeveer tienduizend inwoners. Daar werkte hij aan een nieuwe roman, The Long Walk, die gebaseerd is op het idee van President John F. Kennedy dat iedere Amerikaan meer zou moeten wandelen. King trok dat idee in zijn roman tot het extreme door, zodat op het einde van de roman maar één persoon de marathon overleeft. King liet het manuscript lezen aan professor Burton Hatlen, die hem Engelse Literatuur onderwees. Die was zo enthousiast, dat de tekst aan een tocht doorheen de universiteit begon, van Edward Holmes, professor Creatief Schrijven, Jim Bishop tot Carroll Terrell. Deze personen moedigden King aan om het op te sturen naar een uitgever. Het boek werd geweigerd.

King had meer succes met een kort verhaal, The Glass Floor, dat in het herfst-nummer van Startling Mystery Stories verscheen en waarvoor hij voor het eerst werd betaald: 35 dollar. In de lente van 1968 publiceerde King twee korte verhalen in het campusblad Ubris: Here There Be Tygers en Cain Rose Up. Dit laatste verhaal was gebaseerd op een gebeurtenis, die zich in augustus 1966 op de campus had afgespeeld. Een student, Charles Whitman, was, totaal overspannen, met een geweer uit het raam van zijn kamer beginnen te schieten.

[terug] [verder]